با «درخواست‌های مبدأ مرتبط»، به گذرکلید اجازه دهید در سایت‌هایتان دوباره استفاده شود

گذرکلیدها به وب‌سایت خاصی گره خورده‌اند و فقط می‌توان از آن‌ها برای ورود به سیستم وب‌سایتی که برای آن ایجاد شده‌اند استفاده کرد.

این موضوع در شناسه طرف متکی (RP ID) مشخص شده است که برای گذرکلیدهای ایجادشده برای دامنه example.com می‌تواند www.example.com یا example.com باشد.

درحالی‌که شناسه‌های RP از استفاده از گذرکلیدها به‌عنوان یک اعتبارنامه واحد برای اصالت‌سنجی در همه‌جا جلوگیری می‌کنند، مشکلاتی را برای موارد زیر ایجاد می‌کنند:

  • سایت‌های دارای چند دامنه: کاربران نمی‌توانند از گذرکلید یکسان برای ورود به سیستم در دامنه‌های مختلف مختص کشور (برای مثال example.com و example.co.uk) که توسط یک شرکت مدیریت می‌شوند استفاده کنند.
  • دامنه‌های نمانام‌دار: کاربران نمی‌توانند از اعتبارنامه یکسان در دامنه‌های مختلفی که توسط یک نمانام استفاده می‌شود (برای مثال acme.com و acmerewards.com) استفاده کنند.
  • برنامه‌های تلفن همراه: برنامه‌های تلفن همراه اغلب دامنه خودشان را ندارند، که این امر مدیریت اعتبارنامه را دشوار می‌کند.

راه‌حل‌هایی براساس فدراسیون هویت و راه‌حل‌های دیگری براساس iframe وجود دارد، اما در برخی موارد نامناسب هستند. «درخواست‌های منشأ مرتبط» راه‌حلی ارائه می‌دهد.

راه‌حل

با درخواست‌های مبدأ مرتبط، وب‌سایت می‌تواند مبدأهای مجاز برای استفاده از شناسه RP خود را مشخص کند.

این کار به کاربران اجازه می‌دهد از گذرکلید یکسان در چندین سایت تحت مدیریت شما استفاده کنند.

برای استفاده از «درخواست‌های مبدأ مرتبط»، باید فایل JSON ویژه‌ای را در نشانی وب خاصی https://{RP ID}/.well-known/webauthn ارائه دهید. اگر example.com می‌خواهد به مبدأهای دیگر اجازه دهد از آن به‌عنوان شناسه RP استفاده کنند، باید فایل زیر را در https://example.com/.well-known/webauthn: ارائه دهد

{
  "origins": [
    "https://example.co.uk",
    "https://example.de",
    "https://example-rewards.com"
  ]
}

دفعه بعد که هریک از این سایت‌ها برای ایجاد گذرکلید (navigator.credentials.create) یا اصالت‌سنجی (navigator.credentials.get) که از example.com به‌عنوان شناسه طرف متکی استفاده می‌کند فراخوانی انجام دهد، مرورگر متوجه خواهد شد که شناسه طرف متکی با مبدأ درخواست‌کننده مطابقت ندارد. اگر مرورگر از «درخواست‌های مبدأ مرتبط» پشتیبانی کند، ابتدا به‌دنبال فایل webauthn در https://{RP ID}/.well-known/webauthn می‌گردد. اگر فایل وجود داشته باشد، مرورگر بررسی می‌کند که آیا مبدأ درخواست‌کننده در allowlist قرار دارد یا نه. اگر بله، به مراحل ایجاد گذرکلید یا اصالت‌سنجی می‌رود.

اگر مرورگر از «درخواست‌های مبدأ مرتبط» پشتیبانی نکند، SecurityError را برمی‌گرداند.

پشتیبانی مرورگر

«درخواست‌های مبدأ مرتبط» در Chrome و Safari پشتیبانی می‌شود. تا ژانویه ۲۰۲۶، Firefox هنوز درحال بررسی این ویژگی است. می‌توانید وضعیت آن را در مشکل موقعیت استانداردهای Mozilla پیگیری کنید.

نسخه نمایشی زیر از دو سایت https://ror-1.glitch.me و https://ror-2.glitch.me استفاده می‌کند. برای اینکه کاربران بتوانند با گذرکلید یکسانی در هر دو سایت به سیستم وارد شوند، از «درخواست‌های مبدأ مرتبط» استفاده می‌کند تا به ror-2.glitch.me اجازه دهد از ror-1.glitch.me به‌عنوان شناسه طرف متکی خود استفاده کند.

پخش نمایشی

https://ror-2.glitch.me «درخواست‌های مبدأ مرتبط» را برای استفاده از ror-1.glitch.me به‌عنوان شناسه RP پیاده‌سازی می‌کند، بنابراین هر دو ror-1 و ror-2 از ror-1.glitch.me به‌عنوان شناسه RP هنگام ایجاد گذرکلید یا اصالت‌سنجی با آن استفاده می‌کنند. همچنین پایگاه داده گذرکلید مشترکی را در این سایت‌ها پیاده‌سازی کرده‌ایم.

تجربه کاربری زیر را مشاهده کنید:

  • می‌توانید گذرکلیدی را باموفقیت در ror-2 ایجاد کنید و با آن اصالت‌سنجی کنید—حتی اگر شناسه RP آن ror-1 (و نه ror-2) باشد.
  • وقتی گذرکلیدی در ror-1 یا ror-2 ایجاد کنید، می‌توانید با آن در هر دو ror-1 و ror-2 اصالت‌سنجی کنید. چون ror-2، ror-1 را به‌عنوان شناسه RP مشخص می‌کند، درخواست ایجاد گذرکلید یا اصالت‌سنجی از هرکدام از این سایت‌ها مانند درخواست در ror-1 است. شناسه «طرف محدود» تنها چیزی است که درخواست را به مبدأ مرتبط می‌کند.
  • وقتی گذرکلیدی را در ror-1 یا ror-2 ایجاد می‌کنید، Chrome می‌تواند آن را در هر دو ror-1 و ror-2 تکمیل خودکار کند.
  • اعتبارنامه ایجادشده در هریک از این سایت‌ها شناسه طرف متکی ror-1 خواهد داشت.
Chrome در هر دو سایت تکمیل خودکار می‌کند.
به‌لطف «درخواست‌های مبدأ مرتبط»، کاربران می‌توانند از همان اطلاعات کاربری گذرکلید در ror-1 و ror-2 استفاده کنند. Chrome اعتبارنامه‌ها را نیز به‌طور خودکار تکمیل می‌کند.

مشاهده کد:

  • فایل /.well-known/webauthn راه‌اندازی‌شده در پایگاه کد ror-1 را ببینید.
  • RP_ID_ROR مورد در پایگاه کد ror-2 مشاهده کنید.

مرحله ۱: پیاده‌سازی پایگاه داده حساب مشترک

اگر می‌خواهید کاربرانتان بتوانند با گذرکلید یکسانی در site-1 و site-2 به سیستم وارد شوند، پایگاه داده حسابی را پیاده‌سازی کنید که بین این دو سایت مشترک باشد.

مرحله ۲: فایل JSON‏ well-known/webauthn .را در site-1 راه‌اندازی کنید

ابتدا، site-1.com را به‌گونه‌ای پیکربندی کنید که به site-2.com اجازه دهد از آن به‌عنوان شناسه طرف متکی استفاده کند. برای این کار، فایل JSON وب‌اوت‌ان خود را ایجاد کنید:

{
    "origins": [
        "https://site-2.com"
    ]
}

شیء JSON باید کلیدی به‌نام origins داشته باشد که مقدار آن آرایه‌ای از یک یا چند رشته حاوی مبدأهای وب باشد.

محدودیت مهم: حداکثر ۵ برچسب

هر عنصر این فهرست برای استخراج eTLD + 1 برچسب پردازش خواهد شد. برای مثال، برچسب‌های eTLD + 1 برای example.co.uk و example.de هر دو example است. اما برچسب eTLD + 1 برای example-rewards.com، example-rewards است. در Chrome، حداکثر تعداد برچسب‌ها ۵ است.

مرحله ۳: ارائه JSON‏ well-known/webauthn .در site-1

سپس، فایل JSON خود را تحت site-1.com/.well-known/webauthn ارائه دهید.

برای مثال، در express:

app.get("/.well-known/webauthn", (req, res) => {
  const origins = {
    origins: ["https://site-2.com"],
  };
  return res.json(origins);
});

در اینجا، از res.json سریع استفاده می‌کنیم که ازقبل content-type ('application/json') صحیح را تنظیم می‌کند؛

مرحله ۴: مشخص کردن شناسه RP در site-2

در پایگاه کد site-2، site-1.com را به‌عنوان شناسه RP در هر جایی که لازم است تنظیم کنید:

  • پس‌از ایجاد اطلاعات کاربری:
    • site-1.com را به‌عنوان شناسه RP در ایجاد اطلاعات کاربری تنظیم کنید options که به فراخوانی پیشانه navigator.credentials.create منتقل می‌شود و معمولاً در سمت سرور تولید می‌شود.
    • site-1.com را به‌عنوان شناسه RP موردانتظار تنظیم کنید، زیرا درستی‌سنجی‌های اعتبارنامه را قبل‌از ذخیره کردن آن در پایگاه داده‌تان اجرا می‌کنید.
  • پس‌از اصالت‌سنجی:
    • site-1.com را به‌عنوان شناسه RP در اصالت‌سنجی options تنظیم کنید که به فراخوانی پیشانه navigator.credentials.get ارسال می‌شود، و معمولاً در سمت سرور تولید می‌شود.
    • site-1.com را به‌عنوان شناسه RP موردانتظار برای درستی‌سنجی در سرور تنظیم کنید، زیرا درستی‌سنجی اعتبارنامه را قبل‌از اصالت‌سنجی کاربر اجرا می‌کنید.

عیب‌یابی

پیام خطای بالاپر در Chrome.
پیام خطا در Chrome هنگام ایجاد اطلاعات کاربری. اگر فایل `.well-known/webauthn` شما در `https://{RP ID}/.well-known/webauthn` پیدا نشود، این خطا ایجاد می‌شود.
پیام خطای بالاپر در Chrome.
پیام خطا در Chrome هنگام ایجاد اطلاعات کاربری. این خطا زمانی رخ می‌دهد که فایل `.well-known/webauthn` شما پیدا شود، اما مبدأی را که می‌خواهید از آن اعتبارنامه ایجاد کنید فهرست نکند.

سایر ملاحظات

هم‌رسانی گذرکلیدها در سایت‌ها و برنامه‌های تلفن همراه

«درخواست‌های مبدأ مرتبط» به کاربران شما اجازه می‌دهد از گذرکلید در چندین سایت استفاده مجدد کنند. برای اینکه به کاربران اجازه دهید از گذرکلید در وب‌سایت و برنامه تلفن همراه مجدداً استفاده کنند، از تکنیک‌های زیر استفاده کنید:

هم‌رسانی گذرواژه‌ها در سایت‌ها

«درخواست‌های مبدأ مرتبط» به کاربران شما امکان می‌دهد از گذرکلید در سایت‌های مختلف استفاده کنند. راه‌حل‌های هم‌رسانی گذرواژه‌ها در سایت‌های مختلف در مدیرهای گذرواژه متفاوت است. برای «مدیر گذرواژه Google»، از پیوندهای دارایی دیجیتال استفاده کنید. Safari سیستم متفاوتی دارد.

نقش مدیران اطلاعات اعتباری و نماینده‌های کاربر

این موضوع فراتر از حوزه کاری شما به‌عنوان توسعه‌دهنده سایت است، اما توجه داشته باشید که در بلندمدت، شناسه RP نباید مفهومی قابل‌مشاهده برای کاربر در نماینده کاربر یا مدیر اطلاعات اعتباری باشد که کاربران شما از آن استفاده می‌کنند. درعوض، نماینده‌های کاربر و مدیران اطلاعات کاربری باید به کاربران نشان دهند که اطلاعات کاربری آن‌ها کجا استفاده شده است. اجرای این تغییر زمان‌بر خواهد بود. یک راه‌حل موقت این است که هم وب‌سایت فعلی و هم سایت ثبت‌نام اصلی نمایش داده شود.