۱. مقدمه
WebRTC پروژهای متنباز است که امکان برقراری ارتباط همزمان صوتی، تصویری، و دادهای را در برنامههای وب و برنامههای به زبان اصلی دستگاه فراهم میکند.
WebRTC چندین میانای برنامهسازی کاربردی جاوا اسکریپت دارد — برای دیدن نسخههای نمایشی روی پیوندها کلیک کنید.
getUserMedia(): ضبط صدا و ویدیو.MediaRecorder: ضبط صدا و ویدیو.RTCPeerConnection: جاریسازی صدا و ویدیو بین کاربران.RTCDataChannel: جاریسازی داده بین کاربران.
کجا میتوانم از WebRTC استفاده کنم؟
در Firefox، Opera، و Chrome در رایانه و Android. WebRTC برای برنامههای به زبان اصلی دستگاه در iOS و Android نیز دردسترس است.
سیگنالدهی چیست؟
WebRTC از RTCPeerConnection برای برقراری ارتباط دادههای جاریسازی بین مرورگرها استفاده میکند، اما به سازوکاری برای هماهنگ کردن ارتباط و ارسال پیامهای کنترلی نیز نیاز دارد، فرایندی که بهعنوان نشاندهی شناخته میشود. روشها و پروتکلهای سیگنالدهی توسط WebRTC مشخص نشدهاند. در این codelab، از Socket.IO برای پیامرسانی استفاده خواهید کرد، اما جایگزینهای زیادی وجود دارد.
STUN و TURN چیست؟
WebRTC برای کار کردن بهصورت همتا به همتا طراحی شده است، بنابراین کاربران میتوانند ازطریق مستقیمترین مسیر ممکن متصل شوند. بااینحال، WebRTC برای مقابله با شبکهسازی در دنیای واقعی ساخته شده است: برنامههای کارخواه باید از دروازههای NAT و دیوارهای آتش عبور کنند و شبکهسازی همتا به همتا درصورت ناموفق بودن اتصال مستقیم به جایگزین نیاز دارد. بهعنوان بخشی از این فرایند، میاناهای برنامهسازی کاربردی WebRTC از سرورهای STUN برای دریافت نشانی IP رایانه شما و از سرورهای TURN برای عملکرد بهعنوان سرورهای رله درصورت ناموفق بودن ارتباط همتا به همتا استفاده میکنند. (WebRTC در دنیای واقعی با جزئیات بیشتری توضیح میدهد.)
آیا WebRTC ایمن است؟
رمزگذاری برای همه مؤلفههای WebRTC اجباری است و از میاناهای برنامهسازی کاربردی جاوا اسکریپت آن فقط میتوان از مبدأهای امن (HTTPS یا localhost) استفاده کرد. سازوکارهای علامتدهی توسط استانداردهای WebRTC تعریف نشدهاند، بنابراین شما باید مطمئن شوید که از پروتکلهای امن استفاده میکنید.
۲. نمای کلی
برنامهای بسازید تا با وببین خود ویدیو بگیرید و عکس آنی بگیرید و آنها را بااستفاده از WebRTC بهصورت همتا به همتا همرسانی کنید. درطول مسیر، نحوه استفاده از میاناهای برنامهسازی کاربردی WebRTC اصلی و راهاندازی سرور پیامرسانی بااستفاده از Node.js را یاد خواهید گرفت.
آنچه خواهید آموخت
- دریافت ویدیو از وببین
- جاریسازی ویدیو با RTCPeerConnection
- جاریسازی دادهها با RTCDataChannel
- راهاندازی سرویس سیگنالدهی برای تبادل پیام
- ترکیب اتصال همتا و سیگنالدهی
- گرفتن عکس و همرسانی کردن آن بااستفاده از کانال داده
آنچه نیاز خواهید داشت
- Chrome نسخه ۴۷ یا بالاتر
- Web Server for Chrome، یا از وب سرور انتخابی خودتان استفاده کنید.
- کد نمونه
- ویرایشگر نوشتار
- دانش پایه درباره HTML، CSS، و جاوا اسکریپت
۳. دریافت کدگذاری نمونه
بارگیری کد
اگر با git آشنا هستید، میتوانید کد این codelab را با شبیهسازی آن از GitHub بارگیری کنید:
git clone https://github.com/googlecodelabs/webrtc-web
یا روی دکمه زیر کلیک کنید تا فایل zip .کد را بارگیری کنید:
فایل zip بارگیریشده را باز کنید. با این کار، پوشه پروژه (adaptive-web-media) که حاوی یک پوشه برای هر مرحله از این codelab است، بههمراه همه منابعی که نیاز دارید، از حالت فشرده خارج میشود.
همه کارهای کدنویسیتان را در دایرکتوریای با نام work انجام خواهید داد.
پوشههای step-nn حاوی نسخه تکمیلشده برای هر مرحله از این codelab است. این اطلاعات برای مرجع شما است.
نصب و درستیسنجی سرور وب
درحالیکه میتوانید از سرور وب خودتان استفاده کنید، این codelab برای کار کردن با Chrome Web Server طراحی شده است. اگر هنوز آن برنامه را نصب نکردهاید، میتوانید آن را از «نتبازار Chrome» نصب کنید.

پساز نصب برنامه Web Server for Chrome، روی میانبر «برنامههای Chrome» در نوار نشانکها، صفحه «برگه جدید»، یا «راهانداز برنامه» کلیک کنید:

روی نماد «سرور وب» کلیک کنید:

سپس این کادر گفتگو را خواهید دید که به شما امکان میدهد سرور وب محلیتان را پیکربندی کنید:

روی دکمه انتخاب پوشه کلیک کنید و پوشه کاری را که بهتازگی ایجاد کردهاید انتخاب کنید. این کار به شما امکان میدهد کار درحال انجام خود را در Chrome بااستفاده از نشانی وب برجستهشده در کادر گفتگوی «وب سرور» در بخش نشانی(های) وب سرور مشاهده کنید.
در بخش گزینهها، چارگوش کنار نمایش خودکار index.html را همانطور که در اینجا نشان داده شده است علامت بزنید:

سپس با لغزاندن کلید با برچسب سرور وب: شروعشده به چپ و سپس به راست، سرور را متوقف و بازراهاندازی کنید.

اکنون با کلیک کردن روی «نشانی وب سرور وب» برجستهشده، از سایت کاریتان در مرورگر وب بازدید کنید. باید صفحهای شبیه به این ببینید که با work/index.html مطابقت دارد:

بدیهی است که این برنامه هنوز کار جالبی انجام نمیدهد — تا اینجا، فقط یک اسکلت حداقلی است که از آن استفاده میکنیم تا مطمئن شویم سرور وب شما بهدرستی کار میکند. در مراحل بعدی، ویژگیهای عملکردی و چیدمان را اضافه خواهید کرد.
۴. جاریسازی ویدیو از وببین
آنچه خواهید آموخت
در این مرحله با نحوه انجام کارهای زیر آشنا میشوید:
- جاریسازی ویدیویی از وبکم دریافت کنید.
- دستکاری بازپخش جاریسازی.
- از CSS و SVG برای دستکاری ویدیو استفاده کنید.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-01 قرار دارد.
کمی HTML…
یک عنصر video و یک عنصر script به index.html در دایرکتوری work اضافه کنید:
<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Realtime communication with WebRTC</title>
<link rel="stylesheet" href="css/main.css">
</head>
<body>
<h1>Realtime communication with WebRTC</h1>
<video autoplay playsinline></video>
<script src="js/main.js"></script>
</body>
</html>
...و کمی جاوا اسکریپت
موارد زیر را به main.js در پوشه js اضافه کنید:
'use strict';
// On this codelab, you will be streaming only video (video: true).
const mediaStreamConstraints = {
video: true,
};
// Video element where stream will be placed.
const localVideo = document.querySelector('video');
// Local stream that will be reproduced on the video.
let localStream;
// Handles success by adding the MediaStream to the video element.
function gotLocalMediaStream(mediaStream) {
localStream = mediaStream;
localVideo.srcObject = mediaStream;
}
// Handles error by logging a message to the console with the error message.
function handleLocalMediaStreamError(error) {
console.log('navigator.getUserMedia error: ', error);
}
// Initializes media stream.
navigator.mediaDevices.getUserMedia(mediaStreamConstraints)
.then(gotLocalMediaStream).catch(handleLocalMediaStreamError);
امتحان کنید
index.html را در مرورگرتان باز کنید و باید چیزی شبیه به این را ببینید (البته با نمای دوربین وب شما!):

روش کار
پساز فراخوانی getUserMedia()، مرورگر از کاربر درخواست میکند که اجازه دسترسی به دوربین را بدهد (اگر این اولینباری باشد که دسترسی به دوربین برای مبدأ فعلی درخواست شده است). اگر موفقیتآمیز باشد، یک MediaStream برگردانده میشود که میتواند توسط یک عنصر رسانه بااستفاده از ویژگی srcObject استفاده شود:
navigator.mediaDevices.getUserMedia(mediaStreamConstraints)
.then(gotLocalMediaStream).catch(handleLocalMediaStreamError);
}
function gotLocalMediaStream(mediaStream) {
localVideo.srcObject = mediaStream;
}
آرگومان constraints به شما امکان میدهد مشخص کنید چه رسانهای دریافت شود. در این مثال، فقط ویدیو، چون صدا بهطور پیشفرض غیرفعال است:
const mediaStreamConstraints = {
video: true,
};
میتوانید از محدودیتها برای الزامات اضافی مانند وضوح ویدیو استفاده کنید:
const hdConstraints = {
video: {
width: {
min: 1280
},
height: {
min: 720
}
}
}
مشخصات MediaTrackConstraints همه انواع محدودیتهای احتمالی را فهرست میکند، اگرچه همه گزینهها توسط همه مرورگرها پشتیبانی نمیشوند. اگر وضوح درخواستی توسط دوربین انتخابی پشتیبانی نشود، getUserMedia() با OverconstrainedError رد خواهد شد و از کاربر خواسته نمیشود که اجازه دسترسی به دوربین را اعطا کند.
اگر getUserMedia() موفقیتآمیز باشد، جاریسازی ویدیو از وببین بهعنوان منبع عنصر ویدیو تنظیم میشود:
function gotLocalMediaStream(mediaStream) {
localVideo.srcObject = mediaStream;
}
امتیازهای تشویقی
- شیء
localStreamکه بهgetUserMedia()منتقل شده است در دامنه جهانی قرار دارد، بنابراین میتوانید آن را از کنسول مرورگر بررسی کنید: کنسول را باز کنید، stream را تایپ کنید و کلید Return را فشار دهید. (برای مشاهده کنسول در Chrome، کلیدهای Ctrl-Shift-J را فشار دهید، یا اگر از Mac استفاده میکنید، کلیدهای Command-Option-J را فشار دهید.) -
localStream.getVideoTracks()چه چیزی را برمیگرداند؟ - با
localStream.getVideoTracks()[0].stop()تماس بگیرید. - به شیء محدودیتها نگاه کنید: وقتی آن را به
{audio: true, video: true}تغییر میدهید چه اتفاقی میافتد؟ - اندازه عنصر ویدیو چقدر است؟ چگونه میتوانید اندازه طبیعی ویدیو را از جاوا اسکریپت دریافت کنید، برخلاف اندازه نمایش؟ برای بررسی، از Chrome Dev Tools استفاده کنید.
- فیلترهای CSS را به عنصر ویدیو اضافه کنید. برای مثال:
video {
filter: blur(4px) invert(1) opacity(0.5);
}
- فیلترهای SVG را اضافه کنید. برای مثال:
video {
filter: hue-rotate(180deg) saturate(200%);
}
آنچه آموختید
در این مرحله با نحوه انجام کارهای زیر آشنا شدید:
- دریافت ویدیو از وببین.
- محدودیتهای رسانه را تنظیم کنید.
- با عنصر ویدیو ور بروید.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-01 قرار دارد.
نکتهها
- مشخصه
autoplayرا در عنصرvideoفراموش نکنید. بدون آن، فقط یک قاب خواهید دید! - گزینههای بسیار بیشتری برای محدودیتهای
getUserMedia()وجود دارد. نسخه نمایشی را در webrtc.github.io/samples/src/content/peerconnection/constraints ببینید. همانطور که خواهید دید، نمونههای جالب زیادی از WebRTC در آن سایت وجود دارد.
روال مطلوب
- مطمئن شوید عنصر ویدیو از ظرف خود سرریز نمیکند.
widthوmax-widthرا برای تنظیم اندازه ترجیحی و حداکثر اندازه ویدیو اضافه کردهایم. مرورگر ارتفاع را بهطور خودکار محاسبه میکند:
video {
max-width: 100%;
width: 320px;
}
بعدی
ویدیو دارید، اما چگونه آن را جاریسازی میکنید؟ در مرحله بعد متوجه شوید!
۵. جاریسازی ویدیو با RTCPeerConnection
آنچه خواهید آموخت
در این مرحله با نحوه انجام کارهای زیر آشنا میشوید:
- تفاوتهای مرورگر را با لایه سازگاری WebRTC، adapter.js، انتزاع کنید.
- از RTCPeerConnection API برای جاریسازی ویدیو استفاده کنید.
- کنترل ضبط و جاریسازی رسانه.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-2 قرار دارد.
RTCPeerConnection چیست؟
RTCPeerConnection یک میانای برنامهسازی کاربردی برای برقراری تماسهای WebRTC برای جاریسازی ویدیو و صدا و تبادل داده است.
این مثال اتصالی بین دو شیء RTCPeerConnection (که بهعنوان همتا شناخته میشوند) در یک صفحه برقرار میکند.
کاربرد عملی چندانی ندارد، اما برای درک نحوه عملکرد RTCPeerConnection خوب است.
افزودن عناصر ویدیو و دکمههای کنترل
در index.html، عنصر ویدیو تکی را با دو عنصر ویدیو و سه دکمه جایگزین کنید:
<video id="localVideo" autoplay playsinline></video>
<video id="remoteVideo" autoplay playsinline></video>
<div>
<button id="startButton">Start</button>
<button id="callButton">Call</button>
<button id="hangupButton">Hang Up</button>
</div>
یک عنصر ویدیو جاریسازی از getUserMedia() را نمایش میدهد و عنصر دیگر همان ویدیو جاریسازیشده بااستفاده از RTCPeerconnection را نشان میدهد. (در یک برنامه کاربردی واقعی، یک عنصر ویدیو جاریسازی محلی را نمایش میدهد و دیگری جاریسازی از راه دور را.)
افزودن shim adapter.js
پیوندی به نسخه فعلی adapter.js در بالای پیوند به main.js اضافه کنید:
<script src="https://webrtc.github.io/adapter/adapter-latest.js"></script>
Index.html اکنون باید اینگونه باشد:
<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Realtime communication with WebRTC</title>
<link rel="stylesheet" href="css/main.css">
</head>
<body>
<h1>Realtime communication with WebRTC</h1>
<video id="localVideo" autoplay playsinline></video>
<video id="remoteVideo" autoplay playsinline></video>
<div>
<button id="startButton">Start</button>
<button id="callButton">Call</button>
<button id="hangupButton">Hang Up</button>
</div>
<script src="https://webrtc.github.io/adapter/adapter-latest.js"></script>
<script src="js/main.js"></script>
</body>
</html>
نصب کد RTCPeerConnection
main.js را با نسخه موجود در پوشه step-02 جایگزین کنید.
تماس بگیرید
index.html را باز کنید، روی دکمه شروع کلیک کنید تا ویدیو را از وببین خود دریافت کنید، و روی تماس کلیک کنید تا اتصال همتا برقرار شود. باید همان ویدیو (از وببین شما) را در هر دو عنصر ویدیو ببینید. برای دیدن گزارش WebRTC، کنسول مرورگر را مشاهده کنید.
روش کار
این مرحله کارهای زیادی انجام میدهد...
WebRTC از RTCPeerConnection API برای راهاندازی اتصال برای جاریسازی ویدیو بین کلاینتهای WebRTC، که بهعنوان همتا شناخته میشوند، استفاده میکند.
در این مثال، دو شیء RTCPeerConnection در یک صفحه قرار دارند: pc1 و pc2. استفاده عملی زیادی ندارد، اما برای نشان دادن نحوه عملکرد میاناهای برنامهسازی کاربردی خوب است.
راهاندازی تماس بین همتاهای WebRTC شامل سه وظیفه است:
- برای هر طرف تماس یک RTCPeerConnection ایجاد کنید و در هر طرف، جاریسازی محلی را از
getUserMedia()اضافه کنید. - دریافت و همرسانی اطلاعات شبکه: نقاط پایانی اتصال احتمالی بهعنوان نامزدهای ICE شناخته میشوند.
- دریافت و همرسانی شرحهای محلی و ازراهدور: فراداده درباره رسانه محلی در قالب SDP.
فرض کنید که «علی» و «بابک» میخواهند از RTCPeerConnection برای راهاندازی گپ تصویری استفاده کنند.
ابتدا، مهسا و مجید اطلاعات شبکه را ردوبدل میکنند. عبارت «یافتن کاندیداها» به فرایند یافتن میاناهای شبکه و درگاهها بااستفاده از چارچوب ICE اشاره دارد.
- آلیس یک شیء RTCPeerConnection با یک گرداننده
onicecandidate (addEventListener('icecandidate'))ایجاد میکند. این با کد زیر از main.js مطابقت دارد:
let localPeerConnection;
localPeerConnection = new RTCPeerConnection(servers);
localPeerConnection.addEventListener('icecandidate', handleConnection);
localPeerConnection.addEventListener(
'iceconnectionstatechange', handleConnectionChange);
- آلیس
getUserMedia()را فراخوانی میکند و جریانی را که به آن ارسال شده است اضافه میکند:
navigator.mediaDevices.getUserMedia(mediaStreamConstraints).
then(gotLocalMediaStream).
catch(handleLocalMediaStreamError);
function gotLocalMediaStream(mediaStream) {
localVideo.srcObject = mediaStream;
localStream = mediaStream;
trace('Received local stream.');
callButton.disabled = false; // Enable call button.
}
localPeerConnection.addStream(localStream);
trace('Added local stream to localPeerConnection.');
- وقتی کاندیداهای شبکه دردسترس قرار میگیرند، گرداننده
onicecandidateاز مرحله ۱ فراخوانده میشود. - آلیس دادههای نامزد سریالیشده را برای باب ارسال میکند. در برنامه واقعی، این فرایند (که بهعنوان سیگنالدهی شناخته میشود) بااستفاده از سرویس پیامرسانی انجام میشود – در مرحله بعد نحوه انجام این کار را یاد خواهید گرفت. البته در این مرحله، دو شیء RTCPeerConnection در یک صفحه هستند و میتوانند مستقیماً بدون نیاز به پیامرسانی خارجی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
- وقتی باب پیام نامزد را از آلیس دریافت میکند،
addIceCandidate()را فراخوانی میکند تا نامزد را به شرح همتای راه دور اضافه کند:
function handleConnection(event) {
const peerConnection = event.target;
const iceCandidate = event.candidate;
if (iceCandidate) {
const newIceCandidate = new RTCIceCandidate(iceCandidate);
const otherPeer = getOtherPeer(peerConnection);
otherPeer.addIceCandidate(newIceCandidate)
.then(() => {
handleConnectionSuccess(peerConnection);
}).catch((error) => {
handleConnectionFailure(peerConnection, error);
});
trace(`${getPeerName(peerConnection)} ICE candidate:\n` +
`${event.candidate.candidate}.`);
}
}
همتاهای WebRTC همچنین باید اطلاعات رسانه صوتی و تصویری محلی و ازراهدور، مانند وضوح و قابلیتهای کدک را پیدا و تبادل کنند. سیگنالدهی برای تبادل اطلاعات پیکربندی رسانه با تبادل حبابهای فراداده، که بهعنوان پیشنهاد و پاسخ شناخته میشوند، بااستفاده از قالب «پروتکل شرح جلسه»، که بهعنوان SDP شناخته میشود، انجام میشود:
- آلیس روش RTCPeerConnection
createOffer()را اجرا میکند. وعده بازگرداندهشده یک RTCSessionDescription ارائه میدهد: شرح جلسه محلی آلیس:
trace('localPeerConnection createOffer start.');
localPeerConnection.createOffer(offerOptions)
.then(createdOffer).catch(setSessionDescriptionError);
- اگر موفقیتآمیز باشد، آلیس شرح محلی را بااستفاده از
setLocalDescription()تنظیم میکند و سپس این شرح جلسه را بااستفاده از کانال سیگنالدهی خود به باب ارسال میکند. - باب شرحی را که آلیس برایش ارسال کرده است بااستفاده از
setRemoteDescription()بهعنوان شرح ازراهدور تنظیم میکند. - باب روش RTCPeerConnection
createAnswer()را اجرا میکند و شرح راهدوری را که از آلیس دریافت کرده است به آن منتقل میکند تا بتواند جلسه محلی سازگار با جلسه آلیس ایجاد کند. createAnswer()promise یک RTCSessionDescription را منتقل میکند: باب آن را بهعنوان شرح محلی تنظیم میکند و به آلیس میفرستد. - وقتی آلیس شرح جلسه باب را دریافت میکند، آن را بهعنوان شرح ازراهدور با
setRemoteDescription()تنظیم میکند.
// Logs offer creation and sets peer connection session descriptions.
function createdOffer(description) {
trace(`Offer from localPeerConnection:\n${description.sdp}`);
trace('localPeerConnection setLocalDescription start.');
localPeerConnection.setLocalDescription(description)
.then(() => {
setLocalDescriptionSuccess(localPeerConnection);
}).catch(setSessionDescriptionError);
trace('remotePeerConnection setRemoteDescription start.');
remotePeerConnection.setRemoteDescription(description)
.then(() => {
setRemoteDescriptionSuccess(remotePeerConnection);
}).catch(setSessionDescriptionError);
trace('remotePeerConnection createAnswer start.');
remotePeerConnection.createAnswer()
.then(createdAnswer)
.catch(setSessionDescriptionError);
}
// Logs answer to offer creation and sets peer connection session descriptions.
function createdAnswer(description) {
trace(`Answer from remotePeerConnection:\n${description.sdp}.`);
trace('remotePeerConnection setLocalDescription start.');
remotePeerConnection.setLocalDescription(description)
.then(() => {
setLocalDescriptionSuccess(remotePeerConnection);
}).catch(setSessionDescriptionError);
trace('localPeerConnection setRemoteDescription start.');
localPeerConnection.setRemoteDescription(description)
.then(() => {
setRemoteDescriptionSuccess(localPeerConnection);
}).catch(setSessionDescriptionError);
}
- پینگ!
امتیازهای تشویقی
- به chrome://webrtc-internals نگاهی بیندازید. این گزینه آمار WebRTC و دادههای اشکالزدایی را ارائه میدهد. (فهرست کامل نشانیهای وب Chrome در chrome://about قرار دارد.)
- سبکدهی به صفحه با CSS:
- ویدیوها را کنار هم قرار دهید.
- دکمهها را با عرض یکسان و نوشتار بزرگتر بسازید.
- مطمئن شوید چیدمان در تلفن همراه کار میکند.
- از کنسول Chrome Dev Tools، به
localStream،localPeerConnection، وremotePeerConnectionنگاه کنید. - از کنسول، به
localPeerConnectionpc1.localDescriptionنگاه کنید. قالب SDP چه شکلی است؟
آنچه آموختید
در این مرحله با نحوه انجام کارهای زیر آشنا شدید:
- تفاوتهای مرورگر را با لایه سازگاری WebRTC، adapter.js، انتزاع کنید.
- از RTCPeerConnection API برای جاریسازی ویدیو استفاده کنید.
- کنترل ضبط و جاریسازی رسانه.
- همرسانی اطلاعات رسانه و شبکه بین همتاها برای فعال کردن تماس WebRTC.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-2 قرار دارد.
نکتهها
- در این مرحله چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد! برای پیدا کردن منابع دیگری که RTCPeerConnection را با جزئیات بیشتر توضیح میدهند، به webrtc.org نگاهی بیندازید. این صفحه شامل پیشنهادهایی برای چارچوبهای جاوا اسکریپت است — اگر میخواهید از WebRTC استفاده کنید، اما نمیخواهید با میاناهای برنامهسازی کاربردی درگیر شوید.
- درباره adapter.js shim در adapter.js GitHub repo بیشتر بدانید.
- میخواهید ببینید بهترین برنامه گپ تصویری دنیا چه شکلی است؟ به AppRTC، برنامه استاندارد پروژه WebRTC برای تماسهای WebRTC، نگاهی بیندازید: برنامه، کد. زمان راهاندازی تماس کمتر از ۵۰۰ میلیثانیه است.
روال مطلوب
- برای اینکه کدتان در آینده هم کار کند، از میاناهای برنامهسازی کاربردی جدید مبتنی بر Promise استفاده کنید و بااستفاده از adapter.js، سازگاری با مرورگرهایی را که از آنها پشتیبانی نمیکنند فعال کنید.
بعدی
این مرحله نحوه استفاده از WebRTC برای جاریسازی ویدیو بین همتاها را نشان میدهد — اما این codelab درباره دادهها نیز هست!
در مرحله بعد، با نحوه جاریسازی دادههای دلخواه بااستفاده از RTCDataChannel آشنا شوید.
۶. استفاده از RTCDataChannel برای تبادل داده
آنچه خواهید آموخت
- نحوه تبادل داده بین نقاط پایانی WebRTC (همتاها).
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-03 قرار دارد.
HTML خود را بهروز کنید
برای این مرحله، از کانالهای داده WebRTC برای ارسال نوشتار بین دو عنصر textarea در یک صفحه استفاده خواهید کرد. این خیلی مفید نیست، اما نشان میدهد که چگونه میتوان از WebRTC برای همرسانی دادهها و همچنین جاریسازی ویدیو استفاده کرد.
عناصر ویدیو و دکمه را از index.html بردارید و آنها را با HTML زیر جایگزین کنید:
<textarea id="dataChannelSend" disabled
placeholder="Press Start, enter some text, then press Send."></textarea>
<textarea id="dataChannelReceive" disabled></textarea>
<div id="buttons">
<button id="startButton">Start</button>
<button id="sendButton">Send</button>
<button id="closeButton">Stop</button>
</div>
یک ناحیه نوشتاری برای وارد کردن نوشتار خواهد بود، و دیگری نوشتار را بهصورت جاریشده بین همتاها نمایش خواهد داد.
index.html اکنون باید به این شکل باشد:
<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Realtime communication with WebRTC</title>
<link rel="stylesheet" href="css/main.css">
</head>
<body>
<h1>Realtime communication with WebRTC</h1>
<textarea id="dataChannelSend" disabled
placeholder="Press Start, enter some text, then press Send."></textarea>
<textarea id="dataChannelReceive" disabled></textarea>
<div id="buttons">
<button id="startButton">Start</button>
<button id="sendButton">Send</button>
<button id="closeButton">Stop</button>
</div>
<script src="https://webrtc.github.io/adapter/adapter-latest.js"></script>
<script src="js/main.js"></script>
</body>
</html>
جاوا اسکریپت را بهروز کنید
main.js را با محتوای step-03/js/main.js جایگزین کنید.
جاریسازی دادهها بین همتاها را امتحان کنید: index.html را باز کنید، شروع را فشار دهید تا اتصال همتا راهاندازی شود، متنی را در textarea سمت راست وارد کنید، سپس روی ارسال کلیک کنید تا نوشتار بااستفاده از کانالهای داده WebRTC منتقل شود.
روش کار
این کد از RTCPeerConnection و RTCDataChannel برای فعال کردن تبادل پیامهای نوشتاری استفاده میکند.
بخش زیادی از کد در این مرحله مشابه مثال RTCPeerConnection است.
توابع sendData() و createConnection() بیشتر کدهای جدید را دارند:
function createConnection() {
dataChannelSend.placeholder = '';
var servers = null;
pcConstraint = null;
dataConstraint = null;
trace('Using SCTP based data channels');
// For SCTP, reliable and ordered delivery is true by default.
// Add localConnection to global scope to make it visible
// from the browser console.
window.localConnection = localConnection =
new RTCPeerConnection(servers, pcConstraint);
trace('Created local peer connection object localConnection');
sendChannel = localConnection.createDataChannel('sendDataChannel',
dataConstraint);
trace('Created send data channel');
localConnection.onicecandidate = iceCallback1;
sendChannel.onopen = onSendChannelStateChange;
sendChannel.onclose = onSendChannelStateChange;
// Add remoteConnection to global scope to make it visible
// from the browser console.
window.remoteConnection = remoteConnection =
new RTCPeerConnection(servers, pcConstraint);
trace('Created remote peer connection object remoteConnection');
remoteConnection.onicecandidate = iceCallback2;
remoteConnection.ondatachannel = receiveChannelCallback;
localConnection.createOffer().then(
gotDescription1,
onCreateSessionDescriptionError
);
startButton.disabled = true;
closeButton.disabled = false;
}
function sendData() {
var data = dataChannelSend.value;
sendChannel.send(data);
trace('Sent Data: ' + data);
}
نحو RTCDataChannel عمداً شبیه به WebSocket است، با یک روش send() و یک رویداد message.
به استفاده از dataConstraint توجه کنید. کانالهای داده را میتوان برای فعال کردن انواع مختلف همرسانی داده پیکربندی کرد — برای مثال، اولویتبندی ارسال قابلاطمینان نسبتبه عملکرد. میتوانید اطلاعات بیشتری درباره گزینهها در Mozilla Developer Network پیدا کنید.
امتیازهای تشویقی
- با SCTP، پروتکل مورداستفاده کانالهای داده WebRTC، تحویل داده قابلاعتماد و مرتبشده بهطور پیشفرض روشن است. چه زمانی ممکن است RTCDataChannel نیاز به ارائه تحویل قابل اعتماد داده داشته باشد و چه زمانی ممکن است عملکرد مهمتر باشد — حتی اگر این به معنای از دست دادن برخی دادهها باشد؟
- از CSS برای بهبود چیدمان صفحه استفاده کنید و یک ویژگی جایبان به ناحیه نوشتاری «dataChannelReceive» اضافه کنید.
- صفحه را در دستگاه همراه آزمایش کنید.
آنچه آموختید
در این مرحله با نحوه انجام کارهای زیر آشنا شدید:
- برقراری اتصال بین دو همتای WebRTC.
- تبادل دادههای نوشتاری بین همتاها.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-03 قرار دارد.
دریافت اطلاعات بیشتر
- کانالهای داده WebRTC (چند سالی از انتشار آن میگذرد، اما هنوز ارزش خواندن دارد)
- چرا SCTP برای کانال داده WebRTC انتخاب شد؟
بعدی
با نحوه تبادل داده بین همتاها در یک صفحه آشنا شدید، اما چگونه این کار را بین دستگاههای مختلف انجام میدهید؟ ابتدا باید کانال سیگنالدهی را برای تبادل پیامهای فراداده راهاندازی کنید. در مرحله بعد با نحوه انجام این کار آشنا شوید!
۷. راهاندازی سرویس سیگنالدهی برای تبادل پیام
آنچه خواهید آموخت
در این مرحله، با نحوه انجام کارهای زیر آشنا میشوید:
- از
npmبرای نصب وابستگیهای پروژه همانطور که در package.json مشخص شده است استفاده کنید - سرور Node.js را اجرا کنید و از node-static برای ارائه فایلهای ایستا استفاده کنید.
- راهاندازی کردن سرویس پیامرسانی در Node.js بااستفاده از Socket.IO.
- از آن برای ایجاد «اتاق» و تبادل پیام استفاده کنید.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-04 قرار دارد.
مفاهیم
برای راهاندازی و حفظ تماس WebRTC، کارخواههای WebRTC (همتاها) باید فرادادهها را مبادله کنند:
- اطلاعات نامزد (شبکه).
- پیامهای پیشنهاد و پاسخ که اطلاعاتی درباره رسانه، مانند وضوح و کدکها، ارائه میدهند.
به عبارت دیگر، قبلاز اینکه جاریسازی همتابههمتای صدا، ویدیو، یا داده بتواند انجام شود، تبادل فراداده لازم است. به این فرایند سیگنالدهی میگویند.
در مراحل قبلی، اشیای RTCPeerConnection فرستنده و گیرنده در یک صفحه قرار دارند، بنابراین «سیگنالدهی» به معنای انتقال فراداده بین اشیا است.
در یک برنامه واقعی، RTCPeerConnection فرستنده و گیرنده در صفحات وب در دستگاههای مختلف اجرا میشود و شما به راهی برای برقراری ارتباط فراداده نیاز دارید.
برای این کار، از سرور سیگنالدهی استفاده میکنید: سروری که میتواند پیامها را بین کارخواههای WebRTC (همتاها) منتقل کند. پیامهای واقعی نوشتار ساده هستند: اشیاء جاوا اسکریپت رشتهایشده.
پیشنیاز: نصب Node.js
برای اجرای مراحل بعدی این codelab (پوشههای step-04 تا step-06) باید سروری را در localhost بااستفاده از Node.js اجرا کنید.
میتوانید Node.js را مستقیماً از وبسایت Node.js یا بااستفاده از مدیر بسته موردنظرتان بارگیری و نصب کنید.
پساز نصب، میتوانید وابستگیهای موردنیاز برای مراحل بعدی (اجرای npm install) را وارد کنید و همچنین یک سرور میزبان محلی کوچک برای اجرای codelab (اجرای node index.js) اجرا کنید. این فرمانها بعداً، زمانی که لازم باشد، نشان داده خواهند شد.
درباره برنامه
WebRTC از میانای برنامهسازی کاربردی جاوا اسکریپت سمت کارخواه استفاده میکند، اما برای استفاده در دنیای واقعی به سرور سیگنالدهی (پیامرسانی) و همچنین سرورهای STUN و TURN نیاز دارد. درباره زیرساخت WebRTC بیشتر بدانید.
در این مرحله، بااستفاده از ماژول Socket.IO Node.js و کتابخانه جاوا اسکریپت برای پیامرسانی، یک سرور نشاندهی Node.js ساده خواهید ساخت. تجربه کار با Node.js و Socket.IO مفید خواهد بود، اما ضروری نیست؛ مؤلفههای پیامرسانی ساده هستند.
در این مثال، سرور (برنامه Node.js) در index.js پیادهسازی شده است و کلاینتی که روی آن اجرا میشود (برنامه وب) در index.html پیادهسازی شده است.
برنامه Node.js در این مرحله دو تکلیف دارد.
اول، بهعنوان رله پیام عمل میکند:
socket.on('message', function (message) {
log('Got message: ', message);
socket.broadcast.emit('message', message);
});
دوم، «اتاقهای» گپ تصویری WebRTC را مدیریت میکند:
if (numClients === 0) {
socket.join(room);
socket.emit('created', room, socket.id);
} else if (numClients === 1) {
socket.join(room);
socket.emit('joined', room, socket.id);
io.sockets.in(room).emit('ready');
} else { // max two clients
socket.emit('full', room);
}
برنامه WebRTC ما به حداکثر دو همتا اجازه میدهد اتاقی را همرسانی کنند.
HTML و جاوا اسکریپت
index.html را بهروز کنید تا به این شکل درآید:
<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Realtime communication with WebRTC</title>
<link rel="stylesheet" href="css/main.css">
</head>
<body>
<h1>Realtime communication with WebRTC</h1>
<script src="/socket.io/socket.io.js"></script>
<script src="js/main.js"></script>
</body>
</html>
در این مرحله چیزی در صفحه نخواهید دید: همه گزارشها در کنسول مرورگر انجام میشود. (برای مشاهده کنسول در Chrome، کلیدهای Ctrl-Shift-J را فشار دهید، یا اگر از Mac استفاده میکنید، کلیدهای Command-Option-J را فشار دهید.)
js/main.js را با موارد زیر جایگزین کنید:
'use strict';
var isInitiator;
window.room = prompt("Enter room name:");
var socket = io.connect();
if (room !== "") {
console.log('Message from client: Asking to join room ' + room);
socket.emit('create or join', room);
}
socket.on('created', function(room, clientId) {
isInitiator = true;
});
socket.on('full', function(room) {
console.log('Message from client: Room ' + room + ' is full :^(');
});
socket.on('ipaddr', function(ipaddr) {
console.log('Message from client: Server IP address is ' + ipaddr);
});
socket.on('joined', function(room, clientId) {
isInitiator = false;
});
socket.on('log', function(array) {
console.log.apply(console, array);
});
راهاندازی کردن Socket.IO برای اجرا در Node.js
در فایل HTML، ممکن است دیده باشید که از فایل Socket.IO استفاده میکنید:
<script src="/socket.io/socket.io.js"></script>
در سطح بالای دایرکتوری کار، فایلی با نام package.json با محتوای زیر ایجاد کنید:
{
"name": "webrtc-codelab",
"version": "0.0.1",
"description": "WebRTC codelab",
"dependencies": {
"node-static": "^0.7.10",
"socket.io": "^1.2.0"
}
}
این مانیفست برنامه است که به Node Package Manager (npm) میگوید کدام وابستگیهای پروژه را نصب کند.
برای نصب وابستگیها (مانند /socket.io/socket.io.js)، دستور زیر را از پایانه خط فرمان در فهرست راهنمای work اجرا کنید:
npm install
باید گزارش نصبی را ببینید که با چیزی شبیه به این تمام میشود:

همانطور که میبینید، npm وابستگیهای تعریفشده در package.json را نصب کرده است.
فایل جدید index.js را در سطح بالای دایرکتوری work (نه در دایرکتوری js) ایجاد کنید و کد زیر را اضافه کنید:
'use strict';
var os = require('os');
var nodeStatic = require('node-static');
var http = require('http');
var socketIO = require('socket.io');
var fileServer = new(nodeStatic.Server)();
var app = http.createServer(function(req, res) {
fileServer.serve(req, res);
}).listen(8080);
var io = socketIO.listen(app);
io.sockets.on('connection', function(socket) {
// convenience function to log server messages on the client
function log() {
var array = ['Message from server:'];
array.push.apply(array, arguments);
socket.emit('log', array);
}
socket.on('message', function(message) {
log('Client said: ', message);
// for a real app, would be room-only (not broadcast)
socket.broadcast.emit('message', message);
});
socket.on('create or join', function(room) {
log('Received request to create or join room ' + room);
var clientsInRoom = io.sockets.adapter.rooms[room];
var numClients = clientsInRoom ? Object.keys(clientsInRoom.sockets).length : 0;
log('Room ' + room + ' now has ' + numClients + ' client(s)');
if (numClients === 0) {
socket.join(room);
log('Client ID ' + socket.id + ' created room ' + room);
socket.emit('created', room, socket.id);
} else if (numClients === 1) {
log('Client ID ' + socket.id + ' joined room ' + room);
io.sockets.in(room).emit('join', room);
socket.join(room);
socket.emit('joined', room, socket.id);
io.sockets.in(room).emit('ready');
} else { // max two clients
socket.emit('full', room);
}
});
socket.on('ipaddr', function() {
var ifaces = os.networkInterfaces();
for (var dev in ifaces) {
ifaces[dev].forEach(function(details) {
if (details.family === 'IPv4' && details.address !== '127.0.0.1') {
socket.emit('ipaddr', details.address);
}
});
}
});
});
از پایانه خط فرمان، فرمان زیر را در فهرست راهنمای work اجرا کنید:
node index.js
از مرورگرتان، localhost:8080 را باز کنید.
هربار که این نشانی وب را باز میکنید، از شما خواسته میشود نام اتاق را وارد کنید. برای پیوستن به همان اتاق، هربار همان نام اتاق را انتخاب کنید، مثلاً «foo».
صفحه زبانه جدیدی باز کنید و localhost:8080 را دوباره باز کنید. همان نام اتاق را انتخاب کنید.
localhost:8080 را در برگه یا پنجره سوم باز کنید. دوباره همان نام اتاق را انتخاب کنید.
کنسول را در هریک از برگهها بررسی کنید: باید گزارشگیری از کد جاوا اسکریپت قبلی را ببینید.
امتیازهای تشویقی
- چه سازوکارهای پیامرسانی جایگزینی ممکن است وجود داشته باشد؟ هنگام استفاده از WebSocket «خالص» ممکن است با چه مشکلاتی مواجه شوید؟
- چه مشکلاتی ممکن است در مقیاسبندی این برنامه وجود داشته باشد؟ میتوانی روشی برای آزمایش هزاران یا میلیونها درخواست همزمان اتاق توسعه دهی؟
- این برنامه از پیامواره جاوا اسکریپت برای دریافت نام اتاق استفاده میکند. راهی برای دریافت نام اتاق از نشانی وب پیدا کنید. برای مثال، localhost:8080/foo نام اتاق
fooرا میدهد.
آنچه آموختید
در این مرحله، با نحوه انجام کارهای زیر آشنا شدید:
- از npm برای نصب وابستگیهای پروژه همانطور که در package.json مشخص شده است استفاده کنید.
- سرور Node.js را برای ارائه فایلهای ایستا اجرا کنید.
- راهاندازی کردن سرویس پیامرسانی در Node.js بااستفاده از socket.io.
- از آن برای ایجاد «اتاق» و تبادل پیام استفاده کنید.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-04 قرار دارد.
دریافت اطلاعات بیشتر
- مخزن chat-example در Socket.io
- WebRTC در دنیای واقعی: STUN، TURN، و سیگنالدهی
- اصطلاح «سیگنالدهی» در WebRTC
بعدی
با نحوه استفاده از سیگنالدهی برای فعال کردن دو کاربر برای برقراری اتصال همتا آشنا شوید.
۸. ترکیب اتصال همتا و سیگنالدهی
آنچه خواهید آموخت
در این مرحله با نحوه انجام کارهای زیر آشنا میشوید:
- اجرا کردن سرویس نشاندهی WebRTC بااستفاده از Socket.IO که روی Node.js اجرا میشود
- از آن سرویس برای تبادل فراداده WebRTC بین همتایان استفاده کنید.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-05 قرار دارد.
جایگزین کردن HTML و جاوا اسکریپت
محتوای index.html را با موارد زیر جایگزین کنید:
<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Realtime communication with WebRTC</title>
<link rel="stylesheet" href="/css/main.css">
</head>
<body>
<h1>Realtime communication with WebRTC</h1>
<div id="videos">
<video id="localVideo" autoplay muted></video>
<video id="remoteVideo" autoplay></video>
</div>
<script src="/socket.io/socket.io.js"></script>
<script src="https://webrtc.github.io/adapter/adapter-latest.js"></script>
<script src="js/main.js"></script>
</body>
</html>
js/main.js را با محتوای step-05/js/main.js جایگزین کنید.
اجرا کردن سرور Node.js
اگر این codelab را از دایرکتوری work دنبال نمیکنید، ممکن است لازم باشد وابستگیهای پوشه step-05 یا پوشه کاری فعلیتان را نصب کنید. فرمان زیر را از فهرست راهنمای کاریتان اجرا کنید:
npm install
پساز نصب، اگر سرور Node.js شما درحال اجرا نیست، آن را با فراخوانی فرمان زیر در دایرکتوری work شروع کنید:
node index.js
مطمئن شوید که از نسخه index.js مرحله قبلی که Socket.IO را پیادهسازی میکند استفاده میکنید. برای اطلاعات بیشتر درباره Node و Socket IO، بخش «راهاندازی سرویس سیگنالدهی برای تبادل پیام» را مرور کنید.
از مرورگرتان، localhost:8080 را باز کنید.
localhost:8080 را دوباره در برگه یا پنجره جدیدی باز کنید. یک عنصر ویدیو، جاریسازی محلی را از getUserMedia() نمایش میدهد و عنصر دیگر ویدیو «ازراهدور» جاریسازیشده بااستفاده از RTCPeerconnection را نشان میدهد.
مشاهده گزارشگیری در کنسول مرورگر.
امتیازهای تشویقی
- این برنامه فقط از گپ تصویری دونفره پشتیبانی میکند. چگونه میتوانید طراحی را تغییر دهید تا بیشاز یک نفر بتوانند از یک اتاق گپ تصویری استفاده کنند؟
- در این مثال، نام اتاق foo بهصورت کد ثابت است. بهترین روش برای فعال کردن نامهای دیگر اتاق چیست؟
- کاربران چگونه نام اتاق را همرسانی میکنند؟ سعی کنید جایگزینی برای همرسانی نام اتاقها بسازید.
- چگونه میتوانید برنامه را تغییر دهید
- عکسی بگیرید و بااستفاده از عنصر بوم، دادهها را از آن دریافت کنید.
- تبادل دادههای تصویر با کاربر راه دور.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-06 قرار دارد.
روش کار
قبلاً با نحوه تبادل پیامهای نوشتاری بااستفاده از RTCDataChannel آشنا شدید.
این مرحله امکان همرسانی کل فایلها را فراهم میکند: در این مثال، عکسهای گرفتهشده بااستفاده از getUserMedia().
بخشهای اصلی این مرحله به شرح زیر است:
- کانال داده ایجاد کنید. توجه داشته باشید که در این مرحله هیچ جاریسازی رسانهای به اتصال همتا اضافه نمیکنید.
- ضبط کردن جاریسازی ویدیویی وببین کاربر با
getUserMedia():
var video = document.getElementById('video');
function grabWebCamVideo() {
console.log('Getting user media (video) ...');
navigator.mediaDevices.getUserMedia({
video: true
})
.then(gotStream)
.catch(function(e) {
alert('getUserMedia() error: ' + e.name);
});
}
- وقتی کاربر روی دکمه Snap کلیک میکند، یک عکس آنی (یک فریم ویدیو) از جاریسازی ویدیو دریافت کنید و آن را در عنصر
canvasنمایش دهید:
var photo = document.getElementById('photo');
var photoContext = photo.getContext('2d');
function snapPhoto() {
photoContext.drawImage(video, 0, 0, photo.width, photo.height);
show(photo, sendBtn);
}
- وقتی کاربر روی دکمه ارسال کلیک میکند، تصویر را به بایت تبدیل کنید و آنها را بااستفاده از کانال داده ارسال کنید:
function sendPhoto() {
// Split data channel message in chunks of this byte length.
var CHUNK_LEN = 64000;
var img = photoContext.getImageData(0, 0, photoContextW, photoContextH),
len = img.data.byteLength,
n = len / CHUNK_LEN | 0;
console.log('Sending a total of ' + len + ' byte(s)');
dataChannel.send(len);
// split the photo and send in chunks of about 64KB
for (var i = 0; i < n; i++) {
var start = i * CHUNK_LEN,
end = (i + 1) * CHUNK_LEN;
console.log(start + ' - ' + (end - 1));
dataChannel.send(img.data.subarray(start, end));
}
// send the reminder, if any
if (len % CHUNK_LEN) {
console.log('last ' + len % CHUNK_LEN + ' byte(s)');
dataChannel.send(img.data.subarray(n * CHUNK_LEN));
}
}
- سمت گیرنده بایتهای پیام کانال داده را دوباره به تصویر تبدیل میکند و تصویر را به کاربر نشان میدهد:
function receiveDataChromeFactory() {
var buf, count;
return function onmessage(event) {
if (typeof event.data === 'string') {
buf = window.buf = new Uint8ClampedArray(parseInt(event.data));
count = 0;
console.log('Expecting a total of ' + buf.byteLength + ' bytes');
return;
}
var data = new Uint8ClampedArray(event.data);
buf.set(data, count);
count += data.byteLength;
console.log('count: ' + count);
if (count === buf.byteLength) {
// we're done: all data chunks have been received
console.log('Done. Rendering photo.');
renderPhoto(buf);
}
};
}
function renderPhoto(data) {
var canvas = document.createElement('canvas');
canvas.width = photoContextW;
canvas.height = photoContextH;
canvas.classList.add('incomingPhoto');
// trail is the element holding the incoming images
trail.insertBefore(canvas, trail.firstChild);
var context = canvas.getContext('2d');
var img = context.createImageData(photoContextW, photoContextH);
img.data.set(data);
context.putImageData(img, 0, 0);
}
دریافت کد
محتویات پوشه work را با محتویات step-06 جایگزین کنید. فایل index.html شما در work اکنون باید شبیه به این باشد**:**
<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<title>Realtime communication with WebRTC</title>
<link rel="stylesheet" href="/css/main.css">
</head>
<body>
<h1>Realtime communication with WebRTC</h1>
<h2>
<span>Room URL: </span><span id="url">...</span>
</h2>
<div id="videoCanvas">
<video id="camera" autoplay></video>
<canvas id="photo"></canvas>
<script src="js/main.js"></script>
</body>
</html>
اگر این codelab را از دایرکتوری work دنبال نمیکنید، ممکن است لازم باشد وابستگیهای پوشه step-06 یا پوشه کاری فعلیتان را نصب کنید. کافی است فرمان زیر را از فهرست راهنمای کاریتان اجرا کنید:
npm install
پساز نصب، اگر سرور Node.js شما درحال اجرا نیست، آن را با فراخوانی فرمان زیر از دایرکتوری work خود شروع کنید:
node index.js
مطمئن شوید که از نسخهای از index.js استفاده میکنید که Socket.IO را پیادهسازی میکند، و بهخاطر داشته باشید که اگر تغییراتی ایجاد کردید، سرور Node.js خود را بازراهاندازی کنید. برای اطلاعات بیشتر درباره Node و Socket IO، بخش «راهاندازی سرویس سیگنالدهی برای تبادل پیام» را مرور کنید.
درصورت لزوم، روی دکمه مجاز کردن کلیک کنید تا به برنامه اجازه دهید از وببین شما استفاده کند.
برنامه شناسه اتاق تصادفی ایجاد میکند و آن شناسه را به نشانی وب اضافه میکند. نشانی وب را از نوار نشانی در زبانه یا پنجره جدید مرورگر باز کنید.
روی دکمه Snap & Send کلیک کنید و سپس به بخش Incoming در برگه دیگر در پایین صفحه نگاه کنید. برنامه عکسها را بین برگهها منتقل میکند.
باید چیزی شبیه به این ببینید:

امتیازهای تشویقی
- چگونه میتوانید کد را تغییر دهید تا امکان همرسانی هر نوع فایلی فراهم شود؟
دریافت اطلاعات بیشتر
- The MediaStream Image Capture API: یک API برای گرفتن عکس و کنترل دوربینها — بهزودی در مرورگر شما!
- MediaRecorder API، برای ضبط صدا و ویدیو: نسخه نمایشی، مستندات.
آنچه آموختید
- نحوه گرفتن عکس و دریافت دادههای آن بااستفاده از عنصر بوم.
- نحوه تبادل آن دادهها با کاربر از راه دور.
نسخه کامل این مرحله در پوشه step-06 قرار دارد.
۹. تبریک میگوییم
برنامهای برای جاریسازی ویدیو و تبادل داده بهطور همزمان ساختید!
آنچه آموختید
در این codelab با نحوه انجام کارهای زیر آشنا شدید:
- دریافت ویدیو از وببین.
- جاریسازی کردن ویدیو با RTCPeerConnection.
- جاریسازی دادهها با RTCDataChannel.
- سرویس سیگنالدهی برای تبادل پیام راهاندازی کنید.
- اتصال همتا و سیگنالدهی را ترکیب کنید.
- عکسی بگیرید و آن را بااستفاده از کانال داده همرسانی کنید.
مراحل بعدی
- به کد و معماری برنامه گپ AppRTC که برنامه استاندارد WebRTC است نگاه کنید: برنامه، کد.
- نسخههای نمایشی زنده را از github.com/webrtc/samples امتحان کنید.
بیشتر بدانید
- طیف وسیعی از منابع برای شروع کار با WebRTC در webrtc.org دردسترس است.