درحال ایجاد تجربه‌های تمام‌صفحه

ما می‌توانیم به‌راحتی وب‌سایت‌ها و برنامه‌های تمام‌صفحه فراگیر بسازیم، اما مانند هر چیز دیگری در وب، چند راه برای انجام این کار وجود دارد. این امر به‌ویژه اکنون که مرورگرهای بیشتری از تجربه «برنامه وب نصب‌شده» که به‌صورت تمام‌صفحه راه‌اندازی می‌شود پشتیبانی می‌کنند، اهمیت دارد.

تمام‌صفحه کردن برنامه یا سایت شما

چندین روش وجود دارد که کاربر یا توسعه‌دهنده می‌تواند برنامه وب را تمام‌صفحه کند.

  • درخواست کنید مرورگر در پاسخ به اشاره کاربر به حالت تمام‌صفحه برود.
  • برنامه را در صفحه اصلی نصب کنید.
  • جعل کردن: پنهان کردن خودکار نوار نشانی.

درخواست از مرورگر برای رفتن به حالت تمام‌صفحه در پاسخ به اشاره کاربر

همه پلاتفرم‌ها یکسان نیستند. iOS Safari میانای برنامه‌سازی کاربردی تمام‌صفحه ندارد، اما ما در Chrome در Android، Firefox، و IE 11+‎ داریم. اکثر برنامه‌هایی که می‌سازید از ترکیبی از میانای برنامه‌سازی کاربردی JS و انتخاب‌کننده‌های CSS ارائه‌شده توسط مشخصات تمام‌صفحه استفاده خواهند کرد. رابط‌های برنامه‌سازی کاربردی JS اصلی که هنگام ساختن تجربه تمام‌صفحه باید به آن‌ها توجه کنید عبارت‌اند از:

  • element.requestFullscreen() (درحال‌حاضر در Chrome،‏ Firefox، و IE پیشوند دارد) عنصر را در حالت تمام‌صفحه نمایش می‌دهد.
  • document.exitFullscreen() (درحال‌حاضر در Chrome،‏ Firefox، و IE پیشوند دارد. Firefox از cancelFullScreen() استفاده می‌کند) حالت تمام‌صفحه را لغو می‌کند.
  • document.fullscreenElement (درحال‌حاضر در Chrome،‏ Firefox، و IE پیشوند دارد) اگر هرکدام از عناصر در حالت تمام‌صفحه باشند، «درست» را برمی‌گرداند.

وقتی برنامه‌تان تمام‌صفحه است، دیگر کنترل‌های میانای کاربر مرورگر را دراختیار ندارید. این کار نحوه تعامل کاربران با تجربه شما را تغییر می‌دهد. آن‌ها کنترل‌های پیمایش استاندارد مثل «جلو» و «عقب» را ندارند؛ آن‌ها دریچه فرارشان را که دکمه «بازآوری» است ندارند. مهم است که این سناریو را درنظر بگیرید. می‌توانید از برخی گزینشگرهای CSS برای کمک به تغییر سبک و ارائه سایتتان هنگام ورود مرورگر به حالت تمام‌صفحه استفاده کنید.

<button id="goFS">Go fullscreen</button>
<script>
  var goFS = document.getElementById('goFS');
  goFS.addEventListener(
    'click',
    function () {
      document.body.requestFullscreen();
    },
    false,
  );
</script>

مثال بالا کمی ساختگی است؛ من همه پیچیدگی‌های مربوط به استفاده از پیشوندهای فروشنده را پنهان کرده‌ام.

کد واقعی بسیار پیچیده‌تر است. Mozilla یک اسکریپت بسیار مفید ایجاد کرده است که می‌توانید از آن برای تغییر وضعیت تمام‌صفحه استفاده کنید. همان‌طور که می‌بینید، وضعیت پیشوند فروشنده در مقایسه با میانای برنامه‌سازی کاربردی مشخص‌شده پیچیده و دست‌وپاگیر است. حتی با کد کمی ساده‌شده زیر، هنوز پیچیده است.

function toggleFullScreen() {
  var doc = window.document;
  var docEl = doc.documentElement;

  var requestFullScreen =
    docEl.requestFullscreen ||
    docEl.mozRequestFullScreen ||
    docEl.webkitRequestFullScreen ||
    docEl.msRequestFullscreen;
  var cancelFullScreen =
    doc.exitFullscreen ||
    doc.mozCancelFullScreen ||
    doc.webkitExitFullscreen ||
    doc.msExitFullscreen;

  if (
    !doc.fullscreenElement &&
    !doc.mozFullScreenElement &&
    !doc.webkitFullscreenElement &&
    !doc.msFullscreenElement
  ) {
    requestFullScreen.call(docEl);
  } else {
    cancelFullScreen.call(doc);
  }
}

ما توسعه‌دهندگان وب از پیچیدگی متنفریم. یک میانای برنامه‌سازی کاربردی انتزاعی سطح بالا که می‌توانید استفاده کنید ماژول Screenfull.js Sindre Sorhus است که دو میانای برنامه‌سازی کاربردی JS کمی متفاوت و پیشوندهای فروشنده را در یک میانای برنامه‌سازی کاربردی سازگار متحد می‌کند.

نکته‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی تمام‌صفحه

درحال تمام‌صفحه کردن سند
تمام‌صفحه در عنصر بدنه
شکل ۱: تمام‌صفحه در عنصر بدنه.

طبیعی است که فکر کنید عنصر body را تمام‌صفحه می‌کنید، اما اگر در موتور پردازش مبتنی بر WebKit یا Blink باشید، خواهید دید که این کار اثر عجیبی دارد و عرض body را به کوچک‌ترین اندازه ممکن که بتواند همه محتوا را دربرگیرد کاهش می‌دهد. (Mozilla Gecko مشکلی ندارد.)

تمام‌صفحه روی عنصر سند
شکل ۲: تمام‌صفحه در عنصر سند.

برای رفع این مشکل، به‌جای عنصر body از عنصر document استفاده کنید:

document.documentElement.requestFullscreen();
تمام‌صفحه کردن عنصر ویدیو

تمام‌صفحه کردن عنصر ویدیو دقیقاً مانند تمام‌صفحه کردن هر عنصر دیگری است. روش requestFullscreen را در عنصر ویدیو فراخوانی می‌کنید.

<video id="videoElement"></video>
<button id="goFS">Go Fullscreen</button>
<script>
  var goFS = document.getElementById('goFS');
  goFS.addEventListener(
    'click',
    function () {
      var videoElement = document.getElementById('videoElement');
      videoElement.requestFullscreen();
    },
    false,
  );
</script>

اگر عنصر <video> شما مشخصه کنترل‌های تعریف‌شده را نداشته باشد، هیچ راهی برای کاربر وجود ندارد که ویدیو را پس‌از تمام‌صفحه شدن کنترل کند. روش توصیه‌شده برای انجام این کار این است که یک محفظه اصلی داشته باشید که ویدیو و کنترل‌هایی را که می‌خواهید کاربر ببیند دربرگیرد.

<div id="container">
  <video></video>
  <div>
    <button>Play</button>
    <button>Stop</button>
    <button id="goFS">Go fullscreen</button>
  </div>
</div>
<script>
  var goFS = document.getElementById('goFS');
  goFS.addEventListener(
    'click',
    function () {
      var container = document.getElementById('container');
      container.requestFullscreen();
    },
    false,
  );
</script>

این کار انعطاف‌پذیری بسیار بیشتری به شما می‌دهد زیرا می‌توانید شیء نگهدارنده را با انتخابگر شبه CSS ترکیب کنید (برای مثال، برای پنهان کردن دکمه «goFS»).

<style>
  #goFS:-webkit-full-screen #goFS {
    display: none;
  }
  #goFS:-moz-full-screen #goFS {
    display: none;
  }
  #goFS:-ms-fullscreen #goFS {
    display: none;
  }
  #goFS:fullscreen #goFS {
    display: none;
  }
</style>

بااستفاده از این الگوها، می‌توانید تشخیص دهید که تمام‌صفحه چه زمانی درحال اجرا است و میانای کاربر خود را به‌طور مناسب تطبیق دهید، برای مثال:

  • با ارائه پیوند بازگشت به صفحه شروع
  • با ارائه سازوکاری برای بستن کادرهای گفتگو یا برگشتن به عقب

راه‌اندازی صفحه تمام‌صفحه از صفحه اصلی

راه‌اندازی صفحه وب تمام‌صفحه وقتی کاربر به آن پیمایش می‌کند امکان‌پذیر نیست. فروشندگان مرورگر به‌خوبی می‌دانند که تجربه تمام‌صفحه در هر بار بار کردن صفحه بسیار آزاردهنده است، بنابراین برای ورود به حالت تمام‌صفحه به اشاره کاربر نیاز است. بااین‌حال، فروشندگان به کاربران اجازه می‌دهند برنامه‌ها را «نصب» کنند و عمل نصب کردن نشانه‌ای برای سیستم‌عامل است که کاربر می‌خواهد برنامه را در پلاتفرم راه‌اندازی کند.

در پلاتفرم‌های اصلی تلفن همراه، پیاده‌سازی آن بااستفاده از متا تگ‌ها یا فایل‌های مانیفست به شرح زیر بسیار آسان است.

iOS

از زمان راه‌اندازی iPhone، کاربران می‌توانستند «برنامه‌های وب» را در صفحه اصلی نصب کنند و آن‌ها را به‌عنوان برنامه‌های وب تمام‌صفحه راه‌اندازی کنند.

<meta name="apple-mobile-web-app-capable" content="yes" />

اگر محتوا روی «بله» تنظیم شده باشد، برنامه وب در حالت تمام‌صفحه اجرا می‌شود؛ درغیراین‌صورت، اجرا نمی‌شود. رفتار پیش‌فرض این است که از Safari برای نمایش محتوای وب استفاده شود. بااستفاده از ویژگی بولی فقط خواندنی جاوا اسکریپت window.navigator.standalone می‌توانید تعیین کنید که آیا صفحه وب در حالت تمام‌صفحه نمایش داده شود یا نه.

Apple

Chrome for Android

تیم Chrome اخیراً ویژگی‌ای را پیاده‌سازی کرده است که به مرورگر می‌گوید وقتی کاربر صفحه را به صفحه اصلی اضافه کرده است، آن را به‌صورت تمام‌صفحه راه‌اندازی کند. این مدل شبیه به مدل iOS Safari است.

<meta name="mobile-web-app-capable" content="yes" />

می‌توانید برنامه وب خود را طوری راه‌اندازی کنید که نماد میان‌بر برنامه به صفحه اصلی دستگاه اضافه شود و برنامه در «حالت برنامه» تمام‌صفحه بااستفاده از گزینه منو «افزودن به صفحه اصلی» Chrome برای Android راه‌اندازی شود.

Google Chrome

گزینه بهتر استفاده از «مانیفست برنامه وب» است.

مانیفست برنامه وب (Chrome،‏ Opera،‏ Firefox،‏ Samsung)

مانیفست برای برنامه‌های وب یک فایل JSON ساده است که به شما، به‌عنوان توسعه‌دهنده، امکان می‌دهد نحوه نمایش برنامه‌تان را به کاربر در مناطقی که انتظار دارد برنامه‌ها را ببیند (مثلاً صفحه اصلی تلفن همراه) کنترل کنید، آنچه را کاربر می‌تواند راه‌اندازی کند و مهم‌تر از آن، نحوه راه‌اندازی آن را هدایت کنید. در آینده، مانیفست کنترل بیشتری بر برنامه‌تان به شما خواهد داد، اما درحال‌حاضر فقط بر نحوه راه‌اندازی برنامه‌تان تمرکز می‌کنیم. به‌طور دقیق:

  1. اطلاع‌رسانی به مرورگر درباره مانیفست
  2. توضیح نحوه راه‌اندازی

وقتی مانیفست را ایجاد کردید و در سایتتان میزبانی شد، تنها کاری که باید انجام دهید این است که یک برچسب پیوند از همه صفحه‌هایی که برنامه‌تان را دربرمی‌گیرند به شرح زیر اضافه کنید:

<link rel="manifest" href="/manifest.json" />

Chrome از نسخه ۳۸ برای Android (اکتبر ۲۰۱۴) از مانیفست‌ها پشتیبانی کرده است و به شما امکان می‌دهد نحوه نمایش برنامه وب خود را هنگام نصب در صفحه اصلی (ازطریق ویژگی‌های short_name، name، و icons) و نحوه راه‌اندازی آن را هنگام کلیک کاربر روی نماد راه‌اندازی (ازطریق start_url، display، و orientation) کنترل کنید.

یک مانیفست نمونه در زیر نشان داده شده است. این مثال همه چیزهایی را که می‌تواند در مانیفست باشد نشان نمی‌دهد.

{
  "short_name": "Kinlan's Amaze App",
  "name": "Kinlan's Amazing Application ++",
  "icons": [
    {
      "src": "launcher-icon-4x.png",
      "sizes": "192x192",
      "type": "image/png"
    }
  ],
  "start_url": "/index.html",
  "display": "standalone",
  "orientation": "landscape"
}

این ویژگی کاملاً پیش‌رونده است و به شما امکان می‌دهد تجربه‌های بهتر و یکپارچه‌تری برای کاربران مرورگری که از این ویژگی پشتیبانی می‌کند ایجاد کنید.

وقتی کاربری سایت یا برنامه شما را به صفحه اصلی اضافه می‌کند، قصد کاربر این است که با آن مانند یک برنامه رفتار کند. این بدان معناست که شما باید هدف خود را بر هدایت کاربر به عملکرد برنامه خود قرار دهید، نه به صفحه مقصد محصول. برای مثال، اگر کاربر باید به سیستم برنامه شما وارد شود، آن صفحه برای راه‌اندازی مناسب است.

برنامه‌های کمکی

اکثر برنامه‌های کاربردی بلافاصله از این مزیت بهره‌مند خواهند شد. برای این برنامه‌ها، احتمالاً می‌خواهید آن‌ها را به‌صورت مستقل راه‌اندازی کنید، درست مانند هر برنامه دیگری در پلاتفرم تلفن همراه. برای اینکه به برنامه‌ای بگویید به‌صورت مستقل راه‌اندازی شود، این را به مانیفست برنامه وب اضافه کنید:

    "display": "standalone"
بازی‌ها

اکثر بازی‌ها بلافاصله از مانیفست بهره‌مند خواهند شد. اکثر بازی‌ها می‌خواهند به‌صورت تمام‌صفحه راه‌اندازی شوند و جهت خاصی را اجباری کنند.

اگر درحال توسعه یک بازی پیمایش عمودی یا بازی‌ای مثل Flappy Birds هستید، به‌احتمال زیاد می‌خواهید بازی‌تان همیشه در حالت چهره باشد.

    "display": "fullscreen",
    "orientation": "portrait"

ازسوی دیگر، اگر درحال ساختن بازی معمایی یا بازی‌ای مثل X-Com هستید، احتمالاً می‌خواهید بازی همیشه از جهت افقی استفاده کند.

    "display": "fullscreen",
    "orientation": "landscape"
سایت‌های خبری

سایت‌های خبری در بیشتر موارد تجربه‌هایی صرفاً مبتنی بر محتوا هستند. اکثر توسعه‌دهندگان به‌طور طبیعی به افزودن مانیفست به سایت خبری فکر نمی‌کنند. مانیفست به شما امکان می‌دهد آنچه را که باید راه‌اندازی شود (صفحه اول سایت خبری‌تان) و نحوه راه‌اندازی آن (تمام‌صفحه یا به‌عنوان زبانه مرورگر معمولی) را تعریف کنید.

انتخاب با شما است و اینکه فکر می‌کنید کاربرانتان چگونه دوست دارند به تجربه شما دسترسی داشته باشند. اگر می‌خواهید سایتتان همه عناصر رابط کاربری مرورگر را که انتظار دارید یک سایت داشته باشد داشته باشد، می‌توانید نمایش را روی browser تنظیم کنید.

    "display": "browser"

اگر می‌خواهید سایت خبری شما مانند اکثر برنامه‌های خبری باشد، تجربه‌های آن‌ها را به‌عنوان برنامه درنظر بگیرید و همه chromeهای وب‌مانند را از واسط کاربر بردارید، می‌توانید این کار را با تنظیم نمایش روی standalone انجام دهید.

    "display": "standalone"

جعل کردن: پنهان کردن خودکار نوار نشانی

می‌توانید با پنهان کردن خودکار نوار نشانی به‌صورت زیر، «تمام‌صفحه جعلی» ایجاد کنید:

window.scrollTo(0, 1);

این روش بسیار ساده‌ای است، صفحه بار می‌شود و به نوار مرورگر گفته می‌شود که از سر راه کنار برود. متأسفانه این روش استاندارد نیست و به‌خوبی پشتیبانی نمی‌شود. همچنین باید با یک سری از رفتارهای عجیب‌وغریب کنار بیایید.

برای مثال، مرورگرها اغلب وقتی کاربر به صفحه برمی‌گردد، موقعیت را در صفحه بازیابی می‌کنند. استفاده از window.scrollTo این را لغو می‌کند که باعث آزار کاربر می‌شود. To work around this you have to store the last position in localStorage, and deal with the edge cases (for example, if the user has the page open in multiple windows).

رهنمودهای تجربه کاربری

وقتی سایتی می‌سازید که از تمام‌صفحه بهره می‌برد، تعدادی تغییرات بالقوه در تجربه کاربری وجود دارد که باید از آن‌ها آگاه باشید تا بتوانید سرویسی بسازید که کاربران شما آن را دوست داشته باشند.

به کنترل‌های ناوبری اتکا نکنید

iOS دکمه برگشتن سخت‌افزاری یا اشاره بازآوری ندارد. بنابراین باید مطمئن شوید که کاربران می‌توانند بدون گیر افتادن در برنامه پیمایش کنند.

به‌راحتی می‌توانید در همه پلاتفرم‌های اصلی تشخیص دهید که در حالت تمام‌صفحه اجرا می‌کنید یا حالت نصب‌شده.

iOS

در iOS می‌توانید از بولی navigator.standalone استفاده کنید تا ببینید کاربر از صفحه اصلی راه‌اندازی کرده است یا نه.

if (navigator.standalone == true) {
  // My app is installed and therefore fullscreen
}

مانیفست برنامه وب (Chrome،‏ Opera،‏ Samsung)

وقتی به‌عنوان برنامه نصب‌شده راه‌اندازی می‌شود، Chrome در تجربه تمام‌صفحه واقعی اجرا نمی‌شود، بنابراین document.fullscreenElement مقدار تهی برمی‌گرداند و انتخاب‌کننده‌های CSS کار نمی‌کنند.

وقتی کاربر ازطریق اشاره‌ای در سایت شما درخواست تمام‌صفحه می‌کند، میانای برنامه‌سازی کاربردی تمام‌صفحه استاندارد دردسترس است، ازجمله انتخابگر شبه CSS که به شما امکان می‌دهد واسط کاربری‌تان را برای واکنش به حالت تمام‌صفحه مانند زیر تطبیق دهید

selector:-webkit-full-screen {
  display: block; // displays the element only when in fullscreen
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

اگر کاربران سایت شما را از صفحه اصلی راه‌اندازی کنند، پُرسمان رسانه display-mode روی آنچه در «مانیفست برنامه وب» تعریف شده است تنظیم خواهد شد. در حالت تمام‌صفحه خالص، این‌گونه خواهد بود:

@media (display-mode: fullscreen) {
}

اگر کاربر برنامه را در حالت مستقل راه‌اندازی کند، display-mode پرس‌وجوی رسانه standalone خواهد بود:

@media (display-mode: standalone) {
}

Firefox

وقتی کاربر ازطریق سایت شما درخواست تمام‌صفحه می‌کند یا کاربر برنامه را در حالت تمام‌صفحه راه‌اندازی می‌کند، همه APIهای استاندارد تمام‌صفحه دردسترس هستند، ازجمله انتخاب‌گر شبه CSS که به شما امکان می‌دهد واسط کاربری‌تان را برای واکنش به حالت تمام‌صفحه به‌صورت زیر تطبیق دهید:

selector:-moz-full-screen {
  display: block; // hides the element when not in fullscreen mode
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

Internet Explorer

در IE، کلاس کاذب CSS فاقد خط تیره است، اما درغیراین‌صورت مشابه Chrome و Firefox کار می‌کند.

selector:-ms-fullscreen {
  display: block;
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

مشخصات

املا در مشخصات با نحو استفاده‌شده توسط IE مطابقت دارد.

selector:fullscreen {
  display: block;
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

کاربر را در تجربه تمام‌صفحه نگه دارید

میانای برنامه‌سازی کاربردی تمام‌صفحه گاهی اوقات می‌تواند کمی حساس باشد. فروشندگان مرورگر نمی‌خواهند کاربران را در صفحه تمام‌صفحه قفل کنند، بنابراین سازوکارهایی را برای خروج از حالت تمام‌صفحه در اولین فرصت ممکن توسعه داده‌اند. این یعنی نمی‌توانید وب‌سایت تمام‌صفحه‌ای بسازید که چندین صفحه را دربرگیرد، زیرا:

  • تغییر نشانی وب به‌صورت برنامه‌نویسی بااستفاده از window.location = "http://example.com" از حالت تمام‌صفحه خارج می‌شود.
  • کاربری که روی پیوند خارجی در صفحه شما کلیک می‌کند از حالت تمام‌صفحه خارج می‌شود.
  • تغییر نشانی وب ازطریق navigator.pushState API نیز تجربه تمام‌صفحه را قطع خواهد کرد.

اگر می‌خواهید کاربر را در تجربه تمام‌صفحه نگه دارید، دو گزینه دارید:

  1. از سازوکارهای برنامه وب نصب‌شدنی برای رفتن به حالت تمام‌صفحه استفاده کنید.
  2. Manage your UI and app state using the # fragment.

بااستفاده از نحو # برای به‌روزرسانی نشانی وب (window.location = "#somestate") و گوش دادن به رویداد window.onhashchange، می‌توانید از پشته سابقه خود مرورگر برای مدیریت تغییرات در وضعیت برنامه استفاده کنید، به کاربر اجازه دهید از دکمه‌های سخت‌افزاری برگشت استفاده کند، یا بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی سابقه به‌صورت زیر، تجربه دکمه برگشت برنامه‌ریزی‌شده ساده‌ای را ارائه دهید:

window.history.go(-1);

به کاربر اجازه دهید انتخاب کند چه زمانی به حالت تمام‌صفحه برود

هیچ چیز برای کاربر آزاردهنده‌تر از این نیست که وب‌سایت کاری غیرمنتظره انجام دهد. وقتی کاربری به سایت شما می‌رود، سعی نکنید او را فریب دهید تا به حالت تمام‌صفحه برود.

اولین رویداد لمسی را رهگیری نکنید و requestFullscreen() را فراخوانی کنید.

  1. آزاردهنده است.
  2. مرورگرها ممکن است تصمیم بگیرند در آینده از کاربر بخواهند به برنامه اجازه دهد تمام صفحه را اشغال کند.

اگر می‌خواهید برنامه‌ها را به‌صورت تمام‌صفحه راه‌اندازی کنید، از تجربه‌های نصب برای هر پلاتفرم استفاده کنید.

برای نصب برنامه‌تان در صفحه اصلی، برای کاربر هرزنامه ارسال نکنید

اگر قصد دارید تجربه تمام‌صفحه را ازطریق سازوکارهای برنامه نصب‌شده ارائه دهید، ملاحظه کاربر را بکنید.

  • محتاط باشید. از برنما یا پانویس استفاده کنید تا به آن‌ها اطلاع دهید که می‌توانند برنامه را نصب کنند.
  • اگر کاربر پیام‌واره را ببندد، دیگر آن را نشان ندهید.
  • در اولین بازدید کاربر، بعید است که بخواهد برنامه را نصب کند، مگراینکه از سرویس شما راضی باشد. می‌توانید پس‌از تعامل مثبت در سایتتان، از آن‌ها بخواهید برنامه را نصب کنند.
  • اگر کاربری به‌طور منظم از سایت شما بازدید می‌کند و برنامه را نصب نمی‌کند، بعید است در آینده برنامه شما را نصب کند. به ارسال هرزنامه برای آن‌ها ادامه ندهید.

نتیجه‌گیری

While we don't have a fully standardized and implemented API, using some of the guidance presented in this article you can easily build experiences that take advantage of the user's entire screen, irrespective of the client.

بازخورد