پیدا کردن تعامل‌های کند در فیلد

با نحوه پیدا کردن تعامل‌های کند در داده‌های میدانی وب‌سایتتان آشنا شوید تا بتوانید فرصت‌هایی برای بهبود «تعامل با نقاشی بعدی» آن پیدا کنید.

داده‌های فیلد داده‌هایی هستند که به شما می‌گویند کاربران واقعی چگونه وب‌سایت شما را تجربه می‌کنند. این ابزار مشکلاتی را که نمی‌توانید فقط در داده‌های آزمایشگاهی پیدا کنید، شناسایی می‌کند. وقتی صحبت از تأخیر در تعامل‌ها (INP) می‌شود، داده‌های میدانی برای شناسایی تعامل‌های کند ضروری است و سرنخ‌های حیاتی برای کمک به رفع آن‌ها ارائه می‌دهد.

در این راهنما، با نحوه ارزیابی سریع INP وب‌سایتتان بااستفاده از داده‌های میدانی گزارش تجربه کاربری Chrome (CrUX) آشنا خواهید شد تا ببینید آیا وب‌سایتتان با INP مشکل دارد یا نه. سپس، با نحوه استفاده از ساخت اسنادی کتابخانه جاوا اسکریپت web-vitals—و اطلاعات آماری جدیدی که از Long Animation Frames API (LoAF) ارائه می‌دهد—برای جمع‌آوری و تفسیر داده‌های میدانی برای تعاملات کند در وب‌سایت خود آشنا خواهید شد.

برای ارزیابی INP وب‌سایتتان، با CrUX شروع کنید

اگر داده‌های فیلد را از کاربران وب‌سایتتان جمع‌آوری نمی‌کنید، CrUX می‌تواند نقطه شروع خوبی باشد. CrUX داده‌های فیلد را از کاربران واقعی Chrome که با ارسال داده‌های دوری‌سنجی موافقت کرده‌اند جمع‌آوری می‌کند.

داده‌های CrUX در تعدادی از مناطق مختلف ظاهر می‌شود و به دامنه اطلاعاتی که به‌دنبال آن هستید بستگی دارد. CrUX می‌تواند داده‌های مربوط به INP و دیگر «معیارهای کلیدی اصلی وب» را برای موارد زیر ارائه دهد:

  • صفحه‌های مجزا و کل مبدأها بااستفاده از اطلاعات آماری PageSpeed.
  • انواع صفحه‌ها. برای مثال، بسیاری از وب‌سایت‌های تجارت الکترونیک دارای انواع «صفحه جزئیات محصول» و «صفحه فهرستگان محصول» هستند. می‌توانید داده‌های CrUX را برای انواع صفحه منحصربه‌فرد در کنسول جستجو دریافت کنید.

به‌عنوان نقطه شروع، می‌توانید نشانی وب‌سایتتان را در PageSpeed Insights وارد کنید. پس‌از وارد کردن نشانی وب، داده‌های فیلد آن (درصورت دردسترس بودن) برای چندین سنجه، ازجمله INP، نمایش داده خواهد شد. همچنین می‌توانید از کلیدهای روشن/خاموش برای بررسی مقادیر INP برای ابعاد تلفن همراه و رایانه استفاده کنید.

داده‌های فیلد همان‌طور که CrUX در PageSpeed Insights نشان می‌دهد، LCP،‏ INP،‏ CLS را در سه «معیار کلیدی اصلی وب»، و TTFB،‏ FCP را به‌عنوان سنجه‌های تشخیصی، و FID را به‌عنوان سنجه «معیار کلیدی اصلی وب» منسوخ‌شده نشان می‌دهد.
خوانش داده‌های CrUX همان‌طور که در اطلاعات آماری PageSpeed دیده می‌شود. در این مثال، INP صفحه وب داده‌شده نیاز به بهبود دارد.

این داده‌ها مفید هستند چون به شما می‌گویند که آیا مشکلی دارید یا نه. بااین‌حال، CrUX نمی‌تواند به شما بگوید که چه چیزی باعث بروز مشکلات شده است. راه‌حل‌های «پایش کاربر واقعی» (RUM) زیادی دردسترس است که به شما کمک می‌کند داده‌های فیلد خود را از کاربران وب‌سایتتان جمع‌آوری کنید تا بتوانید به این سؤال پاسخ دهید، و یک گزینه این است که خودتان بااستفاده از کتابخانه جاوا اسکریپت web-vitals این داده‌های فیلد را جمع‌آوری کنید.

جمع‌آوری داده‌های فیلد با کتابخانه جاوا اسکریپت web-vitals

web-vitalsکتابخانه جاوا اسکریپت اسکریپتی است که می‌توانید در وب‌سایتتان بار کنید تا داده‌های فیلد را از کاربران وب‌سایتتان جمع‌آوری کنید. می‌توانید از آن برای ثبت تعدادی از سنجه‌ها، ازجمله INP در مرورگرهایی که از آن پشتیبانی می‌کنند، استفاده کنید.

Browser Support

  • Chrome: 96.
  • Edge: 96.
  • Firefox: 144.
  • Safari: 26.2.

Source

از ساخت استاندارد کتابخانه web-vitals می‌توان برای دریافت داده‌های INP پایه از کاربران در فیلد استفاده کرد:

import {onINP} from 'web-vitals';

onINP(({name, value, rating}) => {
  console.log(name);    // 'INP'
  console.log(value);   // 512
  console.log(rating);  // 'poor'
});

برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های میدانی از کاربران، باید این داده‌ها را به جایی ارسال کنید:

import {onINP} from 'web-vitals';

onINP(({name, value, rating}) => {
  // Prepare JSON to be sent for collection. Note that
  // you can add anything else you'd want to collect here:
  const body = JSON.stringify({name, value, rating});

  // Use `sendBeacon` to send data to an analytics endpoint.
  // For Google Analytics, see https://github.com/GoogleChrome/web-vitals#send-the-results-to-google-analytics.
  navigator.sendBeacon('/analytics', body);
});

بااین‌حال، این داده‌ها به‌تنهایی اطلاعات بیشتری نسبت‌به CrUX به شما نمی‌دهند. اینجاست که ساختار اِسناد کتابخانه web-vitals وارد عمل می‌شود.

با ساخت اسنادی کتابخانه web-vitals فراتر بروید

ساخت اسنادی کتابخانه web-vitals داده‌های بیشتری را که می‌توانید از کاربران در این زمینه دریافت کنید نشان می‌دهد تا به شما کمک کند تعاملات مشکل‌ساز را که بر INP وب‌سایت شما تأثیر می‌گذارند بهتر عیب‌یابی کنید. این داده‌ها ازطریق شیء attribution که در روش onINP() کتابخانه ظاهر می‌شود قابل‌دسترسی است:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, rating, attribution}) => {
  console.log(name);         // 'INP'
  console.log(value);        // 56
  console.log(rating);       // 'good'
  console.log(attribution);  // Attribution data object
});
نحوه نمایش گزارش‌های کنسول از کتابخانه web-vitals. کنسول در این مثال نام سنجه (INP)، مقدار INP‏ (۵۶)، جایی که این مقدار در آستانه‌های INP قرار دارد (خوب)، و بخش‌های مختلف اطلاعات نشان‌داده‌شده در شیء ارجاع، ازجمله ورودی‌های Long Animation Frames API را نشان می‌دهد.
نحوه نمایش داده‌های کتابخانه web-vitals در کنسول.

علاوه‌بر INP خود صفحه، ساختار ارجاع داده‌های زیادی را ارائه می‌دهد که می‌توانید از آن‌ها برای کمک به درک دلایل تعاملات کند استفاده کنید، ازجمله اینکه باید روی کدام بخش از تعامل تمرکز کنید. این گزارش می‌تواند به شما کمک کند به پرسش‌های مهمی مثل موارد زیر پاسخ دهید:

  • «آیا کاربر درحین بار شدن صفحه با آن تعامل داشته است؟»
  • «آیا گرداننده‌های رویداد تعامل برای مدت طولانی اجرا شدند؟»
  • «آیا کد کنترل‌کننده رویداد تعامل با تأخیر شروع شد؟ اگر این‌طور است، در آن زمان چه اتفاق دیگری در رشته اصلی درحال رخ دادن بود؟»
  • «آیا تعامل باعث ایجاد کارهای پردازشی زیادی شده است که باعث تأخیر در ترسیم قاب بعدی شده است؟»

جدول زیر برخی‌از داده‌های اسناد پایه را نشان می‌دهد که می‌توانید از کتابخانه دریافت کنید و به شما کمک می‌کند برخی‌از دلایل سطح بالای تعاملات کند در وب‌سایتتان را متوجه شوید:

کلید شیء attribution داده
interactionTarget انتخاب‌گر CSS که به عنصری اشاره می‌کند که مقدار INP صفحه را تولید کرده است—برای مثال، button#save.
interactionType نوع تعامل، ازطریق کلیک، تک‌ضرب، یا ورودی‌های صفحه‌کلید.
‫inputDelay‏* تأخیر ورودی تعامل.
‫processingDuration‏* مدت‌زمان سپری‌شده از وقتی که اولین شنونده رویداد در پاسخ به تعامل کاربر شروع به اجرا می‌کند تا وقتی که پردازش همه شنونده‌های رویداد به‌پایان می‌رسد.
‫presentationDelay‏* تأخیر ارائه تعامل که از زمان پایان گرداننده‌های رویداد تا زمان ترسیم قاب بعدی رخ می‌دهد.
‫longAnimationFrameEntries‏* ورودی‌های LoAF مرتبط با تعامل. برای اطلاعات بیشتر، بخش بعدی را ببینید.
*جدید در نسخه ۴

با شروع نسخه ۴ کتابخانه web-vitals، می‌توانید ازطریق داده‌هایی که با تفکیک فاز INP (تأخیر ورودی، مدت پردازش، و تأخیر ارائه) و Long Animation Frames API (LoAF) ارائه می‌دهد، اطلاعات عمیق‌تری درباره تعاملات مشکل‌ساز به‌دست آورید.

The Long Animation Frames API (LoAF)

Browser Support

  • Chrome: 123.
  • Edge: 123.
  • Firefox: not supported.
  • Safari: not supported.

Source

اشکال‌زدایی تعاملات بااستفاده از داده‌های میدانی کار دشواری است. اما با داده‌های LoAF، اکنون می‌توان بینش بهتری درباره دلایل تعاملات کند به‌دست آورد، زیرا LoAF تعدادی زمان‌بندی دقیق و داده‌های دیگر را نشان می‌دهد که می‌توانید از آن‌ها برای مشخص کردن دلایل دقیق استفاده کنید—و مهم‌تر از همه، اینکه منبع مشکل در کجای کد وب‌سایت شما قرار دارد.

ساخت اسنادی کتابخانه web-vitals آرایه‌ای از ورودی‌های LoAF را تحت کلید longAnimationFrameEntries شیء attribution نشان می‌دهد. جدول زیر چند بیت کلیدی از داده‌ها را فهرست می‌کند که می‌توانید در هر ورودی LoAF پیدا کنید:

کلید شیء ورودی LoAF داده
duration مدت قاب پویانمایی طولانی، تا زمانی که چیدمان تمام شود، اما بدون احتساب رنگ‌آمیزی و ترکیب‌بندی.
blockingDuration کل مدت زمانی در قاب که مرورگر به‌دلیل طولانی بودن تکالیف نتوانسته است به‌سرعت پاسخ دهد. این زمان مسدودسازی می‌تواند شامل کارهای طولانی‌مدت درحال اجرای جاوا اسکریپت و همچنین هر کار پردازشی طولانی‌مدت بعدی در قاب باشد.
firstUIEventTimestamp مُهر زمان مربوط به وقتی که رویداد درطول فریم در صف قرار گرفته است. برای تشخیص شروع تأخیر ورودی تعامل مفید است.
startTime مُهر زمان شروع قاب.
renderStart زمانی که کار پردازش برای قاب شروع شد. این شامل هرگونه فراخوانی برگشتی requestAnimationFrame (و فراخوانی‌های برگشتی ResizeObserver درصورت وجود) می‌شود، اما احتمالاً قبل‌از شروع هرگونه کار سبک/چیدمان است.
styleAndLayoutStart وقتی کار سبک/چیدمان در قاب رخ می‌دهد. می‌تواند در تعیین طول کار سبک/چیدمان هنگام محاسبه در سایر مُهرهای زمان دردسترس مفید باشد.
scripts آرایه‌ای از موارد حاوی اطلاعات ارجاع اسکریپت که در INP صفحه مشارکت دارند.
مصورسازی قاب پویانمایی طولانی طبق مدل LoAF.
نمودار زمان‌بندی قاب پویانمایی طولانی طبق LoAF API (منهای blockingDuration).

همه این اطلاعات می‌توانند چیزهای زیادی درباره علت کندی تعامل به شما بگویند—اما آرایه scripts که ورودی‌های LoAF نشان می‌دهند باید از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد:

کلید شیء ارجاع اسکریپت داده
invoker فراخواننده. این مورد می‌تواند براساس نوع فراخواننده که در ردیف بعدی شرح داده شده است متفاوت باشد. نمونه‌هایی از فراخوان‌ها می‌تواند مقادیری مانند 'IMG#id.onload'، 'Window.requestAnimationFrame'، یا 'Response.json.then' باشد.
invokerType نوع فراخواننده. می‌تواند 'user-callback'، 'event-listener'، 'resolve-promise'، 'reject-promise'، 'classic-script'، یا 'module-script' باشد.
sourceURL نشانی وب دستورگانی که قاب پویانمایی طولانی از آن منشأ گرفته است.
sourceCharPosition موقعیت نویسه در اسکریپت با sourceURL مشخص شده است.
sourceFunctionName نام تابع در دستورات شناسایی‌شده.

هر ورودی در این آرایه حاوی داده‌های نشان‌داده‌شده در این جدول است که اطلاعاتی درباره اسکریپت مسئول تعامل کند و نحوه مسئولیت آن به شما می‌دهد.

اندازه‌گیری و شناسایی دلایل رایج تعامل‌های کند

برای اینکه ایده‌ای درباره نحوه استفاده از این اطلاعات داشته باشید، این راهنما اکنون نحوه استفاده از داده‌های LoAF را که در کتابخانه web-vitals ظاهر شده است، برای تعیین برخی دلایل تعاملات کند توضیح می‌دهد.

مدت پردازش طولانی

مدت پردازش تعامل عبارت است از مدت زمانی که طول می‌کشد تا فراخوانی‌های برگشتی کنترل‌کننده رویداد ثبت‌شده تعامل به‌طور کامل اجرا شوند و هر اتفاق دیگری که ممکن است در این بین رخ دهد. مدت‌های پردازش طولانی توسط کتابخانه web-vitals نشان داده می‌شود:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {processingDuration} = attribution; // 512.5
});

طبیعی است که فکر کنید علت اصلی تعامل کند این است که اجرای کد کنترل‌کننده رویداد شما بیش‌ازحد طول کشیده است، اما همیشه این‌طور نیست! پس‌از تأیید اینکه مشکل همین است، می‌توانید با داده‌های LoAF عمیق‌تر کاوش کنید:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {processingDuration} = attribution; // 512.5

  // Get the longest script from LoAF covering `processingDuration`:
  const loaf = attribution.longAnimationFrameEntries.at(-1);
  const script = loaf?.scripts.toSorted((a, b) => b.duration - a.duration)[0];

  if (script) {
    // Get attribution for the long-running event handler:
    const {invokerType} = script;        // 'event-listener'
    const {invoker} = script;            // 'BUTTON#update.onclick'
    const {sourceURL} = script;          // 'https://example.com/app.js'
    const {sourceCharPosition} = script; // 83
    const {sourceFunctionName} = script; // 'update'
  }
});

همان‌طور که در تکه‌کد قبلی می‌بینید، می‌توانید با داده‌های LoAF کار کنید تا علت دقیق تعامل با مقادیر بالای مدت پردازش را ردیابی کنید، ازجمله:

  • عنصر و شنونده رویداد ثبت‌شده آن.
  • فایل اسکریپت—و موقعیت نویسه در آن—که حاوی کد کنترل‌کننده رویداد طولانی‌مدت است.
  • نام تابع.

این نوع داده بسیار ارزشمند است. دیگر لازم نیست برای پیدا کردن اینکه دقیقاً کدام تعامل—یا کدام‌یک از گرداننده‌های رویداد آن—مسئول مقادیر بالای مدت‌زمان پردازش بوده است، کار سختی انجام دهید. همچنین، چون اسکریپت‌های شخص ثالث اغلب می‌توانند گرداننده‌های رویداد خودشان را ثبت کنند، می‌توانید تعیین کنید که آیا کد شما مسئول بوده است یا نه! برای کدی که بر آن کنترل دارید، باید به بهینه‌سازی تکالیف طولانی توجه کنید.

تأخیرهای طولانی ورودی

درحالی‌که گرداننده‌های رویداد طولانی‌مدت رایج هستند، بخش‌های دیگری از تعامل وجود دارد که باید درنظر گرفته شود. یک بخش قبل‌از مدت پردازش رخ می‌دهد که به‌عنوان تأخیر ورودی شناخته می‌شود. این مدت‌زمان از وقتی که کاربر تعامل را شروع می‌کند تا لحظه‌ای که فراخوانی‌های برگشتی گرداننده رویداد آن شروع به اجرا شدن می‌کند و زمانی اتفاق می‌افتد که رشته اصلی درحال پردازش تکلیف دیگری است. ساخت اسناد کتابخانه web-vitals می‌تواند طول تأخیر ورودی را برای یک تعامل به شما بگوید:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {inputDelay} = attribution; // 125.59439536
});

اگر متوجه شدید که برخی‌از تعامل‌ها تأخیر ورودی بالایی دارند، باید بفهمید که در زمان تعامل چه اتفاقی در صفحه رخ داده است که باعث تأخیر ورودی طولانی شده است—و این اغلب به این بستگی دارد که آیا تعامل درحین بار شدن صفحه رخ داده است یا بعداز آن.

آیا درطول بار کردن صفحه بود؟

رشته اصلی اغلب هنگام بار شدن صفحه بیشترین مشغله را دارد. درطول این مدت، انواع تکالیف در صف قرار می‌گیرند و پردازش می‌شوند و اگر کاربر درحالی‌که همه این کارها درحال انجام است سعی کند با صفحه تعامل داشته باشد، ممکن است تعامل با تأخیر مواجه شود. صفحه‌هایی که جاوا اسکریپت زیادی بار می‌کنند می‌توانند کار را برای کامپایل و ارزیابی اسکریپت‌ها و همچنین اجرای توابعی که صفحه را برای تعاملات کاربر آماده می‌کنند، آغاز کنند. اگر کاربر درحین انجام این فعالیت تعامل داشته باشد، این کار می‌تواند مانع شود و می‌توانید متوجه شوید که آیا این مورد برای کاربران وب‌سایت شما صادق است یا نه:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {inputDelay} = attribution; // 125.59439536

  // Get the longest script from the first LoAF entry:
  const loaf = attribution.longAnimationFrameEntries[0];
  const script = loaf?.scripts.toSorted((a, b) => b.duration - a.duration)[0];

  if (script) {
    // Invoker types can describe if script eval blocked the main thread:
    const {invokerType} = script;    // 'classic-script' | 'module-script'
    const {sourceLocation} = script; // 'https://example.com/app.js'
  }
});

اگر این داده‌ها را در فیلد ثبت کنید و تأخیرهای ورودی بالا و انواع فراخواننده 'classic-script' یا 'module-script' را مشاهده کنید، می‌توان گفت که ارزیابی اسکریپت‌ها در سایت شما زمان زیادی می‌برد و رشته اصلی را به‌اندازه‌ای مسدود می‌کند که باعث تأخیر در تعاملات می‌شود. می‌توانید این زمان مسدودسازی را با تقسیم کردن اسکریپت‌هایتان به بسته‌های کوچک‌تر کاهش دهید، بار کردن کدهای استفاده‌نشده اولیه را به زمان دیگری موکول کنید، و سایتتان را برای پیدا کردن کدهای استفاده‌نشده‌ای که می‌توانید به‌طور کامل حذف کنید ممیزی کنید.

آیا بعداز بار شدن صفحه بود؟

اگرچه تأخیر ورودی اغلب هنگام بار شدن صفحه رخ می‌دهد، اما ممکن است پس‌از بار شدن صفحه نیز به‌دلیل کاملاً متفاوتی رخ دهد. علل رایج تأخیر ورودی پس‌از بار شدن صفحه می‌تواند کدی باشد که به‌دلیل فراخوانی قبلی setInterval به‌صورت دوره‌ای اجرا می‌شود، یا حتی فراخوانی‌های رویدادی که برای اجرا در صف قرار گرفته‌اند و هنوز درحال پردازش هستند.

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {inputDelay} = attribution; // 125.59439536

  // Get the longest script from the first LoAF entry:
  const loaf = attribution.longAnimationFrameEntries[0];
  const script = loaf?.scripts.toSorted((a, b) => b.duration - a.duration)[0];

  if (script) {
    const {invokerType} = script;        // 'user-callback'
    const {sourceURL} = script;          // 'https://example.com/app.js'
    const {sourceCharPosition} = script; // 83
    const {sourceFunctionName} = script; // 'update'
  }
});

همانند عیب‌یابی مقادیر بالای مدت پردازش، تأخیرهای ورودی بالا به‌دلیل دلایل ذکرشده قبلی، داده‌های دقیق ارجاع اسکریپت را به شما ارائه می‌دهد. اما تفاوت در این است که نوع فراخواننده براساس ماهیت کاری که تعامل را به‌تأخیر انداخته است تغییر می‌کند:

  • 'user-callback' نشان می‌دهد که تکلیف مسدودکننده از setInterval، setTimeout، یا حتی requestAnimationFrame بوده است.
  • 'event-listener' نشان می‌دهد که تکلیف مسدودکننده مربوط به ورودی قبلی‌ای بوده است که در صف قرار گرفته و هنوز درحال پردازش است.
  • 'resolve-promise' و 'reject-promise' به این معنی است که تکلیف مسدودکننده مربوط به کار ناهمگامی بوده است که قبلاً شروع شده و در زمانی که کاربر تلاش کرده است با صفحه تعامل داشته باشد حل یا رد شده است و تعامل را به‌تأخیر انداخته است.

در هر صورت، داده‌های ارجاع اسکریپت به شما ایده‌ای می‌دهد که از کجا شروع به جستجو کنید و اینکه آیا تأخیر ورودی به‌دلیل کد خودتان بوده است یا اسکریپت شخص ثالث.

تأخیرهای طولانی در ارائه

تأخیرهای ارائه آخرین مایل تعامل هستند و زمانی شروع می‌شوند که گرداننده‌های رویداد تعامل به پایان می‌رسند، تا نقطه‌ای که قاب بعدی ترسیم می‌شود. این تأخیرها زمانی رخ می‌دهند که کار در یک گرداننده رویداد به‌دلیل تعامل، وضعیت دیداری میانای کاربر را تغییر می‌دهد. همانند مدت زمان پردازش و تأخیرهای ورودی، کتابخانه web-vitals می‌تواند به شما بگوید که تأخیر ارائه برای یک تعامل چقدر بوده است:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {presentationDelay} = attribution; // 113.32307691
});

اگر این داده‌ها را ضبط کنید و تأخیرهای ارائه بالایی را برای تعاملات مؤثر در INP وب‌سایت خود مشاهده کنید، مقصران می‌توانند متفاوت باشند، اما در اینجا چند علت وجود دارد که باید مراقب آن‌ها باشید.

کار چیدمان و سبک گران‌قیمت

تأخیرهای طولانی ارائه ممکن است به‌دلیل محاسبه مجدد سبک و کار چیدمان پرهزینه باشد که از دلایل مختلفی ناشی می‌شود، ازجمله گزینشگرهای CSS پیچیده و اندازه‌های بزرگ DOM. می‌توانید مدت زمان این کار را با زمان‌بندی‌های LoAF که در کتابخانه web-vitals ظاهر شده‌اند اندازه‌گیری کنید:

import {onINP} from 'web-vitals/attribution';

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {presentationDelay} = attribution; // 113.32307691

  // Get the longest script from the last LoAF entry:
  const loaf = attribution.longAnimationFrameEntries.at(-1);
  const script = loaf?.scripts.toSorted((a, b) => b.duration - a.duration)[0];

  // Get necessary timings:
  const {startTime} = loaf; // 2120.5
  const {duration} = loaf;  // 1002

  // Figure out the ending timestamp of the frame (approximate):
  const endTime = startTime + duration; // 3122.5

  // Get the start timestamp of the frame's style/layout work:
  const {styleAndLayoutStart} = loaf; // 3011.17692309

  // Calculate the total style/layout duration:
  const styleLayoutDuration = endTime - styleAndLayoutStart; // 111.32307691

  if (script) {
    // Get attribution for the event handler that triggered
    // the long-running style and layout operation:
    const {invokerType} = script;        // 'event-listener'
    const {invoker} = script;            // 'BUTTON#update.onclick'
    const {sourceURL} = script;          // 'https://example.com/app.js'
    const {sourceCharPosition} = script; // 83
    const {sourceFunctionName} = script; // 'update'
  }
});

LoAF مدت‌زمان کار سبک و چیدمان را برای یک فریم به شما نمی‌گوید، اما زمان شروع آن را به شما می‌گوید. با این مُهر زمان شروع، می‌توانید از داده‌های دیگر LoAF برای محاسبه مدت‌زمان دقیق آن کار استفاده کنید. برای این کار، زمان پایان قاب را تعیین کنید و مُهر زمان شروع کار سبک و چیدمان را از آن کم کنید.

فراخوانی‌های برگشتی requestAnimationFrame طولانی‌مدت

یکی از دلایل احتمالی تأخیرهای طولانی در ارائه، کار بیش‌ازحد انجام‌شده در یک فراخوانی برگشتی requestAnimationFrame است. محتوای این فراخوانی برگشتی پس‌از اتمام اجرای گرداننده‌های رویداد، اما درست قبل‌از محاسبه مجدد سبک و کار چیدمان اجرا می‌شود.

اگر کار انجام‌شده در این فراخوانی‌های برگشتی پیچیده باشد، تکمیل آن‌ها ممکن است زمان قابل‌توجهی طول بکشد. اگر مشکوک هستید که مقادیر بالای تأخیر ارائه به‌دلیل کاری است که با requestAnimationFrame انجام می‌دهید، می‌توانید از داده‌های LoAF که توسط کتابخانه web-vitals ارائه شده است برای شناسایی این سناریوها استفاده کنید:

onINP(({name, value, attribution}) => {
  const {presentationDelay} = attribution; // 543.1999999880791

  // Get the longest script from the last LoAF entry:
  const loaf = attribution.longAnimationFrameEntries.at(-1);
  const script = loaf?.scripts.toSorted((a, b) => b.duration - a.duration)[0];

  // Get the render start time and when style and layout began:
  const {renderStart} = loaf;         // 2489
  const {styleAndLayoutStart} = loaf; // 2989.5999999940395

  // Calculate the `requestAnimationFrame` callback's duration:
  const rafDuration = styleAndLayoutStart - renderStart; // 500.59999999403954

  if (script) {
    // Get attribution for the event handler that triggered
    // the long-running requestAnimationFrame callback:
    const {invokerType} = script;        // 'user-callback'
    const {invoker} = script;            // 'FrameRequestCallback'
    const {sourceURL} = script;          // 'https://example.com/app.js'
    const {sourceCharPosition} = script; // 83
    const {sourceFunctionName} = script; // 'update'
  }
});

اگر می‌بینید که بخش قابل‌توجهی از زمان تأخیر ارائه در یک فراخوانی برگشتی requestAnimationFrame صرف می‌شود، مطمئن شوید کاری که در این فراخوانی‌های برگشتی انجام می‌دهید محدود به انجام کاری است که منجر به به‌روزرسانی واقعی در میانای کاربر می‌شود. هر کار دیگری که DOM را لمس نکند یا سبک‌ها را به‌روز نکند، به‌طور غیرضروری باعث تأخیر در ترسیم فریم بعدی می‌شود، بنابراین مراقب باشید!

نتیجه‌گیری

داده‌های فیلد بهترین منبع اطلاعاتی است که می‌توانید برای درک اینکه کدام تعاملات برای کاربران واقعی در فیلد مشکل‌ساز هستند، به آن تکیه کنید. با تکیه بر ابزارهای جمع‌آوری داده‌های میدانی مانند کتابخانه جاوا اسکریپت web-vitals (یا ارائه‌دهنده RUM)، می‌توانید با اطمینان بیشتری تشخیص دهید که کدام تعاملات بیشترین مشکل را دارند و سپس به بازتولید تعاملات مشکل‌ساز در آزمایشگاه بپردازید و آن‌ها را برطرف کنید.