مجوز UX

مت گانت

مرحله طبیعی پس از دریافت PushSubscription و ذخیره آن در سرور ما این است که یک پیام فشار را راه اندازی کنیم، اما یک چیز وجود دارد که من آشکارا از آن غافل شدم. تجربه کاربر هنگام درخواست اجازه از کاربر برای ارسال پیام های فشاری به آنها.

متأسفانه، تعداد بسیار کمی از سایت‌ها به نحوه درخواست مجوز از کاربر خود توجه زیادی می‌کنند، بنابراین اجازه دهید نگاهی کوتاه به UX خوب و بد داشته باشیم.

الگوهای رایج

چند الگوی متداول در حال ظهور هستند که باید به شما در تصمیم گیری در مورد بهترین گزینه برای کاربران و موارد استفاده راهنمایی و کمک کنند.

گزاره ارزش

از کاربران بخواهید در زمانی که مزیت آن آشکار است، مشترک شوند.

به عنوان مثال، کاربر به تازگی کالایی را در یک فروشگاه آنلاین خریداری کرده و جریان پرداخت را تمام کرده است. سپس سایت می تواند به روز رسانی هایی را در مورد وضعیت تحویل ارائه دهد.

طیف وسیعی از موقعیت ها وجود دارد که در آن این رویکرد کار می کند:

  • کالای خاصی در انبار موجود نیست، آیا مایلید در زمان عرضه بعدی به شما اطلاع داده شود؟
  • این خبر فوری به طور منظم به روز می شود، آیا مایلید در حین توسعه داستان به شما اطلاع داده شود؟
  • شما بالاترین قیمت پیشنهادی هستید، آیا می خواهید در صورت پیشی گرفتن از مناقصه به شما اطلاع داده شود؟

همه اینها نقاطی هستند که کاربر روی سرویس شما سرمایه گذاری کرده است و ارزش پیشنهادی واضحی برای فعال کردن اعلان های فشار برای آنها وجود دارد.

مثال Owen Campbell-Moore از UX خوب برای فشار.

برای نشان دادن این رویکرد، یک وب سایت فرضی هواپیمایی ایجاد کرد.

پس از اینکه کاربر پروازی را رزرو کرد، از کاربر می‌پرسد که آیا کاربر می‌خواهد اعلان‌های تاخیر پرواز را دریافت کند یا خیر.

توجه داشته باشید که این یک رابط کاربری سفارشی از وب سایت است.

مثال Owen Campbell-Moore از UX خوب برای درخواست مجوز.

یکی دیگر از نکات جالب در نسخه نمایشی Owen این است که اگر کاربر برای فعال کردن اعلان‌ها کلیک کند، زمانی که درخواست مجوز را نشان می‌دهد، سایت یک پوشش نیمه شفاف روی کل صفحه اضافه می‌کند. این امر توجه کاربران را به درخواست مجوز جلب می کند.

جایگزین این مثال، UX بد برای درخواست مجوز، درخواست مجوز به محض فرود کاربر در سایت شرکت هواپیمایی است.

مثال Owen Campbell-Moore از UX بد برای فشار.

این رویکرد هیچ زمینه ای را در مورد اینکه چرا اعلان ها برای کاربر مورد نیاز یا مفید هستند ارائه نمی دهد. کاربر همچنین از دستیابی به وظیفه اصلی خود (یعنی رزرو پرواز) توسط این درخواست مجوز مسدود شده است.

مجوز مضاعف

ممکن است احساس کنید که سایت شما یک مورد استفاده واضح برای ارسال پیام فشار دارد و در نتیجه بخواهید در اسرع وقت از کاربر اجازه بخواهید.

به عنوان مثال پیام‌رسان‌های فوری و مشتریان ایمیل. نمایش یک پیام برای یک پیام یا ایمیل جدید یک تجربه کاربری ثابت در طیف وسیعی از پلتفرم ها است.

برای این دسته از برنامه ها، ارزش دارد که الگوی مجوز دوگانه را در نظر بگیرید.

ابتدا یک درخواست مجوز جعلی را نشان دهید که وب سایت شما آن را کنترل می کند، که شامل دکمه هایی برای اجازه دادن یا نادیده گرفتن درخواست مجوز است. اگر کاربر روی اجازه کلیک کند، اجازه درخواست کنید و درخواست مجوز واقعی مرورگر را فعال کنید.

با این رویکرد، یک درخواست مجوز سفارشی را در برنامه وب خود نمایش می دهید که از کاربر می خواهد اعلان ها را فعال کند. با انجام این کار کاربر می تواند بدون اینکه وب سایت شما در معرض خطر مسدود شدن دائمی باشد، فعال یا غیرفعال را انتخاب کند. اگر کاربر فعال کردن را در رابط کاربری سفارشی انتخاب کرد، درخواست مجوز واقعی را نمایش دهید، در غیر این صورت پاپ آپ سفارشی خود را پنهان کنید و زمان دیگری بپرسید.

یک مثال خوب از این است. هنگامی که شما وارد سیستم شدید، در بالای صفحه خود پیامی را نشان می‌دهند که از شما می‌پرسد آیا می‌خواهید اعلان‌ها را فعال کنید.

پنل تنظیمات

می‌توانید اعلان‌ها را به یک پانل تنظیمات منتقل کنید، و به کاربران راهی آسان برای فعال و غیرفعال کردن پیام‌رسانی فشاری، بدون نیاز به درهم ریختن رابط کاربری برنامه وب‌تان، می‌دهید.

وقتی برای اولین بار صفحه را بارگذاری می کنید، هیچ درخواستی وجود ندارد.

یک مثال خوب از این است. هنگامی که برای اولین بار سایت Google I/O را بارگذاری می کنید، از شما کاری خواسته نمی شود، کاربر به کاوش در سایت رها می شود.

پانل تنظیمات در برنامه وب Google IO برای پیام‌رسانی فشاری.

پس از چند بازدید، با کلیک بر روی آیتم منو در سمت راست، یک پانل تنظیمات ظاهر می شود که به کاربر امکان می دهد اعلان ها را تنظیم و مدیریت کند.

برنامه وب Google IO که درخواست مجوز را نشان می دهد.

با کلیک بر روی چک باکس، درخواست مجوز نمایش داده می شود. بدون غافلگیری پنهان

پس از اعطای مجوز، چک باکس علامت زده می شود و کاربر آماده رفتن است. نکته مهم در مورد این رابط کاربری این است که کاربران می توانند اعلان ها را از یک مکان در وب سایت فعال و غیرفعال کنند.

رویکرد منفعلانه

یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای ارائه فشار به کاربر، داشتن یک دکمه یا سوئیچ است که پیام‌های فشاری را در مکانی از صفحه فعال یا غیرفعال می‌کند که در سراسر سایت ثابت است.

این کار کاربران را به فعال کردن اعلان‌های فشاری سوق نمی‌دهد، اما راهی مطمئن و آسان را برای کاربران ارائه می‌دهد تا از تعامل با وب‌سایت شما خارج شوند. برای سایت‌هایی مانند وبلاگ‌هایی که ممکن است بیننده‌های معمولی و همچنین نرخ پرش بالایی داشته باشند، این گزینه خوبی است زیرا بینندگان عادی را بدون بازدیدکنندگان آزاردهنده هدف قرار می‌دهد.

در سایت شخصی خود، من یک سوئیچ برای ارسال پیام فشاری در فوتر دارم.

نمونه ای از تغییر اعلان فشار Gauntface.com در پاورقی

این نسبتاً دور از ذهن است، اما برای بازدیدکنندگان معمولی باید توجه کافی را از خوانندگانی که می‌خواهند به‌روزرسانی‌ها را دریافت کنند، جلب کند. بازدیدکنندگان یکبار مصرف کاملاً بی تأثیر هستند.

اگر کاربر در پیام‌رسانی فشاری مشترک شود، وضعیت سوئیچ تغییر می‌کند و وضعیت را در سراسر سایت حفظ می‌کند.

نمونه ای از Gauntface.com با اعلان ها فعال است

UX بد

اینها برخی از شیوه های رایجی هستند که من در وب مشاهده کرده ام. متأسفانه، یک عمل بد بسیار رایج وجود دارد.

بدترین کاری که می توانید انجام دهید این است که به محض ورود کاربران به سایت شما، کادر گفتگوی مجوز را به آنها نشان دهید.

آنها هیچ زمینه ای در مورد اینکه چرا از آنها برای مجوز درخواست می شود، ندارند، حتی ممکن است ندانند که وب سایت شما برای چیست، چه کاری انجام می دهد یا چه چیزی ارائه می دهد. مسدود کردن مجوزها در این مرحله به دلیل ناامیدی غیرمعمول نیست، این پنجره بازشو مانع کاری می شود که آنها می خواهند انجام دهند.

به یاد داشته باشید، اگر کاربر درخواست مجوز را مسدود کند ، برنامه وب شما نمی‌تواند دوباره درخواست مجوز کند. برای دریافت مجوز پس از مسدود شدن، کاربر باید مجوز را در UI مرورگر تغییر دهد و انجام این کار برای کاربر آسان، بدیهی یا سرگرم کننده نیست.

مهم نیست، به محض اینکه کاربر سایت شما را باز کرد، درخواست مجوز نکنید، رابط کاربری یا رویکرد دیگری را در نظر بگیرید که انگیزه ای برای اجازه دادن به کاربر دارد.

راهی برای خروج پیشنهاد کنید

علاوه بر در نظر گرفتن UX برای اشتراک کاربر برای فشار، لطفاً در نظر بگیرید که چگونه یک کاربر باید اشتراک خود را لغو کند یا از پیام‌رسانی فشار انصراف دهد.

تعداد سایت‌هایی که به محض بارگیری صفحه درخواست مجوز می‌کنند و سپس هیچ رابط کاربری برای غیرفعال کردن اعلان‌های فشار ارائه نمی‌دهند، شگفت‌آور است.

سایت شما باید به کاربران خود توضیح دهد که چگونه می توانند فشار را غیرفعال کنند. اگر این کار را نکنید، کاربران احتمالاً گزینه هسته ای را انتخاب کرده و مجوز را برای همیشه مسدود می کنند.

بعد کجا بریم

آزمایشگاه های کد