تقسیم کد با React.lazy و Suspense

هرگز لازم نیست کدی بیشتر از حد نیاز برای کاربران ارسال کنید، بنابراین بسته‌هایتان را تقسیم کنید تا مطمئن شوید این اتفاق هرگز نمی‌افتد!

روش React.lazy تقسیم کد برنامه React را در سطح مؤلفه بااستفاده از واردات پویا آسان می‌کند.

import React, { lazy } from 'react';

const AvatarComponent = lazy(() => import('./AvatarComponent'));

const DetailsComponent = () => (
  <div>
    <AvatarComponent />
  </div>
)

چرا این اطلاعات مفید است؟

یک برنامه بزرگ React معمولاً از مؤلفه‌ها، روش‌های کمکی، و کتابخانه‌های طرف سوم زیادی تشکیل شده است. اگر تلاشی برای بار کردن بخش‌های مختلف برنامه فقط درصورت نیاز انجام نشود، به‌محض اینکه کاربران اولین صفحه را بار کنند، یک بسته بزرگ و واحد از جاوا اسکریپت برای آن‌ها ارسال خواهد شد. این امر می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی بر عملکرد صفحه تأثیر بگذارد.

تابع React.lazy روشی داخلی برای جدا کردن مؤلفه‌ها در یک برنامه به بخش‌های جداگانه جاوا اسکریپت با کمترین تلاش ارائه می‌دهد. سپس می‌توانید هنگام جفت کردن آن با مؤلفه Suspense، وضعیت‌های بارگیری را مدیریت کنید.

تعلیق

مشکل ارسال بار داده بزرگ جاوا اسکریپت به کاربران، مدت زمانی است که طول می‌کشد تا بار کردن صفحه تمام شود، به‌ویژه در دستگاه‌ها و اتصال‌های شبکه ضعیف‌تر. به همین دلیل است که تقسیم کد و بار کردن کُند بسیار مفید است.

بااین‌حال، همیشه تأخیر اندکی وجود خواهد داشت که کاربران هنگام واکشی مؤلفه تقسیم کد ازطریق شبکه باید تجربه کنند، بنابراین نمایش وضعیت بارگیری مفید مهم است. استفاده از React.lazy با مؤلفه Suspense به حل این مشکل کمک می‌کند.

import React, { lazy, Suspense } from 'react';

const AvatarComponent = lazy(() => import('./AvatarComponent'));

const renderLoader = () => <p>Loading</p>;

const DetailsComponent = () => (
  <Suspense fallback={renderLoader()}>
    <AvatarComponent />
  </Suspense>
)

Suspense مؤلفه fallback را می‌پذیرد که به شما امکان می‌دهد هر مؤلفه React را به‌عنوان وضعیت بارگیری نمایش دهید. مثال زیر نحوه عملکرد این ویژگی را نشان می‌دهد. چهره‌واره فقط زمانی ارائه می‌شود که روی دکمه کلیک شود، جایی که درخواستی برای بازیابی کد لازم برای AvatarComponent تعلیق‌شده ارسال می‌شود. در این فاصله، مؤلفه بارگیری جایگزین نشان داده می‌شود.

در اینجا، کدی که AvatarComponent را تشکیل می‌دهد کوچک است، به‌همین دلیل است که نشانگر چرخان بارگیری فقط برای مدت کوتاهی نشان داده می‌شود. بار کردن مؤلفه‌های بزرگ‌تر ممکن است خیلی بیشتر طول بکشد، به‌ویژه در اتصال‌های شبکه ضعیف.

برای نشان دادن بهتر نحوه عملکرد این ویژگی:

  • برای پیش‌دید کردن سایت، مشاهده برنامه را فشار دهید. سپس تمام‌صفحه تمام‌صفحه را فشار دهید.
  • کلیدهای `Control+Shift+J` (یا `Command+Option+J` در Mac) را فشار دهید تا DevTools باز شود.
  • روی برگه شبکه کلیک کنید.
  • روی منو کرکره‌ای محدودسازی کلیک کنید که به‌طور پیش‌فرض روی بدون محدودسازی تنظیم شده است. 3G سریع را انتخاب کنید.
  • روی دکمه روی من کلیک کنید در برنامه کلیک کنید.

نشانگر بار کردن اکنون برای مدت طولانی‌تری نشان داده می‌شود. توجه کنید که چگونه همه کدهایی که AvatarComponent را تشکیل می‌دهند به‌عنوان یک بخش جداگانه واکشی می‌شوند.

پانل شبکه DevTools که بارگیری یک فایل chunk.js را نشان می‌دهد

درحال تعلیق چند مؤلفه

یکی دیگر از ویژگی‌های Suspense این است که به شما امکان می‌دهد بار کردن چندین مؤلفه را تعلیق کنید، حتی اگر همه آن‌ها بار کردن کُند داشته باشند.

برای مثال:

import React, { lazy, Suspense } from 'react';

const AvatarComponent = lazy(() => import('./AvatarComponent'));
const InfoComponent = lazy(() => import('./InfoComponent'));
const MoreInfoComponent = lazy(() => import('./MoreInfoComponent'));

const renderLoader = () => <p>Loading</p>;

const DetailsComponent = () => (
  <Suspense fallback={renderLoader()}>
    <AvatarComponent />
    <InfoComponent />
    <MoreInfoComponent />
  </Suspense>
)

این روشی بسیار مفید برای به‌تأخیر انداختن رندر کردن چندین مؤلفه است، درحالی‌که فقط یک وضعیت بارگیری را نشان می‌دهد. وقتی واکشی همه مؤلفه‌ها تمام شد، کاربر می‌تواند همه آن‌ها را به‌طور هم‌زمان ببیند.

می‌توانید این را با جاسازی زیر ببینید:

بدون این، به‌راحتی ممکن است با مشکل بار کردن متناوب مواجه شوید، یا بخش‌های مختلف میانای کاربر یکی پس‌از دیگری بار شوند و هرکدام نشانگر بار کردن خودشان را داشته باشند. این کار می‌تواند تجربه کاربری را ناخوشایندتر کند.

رسیدگی به خطاهای بارگیری

Suspense به شما امکان می‌دهد تا زمانی که درخواست‌های شبکه در پشت صحنه انجام می‌شوند، وضعیت بارگیری موقتی را نمایش دهید. اما اگر آن درخواست‌های شبکه به دلیلی ناموفق باشند چه؟ ممکن است آفلاین باشید یا شاید برنامه وب شما در تلاش است نشانی وب نسخه‌دار قدیمی را بارگیری کُند کند که پس‌از استقرار مجدد سرور دیگر دردسترس نیست.

React الگویی استاندارد برای مدیریت مناسب این نوع خطاهای بارگیری دارد: استفاده از مرز خطا. همان‌طور که در اسناد شرح داده شده است، هر مؤلفه React می‌تواند به‌عنوان مرز خطا عمل کند اگر یکی (یا هر دو) روش چرخه حیات static getDerivedStateFromError() یا componentDidCatch() را پیاده‌سازی کند.

برای شناسایی و رسیدگی به خطاهای بار کردن کُند، می‌توانید مؤلفه Suspense را با مؤلفه‌های والد که به‌عنوان مرز خطا عمل می‌کنند، بپوشانید. درون روش render() مرز خطا، می‌توانید فرزندان را همان‌طور که هستند رندر کنید اگر خطایی وجود نداشته باشد، یا اگر مشکلی پیش آمد، پیام خطای سفارشی رندر کنید:

import React, { lazy, Suspense } from 'react';

const AvatarComponent = lazy(() => import('./AvatarComponent'));
const InfoComponent = lazy(() => import('./InfoComponent'));
const MoreInfoComponent = lazy(() => import('./MoreInfoComponent'));

const renderLoader = () => <p>Loading</p>;

class ErrorBoundary extends React.Component {
  constructor(props) {
    super(props);
    this.state = {hasError: false};
  }

  static getDerivedStateFromError(error) {
    return {hasError: true};
  }

  render() {
    if (this.state.hasError) {
      return <p>Loading failed! Please reload.</p>;
    }

    return this.props.children;
  }
}

const DetailsComponent = () => (
  <ErrorBoundary>
    <Suspense fallback={renderLoader()}>
      <AvatarComponent />
      <InfoComponent />
      <MoreInfoComponent />
    </Suspense>
  </ErrorBoundary>
)

نتیجه‌گیری

اگر مطمئن نیستید از کجا باید تقسیم کد را در برنامه React خود اعمال کنید، این مراحل را دنبال کنید:

  1. از سطح مسیر شروع کنید. مسیرها ساده‌ترین راه برای شناسایی نقاطی از برنامه شما هستند که می‌توانند تقسیم شوند. اسناد React نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از Suspense همراه با react-router استفاده کرد.
  2. هر مؤلفه بزرگی را در صفحه‌ای از سایتتان که فقط در تعاملات خاص کاربر (مانند کلیک کردن روی دکمه) ارائه می‌شود شناسایی کنید. تقسیم این مؤلفه‌ها، بار خالص جاوا اسکریپت شما را به حداقل می‌رساند.
  3. تقسیم کردن هر چیز دیگری را که خارج‌از صفحه است و برای کاربر حیاتی نیست درنظر بگیرید.