Tworzenie treści pełnoekranowych

Możemy łatwo tworzyć atrakcyjne witryny i aplikacje na pełnym ekranie, ale jak w przypadku wszystkiego w internecie, można to zrobić na kilka sposobów. Jest to szczególnie ważne teraz, gdy coraz więcej przeglądarek obsługuje „zainstalowane aplikacje internetowe”, które uruchamiają się na pełnym ekranie.

Wyświetlanie aplikacji lub witryny na pełnym ekranie

Użytkownik lub deweloper może włączyć pełny ekran aplikacji internetowej na kilka sposobów.

  • W odpowiedzi na gest użytkownika poproś przeglądarkę o przejście w tryb pełnoekranowy.
  • Zainstaluj aplikację na ekranie głównym.
  • Ukryj pasek adresu.

Wysyłanie prośby o przejście przeglądarki w tryb pełnoekranowy w odpowiedzi na gest użytkownika

Nie wszystkie platformy są takie same. iOS Safari nie ma interfejsu API pełnego ekranu, ale jest on dostępny w Chrome na Androidzie, Firefoksie i IE 11+. Większość tworzonych aplikacji będzie używać kombinacji interfejsu JS API i selektorów CSS dostarczanych przez specyfikację pełnego ekranu. Główne interfejsy JS API, na które trzeba zwrócić uwagę podczas tworzenia pełnoekranowego interfejsu, to:

  • element.requestFullscreen() (obecnie z prefiksem w Chrome, Firefoksie i IE) wyświetla element w trybie pełnoekranowym.
  • document.exitFullscreen() (obecnie z prefiksami w Chrome, Firefoksie i IE. Firefox używa cancelFullScreen()) anuluje tryb pełnoekranowy.
  • document.fullscreenElement (obecnie z prefiksem w Chrome, Firefoksie i IE) zwraca wartość „true”, jeśli którykolwiek z elementów jest w trybie pełnoekranowym.

Gdy aplikacja jest wyświetlana na pełnym ekranie, nie masz już dostępu do elementów sterujących interfejsu przeglądarki. Zmienia to sposób, w jaki użytkownicy wchodzą w interakcję z Twoją aplikacją. Nie mają standardowych elementów sterujących nawigacją, takich jak Dalej i Wstecz, ani przycisku Odśwież, który pozwala na wyjście z aplikacji. Warto uwzględnić ten scenariusz. Możesz użyć niektórych selektorów CSS, aby zmienić styl i prezentację witryny, gdy przeglądarka przejdzie w tryb pełnoekranowy.

<button id="goFS">Go fullscreen</button>
<script>
  var goFS = document.getElementById('goFS');
  goFS.addEventListener(
    'click',
    function () {
      document.body.requestFullscreen();
    },
    false,
  );
</script>

Powyższy przykład jest nieco nienaturalny, ponieważ ukryłem całą złożoność związaną z używaniem prefiksów dostawców.

Rzeczywisty kod jest znacznie bardziej złożony. Mozilla utworzyła bardzo przydatny skrypt, którego możesz użyć do przełączania trybu pełnoekranowego. Jak widać, sytuacja z prefiksami dostawców jest skomplikowana i uciążliwa w porównaniu z określonym interfejsem API. Nawet z nieco uproszczonym kodem poniżej jest to nadal skomplikowane.

function toggleFullScreen() {
  var doc = window.document;
  var docEl = doc.documentElement;

  var requestFullScreen =
    docEl.requestFullscreen ||
    docEl.mozRequestFullScreen ||
    docEl.webkitRequestFullScreen ||
    docEl.msRequestFullscreen;
  var cancelFullScreen =
    doc.exitFullscreen ||
    doc.mozCancelFullScreen ||
    doc.webkitExitFullscreen ||
    doc.msExitFullscreen;

  if (
    !doc.fullscreenElement &&
    !doc.mozFullScreenElement &&
    !doc.webkitFullscreenElement &&
    !doc.msFullscreenElement
  ) {
    requestFullScreen.call(docEl);
  } else {
    cancelFullScreen.call(doc);
  }
}

My, programiści stron internetowych, nie lubimy skomplikowanych rozwiązań. Dobrym, abstrakcyjnym interfejsem API wysokiego poziomu, którego możesz użyć, jest moduł Screenfull.js Sindre Sorhus, który łączy 2 nieco różne interfejsy JS API i prefiksy dostawców w jeden spójny interfejs API.

Wskazówki dotyczące interfejsu Fullscreen API

Wyświetlanie dokumentu na pełnym ekranie
Pełny ekran w elemencie body
Rysunek 1. Pełny ekran w elemencie body.

Można by pomyśleć, że wystarczy przełączyć element body na pełny ekran, ale jeśli używasz silnika renderowania opartego na WebKit lub Blink, zobaczysz, że szerokość elementu body zostanie zmniejszona do najmniejszego możliwego rozmiaru, który pomieści całą zawartość. (Mozilla Gecko jest w porządku).

Pełny ekran w elemencie dokumentu
Rysunek 2. Pełny ekran w elemencie dokumentu

Aby rozwiązać ten problem, użyj elementu document zamiast elementu body:

document.documentElement.requestFullscreen();
Wyświetlanie elementu wideo na pełnym ekranie

Wyświetlanie elementu wideo na pełnym ekranie działa dokładnie tak samo jak w przypadku innych elementów. Wywołujesz metodę requestFullscreen na elemencie wideo.

<video id="videoElement"></video>
<button id="goFS">Go Fullscreen</button>
<script>
  var goFS = document.getElementById('goFS');
  goFS.addEventListener(
    'click',
    function () {
      var videoElement = document.getElementById('videoElement');
      videoElement.requestFullscreen();
    },
    false,
  );
</script>

Jeśli element <video> nie ma zdefiniowanego atrybutu controls, użytkownik nie może sterować filmem po przejściu na pełny ekran. Zalecanym sposobem jest użycie podstawowego kontenera, który zawiera film i elementy sterujące, które mają być widoczne dla użytkownika.

<div id="container">
  <video></video>
  <div>
    <button>Play</button>
    <button>Stop</button>
    <button id="goFS">Go fullscreen</button>
  </div>
</div>
<script>
  var goFS = document.getElementById('goFS');
  goFS.addEventListener(
    'click',
    function () {
      var container = document.getElementById('container');
      container.requestFullscreen();
    },
    false,
  );
</script>

Daje to znacznie większą elastyczność, ponieważ możesz połączyć obiekt kontenera z pseudoselektorem CSS (np. aby ukryć przycisk „goFS”).

<style>
  #goFS:-webkit-full-screen #goFS {
    display: none;
  }
  #goFS:-moz-full-screen #goFS {
    display: none;
  }
  #goFS:-ms-fullscreen #goFS {
    display: none;
  }
  #goFS:fullscreen #goFS {
    display: none;
  }
</style>

Korzystając z tych wzorców, możesz wykryć, kiedy tryb pełnoekranowy jest aktywny, i odpowiednio dostosować interfejs użytkownika, na przykład:

  • Przez podanie linku do strony początkowej.
  • Zapewniając mechanizm zamykania okien dialogowych lub cofania się

Uruchamianie strony na pełnym ekranie z ekranu głównego

Nie można uruchomić strony internetowej na pełnym ekranie, gdy użytkownik na nią przechodzi. Dostawcy przeglądarek doskonale zdają sobie sprawę, że tryb pełnoekranowy przy każdym wczytaniu strony jest bardzo uciążliwy, dlatego do jego uruchomienia wymagany jest gest użytkownika. Dostawcy umożliwiają jednak użytkownikom „instalowanie” aplikacji, a czynność instalacji jest sygnałem dla systemu operacyjnego, że użytkownik chce uruchomić aplikację na platformie.

Na głównych platformach mobilnych można to łatwo zaimplementować za pomocą metatagów lub plików manifestu w następujący sposób.

iOS

Od czasu wprowadzenia na rynek iPhone'a użytkownicy mogą instalować aplikacje internetowe na ekranie głównym i uruchamiać je jako aplikacje internetowe na pełnym ekranie.

<meta name="apple-mobile-web-app-capable" content="yes" />

Jeśli zawartość jest ustawiona na „yes”, aplikacja internetowa działa w trybie pełnoekranowym. W przeciwnym razie nie działa w tym trybie. Domyślnie do wyświetlania treści z internetu używana jest przeglądarka Safari. Możesz określić, czy strona internetowa ma być wyświetlana w trybie pełnego ekranu, używając właściwości JavaScriptu window.navigator.standalone, która jest wartością logiczną tylko do odczytu.

Apple

Chrome na Androida

Zespół Chrome wdrożył niedawno funkcję, która informuje przeglądarkę, że ma uruchomić stronę w trybie pełnoekranowym, gdy użytkownik doda ją do ekranu głównego. Jest on podobny do modelu Safari na iOS.

<meta name="mobile-web-app-capable" content="yes" />

Możesz skonfigurować aplikację internetową tak, aby ikona skrótu do aplikacji została dodana do ekranu głównego urządzenia, a aplikacja uruchamiała się w pełnoekranowym „trybie aplikacji” za pomocą opcji „Dodaj do ekranu głównego” w Chrome na Androida.

Google Chrome

Lepszym rozwiązaniem jest użycie pliku manifestu aplikacji internetowej.

Plik manifestu aplikacji internetowej (Chrome, Opera, Firefox, Samsung)

Plik manifestu aplikacji internetowych to prosty plik JSON, który umożliwia deweloperowi kontrolowanie sposobu wyświetlania aplikacji użytkownikowi w miejscach, w których spodziewa się on zobaczyć aplikacje (np. na ekranie głównym urządzenia mobilnego), oraz określanie, co użytkownik może uruchomić i – co ważniejsze – jak może to zrobić. W przyszłości plik manifestu zapewni Ci jeszcze większą kontrolę nad aplikacją, ale na razie skupiamy się tylko na tym, jak można ją uruchomić. Więcej szczegółów:

  1. Informowanie przeglądarki o pliku manifestu
  2. Opis sposobu uruchamiania

Po utworzeniu pliku manifestu i umieszczeniu go w witrynie wystarczy dodać tag linku na wszystkich stronach, które obejmują aplikację, w ten sposób:

<link rel="manifest" href="/manifest.json" />

Chrome obsługuje pliki manifestu od wersji 38 na Androida (październik 2014 r.). Dzięki temu masz kontrolę nad tym, jak aplikacja internetowa wygląda po zainstalowaniu na ekranie głównym (za pomocą właściwości short_name, name i icons) oraz jak powinna się uruchamiać, gdy użytkownik kliknie ikonę uruchamiania (za pomocą właściwości start_url, display i orientation).

Poniżej znajdziesz przykładowy plik manifestu. Nie pokazuje on wszystkich elementów, które mogą znajdować się w pliku manifestu.

{
  "short_name": "Kinlan's Amaze App",
  "name": "Kinlan's Amazing Application ++",
  "icons": [
    {
      "src": "launcher-icon-4x.png",
      "sizes": "192x192",
      "type": "image/png"
    }
  ],
  "start_url": "/index.html",
  "display": "standalone",
  "orientation": "landscape"
}

Ta funkcja jest w pełni progresywna i umożliwia tworzenie lepszych, bardziej zintegrowanych doświadczeń dla użytkowników przeglądarki, która ją obsługuje.

Gdy użytkownik dodaje Twoją witrynę lub aplikację do ekranu głównego, oznacza to, że chce ją traktować jak aplikację. Oznacza to, że należy kierować użytkownika do funkcji aplikacji, a nie na stronę docelową produktu. Jeśli na przykład użytkownik musi zalogować się w aplikacji, warto uruchomić stronę logowania.

aplikacje narzędziowe,

Większość aplikacji narzędziowych od razu na tym skorzysta. Takie aplikacje prawdopodobnie chcesz uruchamiać samodzielnie, tak jak każdą inną aplikację na platformie mobilnej. Aby aplikacja uruchamiała się samodzielnie, dodaj ten kod do pliku manifestu aplikacji internetowej:

    "display": "standalone"
Gry

Większość gier od razu skorzysta na dodaniu pliku manifestu. Większość gier będzie uruchamiać się na pełnym ekranie i wymuszać określoną orientację.

Jeśli tworzysz grę z przewijaniem w pionie lub grę podobną do Flappy Birds, prawdopodobnie chcesz, aby zawsze była ona wyświetlana w trybie pionowym.

    "display": "fullscreen",
    "orientation": "portrait"

Jeśli jednak tworzysz grę logiczną lub grę taką jak X-Com, prawdopodobnie będziesz chcieć, aby zawsze była ona wyświetlana w orientacji poziomej.

    "display": "fullscreen",
    "orientation": "landscape"
witryny z wiadomościami,

W większości przypadków witryny z wiadomościami są oparte wyłącznie na treściach. Większość deweloperów nie pomyślałaby o dodaniu pliku manifestu do witryny z wiadomościami. Plik manifestu pozwoli Ci określić, co ma zostać uruchomione (strona główna Twojej witryny z wiadomościami) i jak ma zostać uruchomione (na pełnym ekranie lub jako zwykła karta przeglądarki).

Wybór należy do Ciebie i zależy od tego, jak Twoim zdaniem użytkownicy będą chcieli uzyskać dostęp do Twoich treści. Jeśli chcesz, aby Twoja witryna miała wszystkie elementy interfejsu przeglądarki, których można oczekiwać, możesz ustawić wyświetlanie na browser.

    "display": "browser"

Jeśli chcesz, aby Twoja witryna z wiadomościami przypominała większość aplikacji z wiadomościami i nie miała żadnych elementów interfejsu typowych dla przeglądarki, możesz ustawić wyświetlanie na standalone.

    "display": "standalone"

Ukrywanie paska adresu

Możesz „symulować pełny ekran”, automatycznie ukrywając pasek adresu w ten sposób:

window.scrollTo(0, 1);

To dość prosta metoda: strona się wczytuje, a pasek przeglądarki otrzymuje polecenie, aby się schować. Niestety nie jest on ustandaryzowany i nie jest dobrze obsługiwany. Musisz też obejść wiele dziwnych problemów.

Na przykład przeglądarki często przywracają pozycję na stronie, gdy użytkownik do niej wraca. Użycie window.scrollTo zastępuje to ustawienie, co denerwuje użytkownika. Aby to obejść, musisz zapisać ostatnią pozycję w localStorage i obsłużyć przypadki skrajne (np. gdy użytkownik ma otwartą stronę w kilku oknach).

Wytyczne dotyczące wrażeń użytkownika

Podczas tworzenia witryny, która korzysta z pełnego ekranu, musisz pamiętać o kilku potencjalnych zmianach w zakresie wygody użytkowników, aby móc stworzyć usługę, którą użytkownicy pokochają.

Nie polegaj na elementach sterujących nawigacją

W systemie iOS nie ma przycisku Wstecz ani gestu odświeżania. Dlatego musisz zadbać o to, aby użytkownicy mogli poruszać się po aplikacji bez ryzyka zablokowania.

Na wszystkich głównych platformach możesz łatwo sprawdzić, czy aplikacja działa w trybie pełnoekranowym lub zainstalowanym.

iOS

W systemie iOS możesz użyć wartości logicznej navigator.standalone, aby sprawdzić, czy użytkownik uruchomił aplikację z ekranu głównego.

if (navigator.standalone == true) {
  // My app is installed and therefore fullscreen
}

Plik manifestu aplikacji internetowej (Chrome, Opera, Samsung)

Podczas uruchamiania jako zainstalowana aplikacja Chrome nie działa w trybie pełnoekranowym, więc document.fullscreenElement zwraca wartość null, a selektory CSS nie działają.

Gdy użytkownik zażąda pełnego ekranu za pomocą gestu w Twojej witrynie, dostępne są standardowe interfejsy API pełnego ekranu, w tym pseudoselektor CSS, który umożliwia dostosowanie interfejsu do stanu pełnego ekranu, np. w ten sposób:

selector:-webkit-full-screen {
  display: block; // displays the element only when in fullscreen
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

Jeśli użytkownik uruchomi Twoją witrynę z ekranu głównego, zapytanie o media display-mode zostanie ustawione na wartość określoną w pliku manifestu aplikacji internetowej. W przypadku czystego trybu pełnoekranowego będzie to:

@media (display-mode: fullscreen) {
}

Jeśli użytkownik uruchomi aplikację w trybie samodzielnym, zapytanie o media display-mode będzie miało wartość standalone:

@media (display-mode: standalone) {
}

Firefox

Gdy użytkownik zażąda pełnego ekranu w Twojej witrynie lub uruchomi aplikację w trybie pełnoekranowym, dostępne są wszystkie standardowe interfejsy API pełnego ekranu, w tym pseudoselektor CSS, który pozwala dostosować interfejs do stanu pełnego ekranu, np. w ten sposób:

selector:-moz-full-screen {
  display: block; // hides the element when not in fullscreen mode
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

Internet Explorer

W IE pseudoklasa CSS nie ma łącznika, ale poza tym działa podobnie jak w Chrome i Firefoksie.

selector:-ms-fullscreen {
  display: block;
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

Specyfikacja

Pisownia w specyfikacji jest zgodna ze składnią używaną przez IE.

selector:fullscreen {
  display: block;
}

selector {
  display: none; // hides the element when not in fullscreen mode
}

Utrzymywanie użytkownika w trybie pełnoekranowym

Interfejs API pełnego ekranu może być czasem nieco kapryśny. Dostawcy przeglądarek nie chcą blokować użytkowników na stronie pełnoekranowej, dlatego opracowali mechanizmy, które pozwalają jak najszybciej wyjść z trybu pełnoekranowego. Oznacza to, że nie możesz utworzyć witryny pełnoekranowej, która obejmuje wiele stron, ponieważ:

  • Zmiana adresu URL w sposób zautomatyzowany za pomocą window.location = "http://example.com" powoduje wyjście z trybu pełnoekranowego.
  • Kliknięcie linku zewnętrznego na stronie spowoduje wyjście z trybu pełnoekranowego.
  • Zmiana adresu URL za pomocą interfejsu API navigator.pushState spowoduje też wyjście z trybu pełnoekranowego.

Jeśli chcesz, aby użytkownik pozostał w trybie pełnoekranowym, masz 2 możliwości:

  1. Użyj mechanizmów aplikacji internetowej z możliwością zainstalowania, aby przejść do trybu pełnoekranowego.
  2. Zarządzaj interfejsem i stanem aplikacji za pomocą fragmentu #.

Używając składni # do aktualizowania adresu URL (window.location = "#somestate") i nasłuchując zdarzenia window.onhashchange, możesz używać stosu historii przeglądarki do zarządzania zmianami stanu aplikacji, umożliwiać użytkownikowi korzystanie ze sprzętowych przycisków Wstecz lub oferować prosty przycisk Wstecz za pomocą interfejsu History API w ten sposób:

window.history.go(-1);

Pozwól użytkownikowi wybrać, kiedy przejść do trybu pełnoekranowego.

Nie ma nic bardziej irytującego dla użytkownika niż witryna, która robi coś nieoczekiwanego. Gdy użytkownik przechodzi do Twojej witryny, nie próbuj podstępem zmusić go do przejścia na pełny ekran.

Nie przechwytuj pierwszego zdarzenia dotknięcia i wywołaj requestFullscreen().

  1. To irytujące.
  2. Przeglądarki mogą w przyszłości wyświetlać użytkownikowi prośbę o zezwolenie aplikacji na korzystanie z pełnego ekranu.

Jeśli chcesz uruchamiać aplikacje na pełnym ekranie, rozważ użycie funkcji instalacji na każdej platformie.

Nie wysyłaj użytkownikowi spamu, aby zainstalował aplikację na ekranie głównym

Jeśli planujesz oferować tryb pełnoekranowy za pomocą mechanizmów aplikacji instalowanej, weź pod uwagę wygodę użytkownika.

  • zachować dyskrecję, Użyj banera lub stopki, aby poinformować użytkowników, że mogą zainstalować aplikację.
  • Jeśli użytkownik odrzuci prośbę, nie pokazuj jej ponownie.
  • Podczas pierwszej wizyty użytkownicy raczej nie będą chcieli zainstalować aplikacji, chyba że będą zadowoleni z Twojej usługi. Rozważ wyświetlenie prośby o instalację po pozytywnej interakcji w witrynie.
  • Jeśli użytkownik regularnie odwiedza Twoją witrynę i nie instaluje aplikacji, prawdopodobnie nie zainstaluje jej w przyszłości. Nie wysyłaj im spamu.

Podsumowanie

Chociaż nie mamy w pełni ustandaryzowanego i wdrożonego interfejsu API, korzystając z niektórych wskazówek przedstawionych w tym artykule, możesz łatwo tworzyć rozwiązania, które wykorzystują cały ekran użytkownika, niezależnie od klienta.

Prześlij opinię