Excalidraw i Fugu: ulepszanie podstawowych ścieżek użytkownika

Każda wystarczająco zaawansowana technologia jest nie do odróżnienia od magii. Chyba że je rozumiesz. Nazywam się Thomas Steiner i pracuję w zespole ds. relacji z deweloperami w Google. W tym podsumowaniu mojej prezentacji na Google I/O przyjrzę się niektórym nowym interfejsom API Fugu i temu, jak ulepszają one podstawowe ścieżki użytkownika w aplikacji PWA Excalidraw. Możesz zainspirować się tymi pomysłami i zastosować je we własnych aplikacjach.

Jak trafiłem na Excalidraw

Zacznę od pewnej historii. 1 stycznia 2020 r. Christopher Chedeau, inżynier oprogramowania w Facebooku, opublikował tweeta o małej aplikacji do rysowania, nad którą zaczął pracować. Za pomocą tego narzędzia możesz rysować pola i strzałki, które wyglądają jak rysowane ręcznie i przypominają kreskówki. Następnego dnia można było już rysować elipsy i tekst, a także zaznaczać obiekty i je przesuwać. 3 stycznia aplikacja otrzymała nazwę Excalidraw i jak w przypadku każdego dobrego projektu pobocznego, jednym z pierwszych działań Christophera było wykupienie nazwy domeny. Teraz możesz używać kolorów i wyeksportować cały rysunek jako plik PNG.

Zrzut ekranu prototypu aplikacji Excalidraw, który pokazuje, że obsługuje ona prostokąty, strzałki, elipsy i tekst.

15 stycznia Christopher opublikował post na blogu, który przyciągnął dużą uwagę na Twitterze, w tym moją. Post zaczynał się od imponujących statystyk:

  • 12 tys. unikalnych aktywnych użytkowników
  • 1,5 tys.gwiazdek na GitHubie
  • 26 współtwórców

Jak na projekt, który rozpoczął się zaledwie 2 tygodnie temu, to całkiem niezły wynik. Ale to, co naprawdę mnie zainteresowało, znajdowało się dalej w poście. Christopher napisał, że tym razem spróbował czegoś nowego: dał bezwarunkowy dostęp do zatwierdzania każdemu, kto przesłał żądanie pull request. Tego samego dnia, w którym przeczytałem post na blogu, przesłałem pull request, który dodawał obsługę interfejsu File System Access API do Excalidraw, co rozwiązało problem zgłoszony w prośbie o dodanie funkcji.

Zrzut ekranu tweeta, w którym ogłaszam swój rekord życiowy.

Moje żądanie pull zostało scalone dzień później i od tego momentu miałem pełny dostęp do zatwierdzania. Nie trzeba dodawać, że nie nadużywałem swojej władzy. Nikt inny ze 149 współtwórców też tego nie zrobił.

Obecnie Excalidraw to pełnowartościowa progresywna aplikacja internetowa z możliwością instalacji, obsługą trybu offline, świetnym trybem ciemnym i możliwością otwierania oraz zapisywania plików dzięki interfejsowi File System Access API.

Zrzut ekranu przedstawiający obecny stan aplikacji PWA Excalidraw.

Lipis o tym, dlaczego poświęca tak dużo czasu na Excalidraw

To już koniec mojej historii o tym, jak trafiłem na Excalidraw. Zanim jednak przejdę do niesamowitych funkcji tej aplikacji, mam przyjemność przedstawić Panayiotisa. Panayiotis Lipiridis, w internecie znany jako lipis, jest najbardziej aktywnym współtwórcą Excalidraw. Zapytałem lipisa, co motywuje go do poświęcania tak dużej ilości czasu na Excalidraw:

Jak wszyscy dowiedziałem się o tym projekcie z tweeta Christophera. Moim pierwszym wkładem było dodanie biblioteki Open Color, czyli kolorów, które do dziś są częścią Excalidraw. W miarę rozwoju projektu i wzrostu liczby próśb moim kolejnym dużym wkładem było utworzenie backendu do przechowywania rysunków, aby użytkownicy mogli je udostępniać. Jednak tym, co naprawdę motywuje mnie do pracy, jest fakt, że każdy, kto wypróbował Excalidraw, szuka pretekstu, aby użyć go ponownie.

Całkowicie zgadzam się z lipis. Każdy, kto wypróbował Excalidraw, szuka pretekstu, aby użyć go ponownie.

Excalidraw w akcji

Pokażę Ci teraz, jak możesz wykorzystać Excalidraw w praktyce. Nie jestem wybitnym artystą, ale logo Google I/O jest na tyle proste, że spróbuję je narysować. Prostokąt to „i”, linia może być ukośnikiem, a „o” to okrąg. Przytrzymuję klawisz Shift, aby uzyskać idealne koło. Przesunę trochę ukośnik, żeby wyglądał lepiej. Teraz dodajmy trochę koloru do liter „i” oraz „o”. Niebieski to dobry znak. Może inny styl wypełnienia? Jednolity czy kreskowany? Nie, kreskowanie wygląda świetnie. Nie jest idealny, ale o to chodzi w Excalidraw. Zapiszę go.

Klikam ikonę zapisu i wpisuję nazwę pliku w oknie zapisu pliku. W Chrome, przeglądarce obsługującej interfejs File System Access API, nie jest to pobieranie, ale prawdziwa operacja zapisu, podczas której mogę wybrać lokalizację i nazwę pliku, a jeśli wprowadzę zmiany, mogę je po prostu zapisać w tym samym pliku.

Zmienię logo i ustawię kolor litery „i” na czerwony. Jeśli teraz ponownie kliknę Zapisz, zmiana zostanie zapisana w tym samym pliku co wcześniej. Aby to udowodnić, wyczyszczę obszar roboczy i ponownie otworzę plik. Jak widać, zmodyfikowane czerwono-niebieskie logo znów się pojawiło.

Praca z plikami

W przeglądarkach, które obecnie nie obsługują interfejsu File System Access API, każda operacja zapisu jest pobieraniem, więc gdy wprowadzam zmiany, otrzymuję wiele plików z rosnącą liczbą w nazwie pliku, które zapełniają folder Pobrane. Mimo tej wady nadal mogę zapisać plik.

Otwieranie plików

Na czym polega tajemnica? Jak otwieranie i zapisywanie może działać w różnych przeglądarkach, które mogą obsługiwać interfejs File System Access API lub nie? Otwieranie pliku w Excalidraw odbywa się w funkcji o nazwie loadFromJSON)(, która z kolei wywołuje funkcję o nazwie fileOpen().

export const loadFromJSON = async (localAppState: AppState) => {
  const blob = await fileOpen({
    description: 'Excalidraw files',
    extensions: ['.json', '.excalidraw', '.png', '.svg'],
    mimeTypes: ['application/json', 'image/png', 'image/svg+xml'],
  });
  return loadFromBlob(blob, localAppState);
};

Funkcja fileOpen() pochodzi z małej biblioteki, którą napisałem, o nazwie browser-fs-access, której używamy w Excalidraw. Ta biblioteka zapewnia dostęp do systemu plików za pomocą interfejsu File System Access API z opcją zastępczą, dzięki czemu można jej używać w każdej przeglądarce.

Najpierw pokażę Ci implementację, gdy interfejs API jest obsługiwany. Po wynegocjowaniu akceptowanych typów MIME i rozszerzeń plików głównym elementem jest wywołanie funkcji showOpenFilePicker() interfejsu File System Access API. Ta funkcja zwraca tablicę plików lub pojedynczy plik, w zależności od tego, czy wybrano wiele plików. Pozostaje tylko umieścić uchwyt pliku na obiekcie pliku, aby można go było ponownie pobrać.

export default async (options = {}) => {
  const accept = {};
  // Not shown: deal with extensions and MIME types.
  const handleOrHandles = await window.showOpenFilePicker({
    types: [
      {
        description: options.description || '',
        accept: accept,
      },
    ],
    multiple: options.multiple || false,
  });
  const files = await Promise.all(handleOrHandles.map(getFileWithHandle));
  if (options.multiple) return files;
  return files[0];
  const getFileWithHandle = async (handle) => {
    const file = await handle.getFile();
    file.handle = handle;
    return file;
  };
};

Implementacja zastępcza opiera się na elemencie input typu "file". Po wynegocjowaniu akceptowanych typów MIME i rozszerzeń następnym krokiem jest automatyczne kliknięcie elementu wejściowego, aby wyświetlić okno otwierania pliku. Po zmianie, czyli gdy użytkownik wybierze co najmniej 1 plik, obietnica zostanie spełniona.

export default async (options = {}) => {
  return new Promise((resolve) => {
    const input = document.createElement('input');
    input.type = 'file';
    const accept = [
      ...(options.mimeTypes ? options.mimeTypes : []),
      options.extensions ? options.extensions : [],
    ].join();
    input.multiple = options.multiple || false;
    input.accept = accept || '*/*';
    input.addEventListener('change', () => {
      resolve(input.multiple ? Array.from(input.files) : input.files[0]);
    });
    input.click();
  });
};

Zapisywanie plików

Teraz przejdźmy do zapisywania. W Excalidraw zapisywanie odbywa się w funkcji o nazwie saveAsJSON(). Najpierw serializuje tablicę elementów Excalidraw do formatu JSON, konwertuje plik JSON na obiekt blob, a następnie wywołuje funkcję o nazwie fileSave(). Tę funkcję również zapewnia biblioteka browser-fs-access.

export const saveAsJSON = async (
  elements: readonly ExcalidrawElement[],
  appState: AppState,
) => {
  const serialized = serializeAsJSON(elements, appState);
  const blob = new Blob([serialized], {
    type: 'application/vnd.excalidraw+json',
  });
  const fileHandle = await fileSave(
    blob,
    {
      fileName: appState.name,
      description: 'Excalidraw file',
      extensions: ['.excalidraw'],
    },
    appState.fileHandle,
  );
  return { fileHandle };
};

Najpierw przyjrzyjmy się implementacji w przypadku przeglądarek obsługujących interfejs File System Access API. Pierwsze kilka wierszy wygląda na nieco skomplikowane, ale służą one tylko do negocjowania typów MIME i rozszerzeń plików. Jeśli plik został już wcześniej zapisany i jest już uchwyt pliku, nie trzeba wyświetlać okna zapisu. Jeśli jednak jest to pierwsze zapisanie, wyświetli się okno pliku, a aplikacja otrzyma uchwyt pliku do wykorzystania w przyszłości. Pozostałe czynności to zapisywanie do pliku, które odbywa się za pomocą strumienia zapisu.

export default async (blob, options = {}, handle = null) => {
  options.fileName = options.fileName || 'Untitled';
  const accept = {};
  // Not shown: deal with extensions and MIME types.
  handle =
    handle ||
    (await window.showSaveFilePicker({
      suggestedName: options.fileName,
      types: [
        {
          description: options.description || '',
          accept: accept,
        },
      ],
    }));
  const writable = await handle.createWritable();
  await writable.write(blob);
  await writable.close();
  return handle;
};

funkcja „Zapisz jako”,

Jeśli zdecyduję się zignorować istniejący uchwyt pliku, mogę zaimplementować funkcję „Zapisz jako”, aby utworzyć nowy plik na podstawie istniejącego. Aby to pokazać, otworzę istniejący plik, wprowadzę pewne zmiany, a następnie nie zastąpię istniejącego pliku, ale utworzę nowy plik za pomocą funkcji „Zapisz jako”. Oryginalny plik pozostanie niezmieniony.

Implementacja w przypadku przeglądarek, które nie obsługują interfejsu File System Access API, jest krótka, ponieważ polega jedynie na utworzeniu elementu kotwicy z atrybutem download, którego wartością jest żądana nazwa pliku, oraz adresem URL obiektu blob jako wartością atrybutu href.

export default async (blob, options = {}) => {
  const a = document.createElement('a');
  a.download = options.fileName || 'Untitled';
  a.href = URL.createObjectURL(blob);
  a.addEventListener('click', () => {
    setTimeout(() => URL.revokeObjectURL(a.href), 30 * 1000);
  });
  a.click();
};

Następnie element zakotwiczony jest klikany automatycznie. Aby zapobiec wyciekom pamięci, po użyciu adresu URL obiektu blob należy go unieważnić. Ponieważ jest to tylko pobieranie, nie wyświetla się okno zapisu pliku, a wszystkie pliki trafiają do domyślnego folderu Downloads.

Przeciągnij i upuść

Jedną z moich ulubionych funkcji integracji systemu na komputerze jest przeciąganie i upuszczanie. Gdy upuszczę plik .excalidraw w aplikacji Excalidraw, otwiera się on od razu i mogę zacząć go edytować. W przeglądarkach, które obsługują interfejs File System Access API, mogę nawet od razu zapisać zmiany. Nie trzeba przechodzić przez okno zapisywania pliku, ponieważ wymagany uchwyt pliku został uzyskany podczas operacji przeciągania i upuszczania.

Aby to zrobić, wywołaj getAsFileSystemHandle() na elemencie przenoszenia danych, gdy interfejs File System Access API jest obsługiwany. Następnie przekazuję ten uchwyt pliku do loadFromBlob(), który możesz pamiętać z kilku akapitów powyżej. Z plikami można robić wiele rzeczy: otwierać, zapisywać, nadpisywać, przeciągać, upuszczać. Wraz z moim kolegą Pete’em opisaliśmy wszystkie te wskazówki i inne informacje w naszym artykule, aby można było do nich wrócić, jeśli wszystko działo się zbyt szybko.

const file = event.dataTransfer?.files[0];
if (file?.type === 'application/json' || file?.name.endsWith('.excalidraw')) {
  this.setState({ isLoading: true });
  // Provided by browser-fs-access.
  if (supported) {
    try {
      const item = event.dataTransfer.items[0];
      file as any.handle = await item as any
        .getAsFileSystemHandle();
    } catch (error) {
      console.warn(error.name, error.message);
    }
  }
  loadFromBlob(file, this.state).then(({ elements, appState }) =>
    // Load from blob
  ).catch((error) => {
    this.setState({ isLoading: false, errorMessage: error.message });
  });
}

Udostępnianie plików

Inna integracja systemowa, która jest obecnie dostępna na Androidzie, ChromeOS i Windowsie, jest realizowana za pomocą interfejsu Web Share Target API. Oto aplikacja Pliki i folder Downloads. Widzę 2 pliki, z których jeden ma nieopisową nazwę untitled i sygnaturę czasową. Aby sprawdzić, co zawiera, klikam 3 kropki, a następnie Udostępnij. Jedną z opcji, które się pojawiają, jest Excalidraw. Gdy kliknę ikonę, zobaczę, że plik zawiera tylko logo I/O.

Lipis on the deprecated Electron version

Jedną z rzeczy, które możesz zrobić z plikami, a o której jeszcze nie wspominałem, jest dwukrotne kliknięcie. Zwykle po dwukrotnym kliknięciu pliku otwiera się aplikacja powiązana z typem MIME pliku. Na przykład w przypadku .docx będzie to Microsoft Word.

Excalidraw miał kiedyś wersję Electron, która obsługiwała takie powiązania typów plików, więc po kliknięciu dwukrotnie pliku .excalidraw otwierała się aplikacja Excalidraw Electron. Lipis, którego już znasz, był zarówno twórcą, jak i osobą, która wycofała Excalidraw Electron. Zapytałem go, dlaczego uważa, że można wycofać wersję Electron:

Użytkownicy od początku prosili o aplikację Electron, głównie dlatego, że chcieli otwierać pliki przez kliknięcie dwukrotnie. Chcieliśmy też umieścić aplikację w sklepach z aplikacjami. W tym samym czasie ktoś zasugerował, żeby zamiast tego utworzyć PWA, więc zrobiliśmy jedno i drugie. Na szczęście poznaliśmy interfejsy API Project Fugu, takie jak dostęp do systemu plików, dostęp do schowka, obsługa plików i inne. Jednym kliknięciem możesz zainstalować aplikację na komputerze lub urządzeniu mobilnym bez dodatkowego obciążenia Electronem. Decyzja o wycofaniu wersji Electron, skupieniu się wyłącznie na aplikacji internetowej i uczynieniu z niej najlepszej możliwej aplikacji PWA była łatwa. Co więcej, teraz możemy publikować aplikacje PWA w Sklepie Play i Microsoft Store. To ogromna liczba.

Można powiedzieć, że Excalidraw dla Electron nie został wycofany, ponieważ Electron jest zły, ale dlatego, że internet stał się wystarczająco dobry. Podoba mi się!

Obsługa pliku

Gdy mówię, że „sieć stała się wystarczająco dobra”, mam na myśli funkcje takie jak nadchodząca obsługa plików.

Jest to standardowa instalacja systemu macOS Big Sur. Zobacz, co się stanie, gdy kliknę prawym przyciskiem myszy plik Excalidraw. Mogę go otworzyć za pomocą Excalidraw, zainstalowanej aplikacji PWA. Oczywiście dwukrotne kliknięcie też by zadziałało, ale nie byłoby tak efektowne w screencaście.

Jak to działa? Pierwszym krokiem jest poinformowanie systemu operacyjnego o typach plików, które może obsługiwać moja aplikacja. Robię to w nowym polu o nazwie file_handlers w pliku manifestu aplikacji internetowej. Jego wartość to tablica obiektów z działaniem i właściwością accept. Działanie określa ścieżkę adresu URL, pod którą system operacyjny uruchamia aplikację, a obiekt akceptacji to pary klucz-wartość typów MIME i powiązanych rozszerzeń plików.

{
  "name": "Excalidraw",
  "description": "Excalidraw is a whiteboard tool...",
  "start_url": "/",
  "display": "standalone",
  "theme_color": "#000000",
  "background_color": "#ffffff",
  "file_handlers": [
    {
      "action": "/",
      "accept": {
        "application/vnd.excalidraw+json": [".excalidraw"]
      }
    }
  ]
}

Następnym krokiem jest obsługa pliku po uruchomieniu aplikacji. Dzieje się tak w interfejsie launchQueue, w którym muszę ustawić konsumenta, wywołując setConsumer(). Parametrem tej funkcji jest funkcja asynchroniczna, która otrzymuje launchParams. Ten obiekt launchParams ma pole o nazwie files, które zwraca tablicę uchwytów plików, z którymi można pracować. Interesuje mnie tylko pierwszy z nich. Z tego uchwytu pliku pobieram obiekt blob, który następnie przekazuję do naszego starego znajomego loadFromBlob().

if ('launchQueue' in window && 'LaunchParams' in window) {
  window as any.launchQueue
    .setConsumer(async (launchParams: { files: any[] }) => {
      if (!launchParams.files.length) return;
      const fileHandle = launchParams.files[0];
      const blob: Blob = await fileHandle.getFile();
      blob.handle = fileHandle;
      loadFromBlob(blob, this.state).then(({ elements, appState }) =>
        // Initialize app state.
      ).catch((error) => {
        this.setState({ isLoading: false, errorMessage: error.message });
      });
    });
}

Jeśli to było zbyt szybkie, możesz dowiedzieć się więcej o interfejsie File Handling API w moim artykule. Możesz włączyć obsługę plików, ustawiając flagę funkcji eksperymentalnych platformy internetowej. Funkcja ta ma zostać wprowadzona w Chrome jeszcze w tym roku.

Integracja ze schowkiem

Kolejną fajną funkcją Excalidraw jest integracja ze schowkiem. Mogę skopiować cały rysunek lub tylko jego części do schowka, dodać znak wodny, jeśli chcę, a następnie wkleić go do innej aplikacji. To jest internetowa wersja aplikacji Paint z systemu Windows 95.

Sposób działania jest zaskakująco prosty. Wszystko, czego potrzebuję, to element canvas jako obiekt blob, który następnie zapisuję w schowku, przekazując do funkcji navigator.clipboard.write() jednoelementową tablicę z obiektem ClipboardItem z obiektem blob. Więcej informacji o tym, co można zrobić za pomocą interfejsu Clipboard API, znajdziesz w artykule, który napisaliśmy z Jasonem.

export const copyCanvasToClipboardAsPng = async (canvas: HTMLCanvasElement) => {
  const blob = await canvasToBlob(canvas);
  await navigator.clipboard.write([
    new window.ClipboardItem({
      'image/png': blob,
    }),
  ]);
};

export const canvasToBlob = async (canvas: HTMLCanvasElement): Promise<Blob> => {
  return new Promise((resolve, reject) => {
    try {
      canvas.toBlob((blob) => {
        if (!blob) {
          return reject(new CanvasError(t('canvasError.canvasTooBig'), 'CANVAS_POSSIBLY_TOO_BIG'));
        }
        resolve(blob);
      });
    } catch (error) {
      reject(error);
    }
  });
};

Współpraca z innymi

Udostępnianie adresu URL sesji

Czy wiesz, że Excalidraw ma też tryb współpracy? Różne osoby mogą wspólnie pracować nad tym samym dokumentem. Aby rozpocząć nową sesję, klikam przycisk współpracy na żywo, a następnie rozpoczynam sesję. Dzięki zintegrowanemu z Excalidraw interfejsowi Web Share API mogę łatwo udostępniać adres URL sesji współpracownikom.

Współpraca na żywo

Zasymulowałem sesję współpracy lokalnie, pracując nad logo Google I/O na Pixelbooku, telefonie Pixel 3a i iPadzie Pro. Jak widać, zmiany wprowadzone na jednym urządzeniu są odzwierciedlane na wszystkich pozostałych.

Widzę nawet, jak poruszają się wszystkie kursory. Kursor Pixelbooka porusza się płynnie, ponieważ jest sterowany za pomocą trackpada, ale kursor telefonu Pixel 3a i tabletu iPad Pro skacze, ponieważ steruję tymi urządzeniami, dotykając palcem.

Wyświetlanie stanów współpracowników

Aby usprawnić współpracę w czasie rzeczywistym, działa nawet system wykrywania bezczynności. Gdy używam kursora na iPadzie Pro, wyświetla się zielona kropka. Kropka zmienia kolor na czarny, gdy przełączam się na inną kartę przeglądarki lub aplikację. Gdy jestem w aplikacji Excalidraw, ale nic nie robię, kursor pokazuje, że jestem nieaktywny, co symbolizują 3 litery Z.

Uważni czytelnicy naszych publikacji mogą pomyśleć, że wykrywanie bezczynności jest realizowane za pomocą interfejsu Idle Detection API, który jest propozycją na wczesnym etapie opracowywaną w ramach projektu Fugu. Uwaga, spoiler: nie jest. Chociaż w Excalidraw mieliśmy implementację opartą na tym interfejsie API, ostatecznie zdecydowaliśmy się na bardziej tradycyjne podejście oparte na pomiarze ruchu wskaźnika i widoczności strony.

Zrzut ekranu przedstawiający opinię na temat wykrywania bezczynności przesłaną do repozytorium WICG Idle Detection.

Przesłaliśmy opinię, w której wyjaśniliśmy, dlaczego interfejs Idle Detection API nie rozwiązał naszego problemu. Wszystkie interfejsy API Project Fugu są rozwijane w sposób otwarty, więc każdy może się wypowiedzieć i zostać wysłuchany.

Lipis o tym, co powstrzymuje Excalidraw

Skoro o tym mowa, zadałem lipisowi ostatnie pytanie dotyczące tego, czego jego zdaniem brakuje na platformie internetowej, co ogranicza Excalidraw:

Interfejs File System Access API jest świetny, ale wiesz co? Większość plików, na których mi zależy, znajduje się w Dropboxie lub na Dysku Google, a nie na dysku twardym. Chciałbym, aby interfejs File System Access API zawierał warstwę abstrakcji dla dostawców zdalnych systemów plików, takich jak Dropbox czy Google, z którą mogliby się integrować i którą programiści mogliby wykorzystywać w swoim kodzie. Użytkownicy mogą być spokojni, wiedząc, że ich pliki są bezpieczne u zaufanego dostawcy chmury.

Zgadzam się z lipis, ja też żyję w chmurze. Mamy nadzieję, że wkrótce zostanie to wdrożone.

Tryb aplikacji z kartami

Niesamowite! Widzieliśmy wiele świetnych integracji interfejsów API w Excalidraw. System plików, obsługa plików, schowek, udostępnianie w internecie i cel udostępniania w internecie. Ale jest jeszcze jedna rzecz. Do tej pory mogłem edytować tylko jeden dokument naraz. To już nie jest problem. Wypróbuj po raz pierwszy wczesną wersję trybu aplikacji z kartami w Excalidraw. Wygląda to tak.

Mam otwarty istniejący plik w zainstalowanej aplikacji Excalidraw PWA, która działa w trybie samodzielnym. Teraz otwieram nową kartę w samodzielnym oknie. To nie jest zwykła karta przeglądarki, ale karta PWA. W tej nowej karcie mogę otworzyć drugi plik i pracować nad nimi niezależnie w tym samym oknie aplikacji.

Tryb aplikacji z kartami jest na wczesnym etapie rozwoju i nie wszystko jest jeszcze ustalone. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, przeczytaj mój artykuł o obecnym stanie tej funkcji.

Zakończenie

Aby być na bieżąco z tą i innymi funkcjami, obserwuj nasz tracker interfejsu Fugu API. Bardzo się cieszymy, że możemy rozwijać internet i umożliwiać Ci robienie więcej na platformie. Życzymy powodzenia w rozwijaniu Excalidraw i tworzeniu kolejnych niesamowitych aplikacji. Zacznij tworzyć na excalidraw.com.

Nie mogę się doczekać, aż zobaczę niektóre z interfejsów API, które dziś pokazałem, w Waszych aplikacjach. Nazywam się Tom. Możesz mnie znaleźć na Twitterze i w internecie jako @tomayac. Dziękuję za uwagę i życzę miłego dalszego udziału w Google I/O.