PROXX'te kod bölme, kod satır içi ve sunucu tarafı oluşturma özelliklerini nasıl kullandık?
Google I/O 2019'da Mariko, Jake ve ben, web için modern bir Mayın Tarlası klonu olan PROXX'u kullanıma sunduk. PROXX'u diğerlerinden ayıran özellik, erişilebilirliğe odaklanması (ekran okuyucuyla oynayabilirsiniz) ve hem özellikli telefonlarda hem de üst düzey masaüstü cihazlarda çalışabilmesidir. Özellikli telefonlar çeşitli şekillerde kısıtlanır:
- Zayıf CPU'lar
- Zayıf veya mevcut olmayan GPU'lar
- Dokunmatik girişi olmayan küçük ekranlar
- Çok sınırlı miktarda bellek
Ancak modern bir tarayıcı çalıştırırlar ve çok ekonomiktirler. Bu nedenle, özellikli telefonlar gelişmekte olan pazarlarda yeniden canlanıyor. Fiyat noktası, daha önce bütçesi yetmeyen yepyeni bir kitlenin internete girmesine ve modern web'den yararlanmasına olanak tanıyor. 2019'da yalnızca Hindistan'da yaklaşık 400 milyon özellikli telefon satılacağı tahmin ediliyor. Bu nedenle, özellikli telefon kullanıcıları kitlenizin önemli bir bölümünü oluşturabilir. Ayrıca, gelişen pazarlarda 2G'ye benzer bağlantı hızları normaldir. PROXX'un özellikli telefon koşullarında iyi çalışmasını nasıl sağladık?
Performans önemlidir. Buna hem yükleme performansı hem de çalışma zamanı performansı dahildir. İyi performansın, kullanıcıları elde tutma oranının artması, dönüşümlerin iyileşmesi ve en önemlisi kapsayıcılığın artmasıyla ilişkili olduğu gösterilmiştir. Jeremy Wagner, performansın neden önemli olduğu konusunda çok daha fazla veri ve içgörüye sahiptir.
Bu, iki bölümden oluşan bir dizinin ilk bölümüdür. 1. bölüm yükleme performansına odaklanır, 2. bölüm ise çalışma zamanı performansına odaklanır.
Mevcut durumu yakalama
Yükleme performansınızı gerçek bir cihazda test etmek çok önemlidir. Elinizde gerçek bir cihaz yoksa WebPageTest'i, özellikle de "basit" kurulumu kullanmanızı öneririm. WPT, emüle edilmiş bir 3G bağlantısı olan gerçek bir cihazda bir dizi yükleme testi çalıştırır.
3G, ölçüm için iyi bir hızdır. 4G, LTE ve hatta yakında 5G'ye alışmış olabilirsiniz ancak mobil internetin gerçekliği oldukça farklıdır. Trende, konferansta, konserde veya uçakta olabilirsiniz. Burada deneyimleyeceğiniz hız büyük olasılıkla 3G'ye yakın, hatta bazen daha düşük olacaktır.
Bununla birlikte, PROXX hedef kitlesinde özellikle özellikli telefonları ve gelişen pazarları hedeflediği için bu makalede 2G'ye odaklanacağız. WebPageTest, testini çalıştırdıktan sonra bir şelale (DevTools'da gördüğünüze benzer) ve üstte bir film şeridi elde edersiniz. Film şeridi, uygulamanız yüklenirken kullanıcınızın ne gördüğünü gösterir. 2G'de, PROXX'un optimize edilmemiş sürümünün yükleme deneyimi oldukça kötüdür:
3G üzerinden yüklendiğinde kullanıcı 4 saniye boyunca boş beyaz bir ekran görür. 2G bağlantıda kullanıcı 8 saniyeden uzun bir süre boyunca hiçbir şey göremez. Performansın neden önemli olduğunu okuduysanız sabırsızlık nedeniyle potansiyel kullanıcılarımızın büyük bir kısmını kaybettiğimizi biliyorsunuzdur. Kullanıcının, ekranda bir şey görünmesi için 62 KB'lık JavaScript'in tamamını indirmesi gerekir. Bu senaryonun iyi tarafı, ekranda görünen her şeyin aynı zamanda etkileşimli olmasıdır. Yoksa mümkün mü dersiniz?
Yaklaşık 62 KB'lık gzip'lenmiş JS indirildikten ve DOM oluşturulduktan sonra kullanıcı uygulamamızı görür. Uygulama teknik olarak etkileşimlidir. Ancak görsele baktığınızda farklı bir gerçekle karşılaşırsınız. Web yazı tipleri arka planda yüklenmeye devam eder ve hazır olana kadar kullanıcı metin göremez. Bu durum İlk Anlamlı Boyama (FMP) olarak nitelendirilse de kullanıcı girişlerin neyle ilgili olduğunu anlayamadığı için kesinlikle düzgün bir şekilde etkileşimli olarak nitelendirilemez. Uygulamanın kullanıma hazır hale gelmesi 3G'de bir saniye, 2G'de ise 3 saniye daha sürer. Sonuç olarak, uygulamanın etkileşimli hale gelmesi 3G'de 6 saniye, 2G'de ise 11 saniye sürer.
Şelale analizi
Kullanıcının ne gördüğünü bildiğimize göre neden böyle olduğunu anlamamız gerekir. Bunun için şelaleye bakabilir ve kaynakların neden çok geç yüklendiğini analiz edebiliriz. PROXX için 2G izimizde iki önemli tehlike işareti görebiliriz:
- Çok renkli, birden fazla ince çizgi var.
- JavaScript dosyaları bir zincir oluşturur. Örneğin, ikinci kaynak yalnızca ilk kaynak tamamlandığında yüklenmeye başlar ve üçüncü kaynak yalnızca ikinci kaynak tamamlandığında başlar.
Bağlantı sayısı azaltılıyor
Her ince çizgi (dns, connect, ssl) yeni bir HTTP bağlantısının oluşturulduğunu gösterir. Yeni bir bağlantı kurmak, 3G'de yaklaşık 1 saniye ve 2G'de yaklaşık 2,5 saniye sürdüğü için maliyetlidir. Şelalemizde yeni bir bağlantı görüyoruz:
- 1. istek:
index.html - 5. istek:
fonts.googleapis.comadlı kullanıcının yazı tipi stilleri - 8 numaralı istek: Google Analytics
- 9 numaralı istek:
fonts.gstatic.comadresinden bir yazı tipi dosyası - 14 numaralı istek: Web uygulaması manifesti
index.html için yeni bağlantı kaçınılmaz. Tarayıcının, içerikleri almak için sunucumuzla bağlantı kurması gerekir. Google Analytics için yeni bağlantı, Minimal Analytics gibi bir şey satır içine alınarak önlenebilir ancak Google Analytics, uygulamamızın oluşturulmasını veya etkileşimli hale gelmesini engellemediğinden ne kadar hızlı yüklendiği bizim için önemli değildir. İdeal olarak, Google Analytics boşta kalma süresinde, diğer her şey yüklendikten sonra yüklenmelidir. Böylece, ilk yükleme sırasında bant genişliği veya işlem gücü kullanılmaz. Web uygulaması manifesti için yeni bağlantı, getirme spesifikasyonu tarafından belirlenir. Bunun nedeni, manifestin kimlik bilgisi olmayan bir bağlantı üzerinden yüklenmesi gerektiğidir. Yine, web uygulaması manifesti, uygulamamızın oluşturulmasını veya etkileşimli hale gelmesini engellemediğinden bu konuda çok fazla endişelenmemize gerek yoktur.
Ancak iki yazı tipi ve stilleri, oluşturmayı ve etkileşimi engellediği için sorun teşkil eder. fonts.googleapis.com tarafından sunulan CSS'ye bakarsak her yazı tipi için bir tane olmak üzere yalnızca iki @font-face kuralı olduğunu görürüz. Yazı tipi stilleri o kadar küçük ki bunları HTML'mize satır içi olarak eklemeye ve gereksiz bir bağlantıyı kaldırmaya karar verdik. Yazı tipi dosyaları için bağlantı kurulumu maliyetinden kaçınmak amacıyla bunları kendi sunucumuza kopyalayabiliriz.
Yükleri paralel hale getirme
Şelaleye baktığımızda, ilk JavaScript dosyasının yüklenmesi tamamlandıktan sonra yeni dosyaların hemen yüklenmeye başladığını görebiliriz. Bu, modül bağımlılıkları için normaldir. Ana modülümüzde muhtemelen statik içe aktarmalar vardır. Bu nedenle, JavaScript bu içe aktarmalar yüklenene kadar çalıştırılamaz. Burada dikkat edilmesi gereken nokta, bu tür bağımlılıkların derleme zamanında bilinmesidir. HTML'mizi aldığımız anda tüm bağımlılıkların yüklenmeye başlamasını sağlamak için <link rel="preload"> etiketlerini kullanabiliriz.
Sonuçlar
Yaptığımız değişikliklerin ne gibi sonuçlar verdiğine bakalım. Test kurulumumuzda sonuçları saptırabilecek başka değişkenleri değiştirmemek önemlidir. Bu nedenle, bu makalenin geri kalanında WebPageTest'in basit kurulumunu kullanacağız ve film şeridine bakacağız:
Bu değişiklikler TTI'mızı 11'den 8,5'e düşürdü. Bu da kaldırmayı hedeflediğimiz yaklaşık 2,5 saniyelik bağlantı kurulum süresine denk geliyor. Tebrikler.
Önceden işleme
TTI'mızı azalttık ancak kullanıcının 8,5 saniye boyunca katlanmak zorunda olduğu sonsuz uzunluktaki beyaz ekranı gerçekten etkilemedik. FMP için en büyük iyileştirmeler, index.html öğenizde stillendirilmiş işaretleme göndererek elde edilebilir. Bunu başarmak için kullanılan yaygın teknikler, birbiriyle yakından ilişkili olan ve Web'de oluşturma bölümünde açıklanan önceden işleme ve sunucu tarafı oluşturmadır. Her iki teknik de web uygulamasını Node'da çalıştırır ve elde edilen DOM'u HTML'ye dönüştürür. Sunucu tarafında oluşturma, bu işlemi sunucu tarafında istek başına yaparken önceden işleme, derleme sırasında yapar ve çıkışı yeni index.html olarak depolar. PROXX bir JAMStack uygulaması olduğundan ve sunucu tarafı olmadığından önceden işleme özelliğini uygulamaya karar verdik.
Önceden oluşturucuyu uygulamanın birçok yolu vardır. PROXX'te, Chrome'u herhangi bir kullanıcı arayüzü olmadan başlatan ve bu örneği bir Node API ile uzaktan kontrol etmenize olanak tanıyan Puppeteer'ı kullanmayı tercih ettik. Bunu, işaretlememizi ve JavaScript'imizi eklemek ve ardından DOM'u HTML dizesi olarak okumak için kullanırız. CSS modülleri kullandığımız için ihtiyacımız olan stillerin CSS satır içi eklemesini ücretsiz olarak elde ederiz.
const browser = await puppeteer.launch();
const page = await browser.newPage();
await page.setContent(rawIndexHTML);
await page.evaluate(codeToRun);
const renderedHTML = await page.content();
browser.close();
await writeFile("index.html", renderedHTML);
Bu sayede FMP'mizde iyileşme bekleyebiliriz. Yine de daha önce olduğu kadar JavaScript yükleyip yürütmemiz gerektiğinden TTI'da çok fazla değişiklik beklememeliyiz. index.html boyutumuz büyüdü ve TTI'mızı biraz geciktirebilir. Bunu öğrenmenin tek bir yolu var: WebPageTest'i çalıştırmak.
İlk anlamlı boyama süremiz 8,5 saniyeden 4,9 saniyeye düştü. Bu, muazzam bir iyileşme. TTI'miz hâlâ yaklaşık 8,5 saniyede gerçekleşiyor.Bu nedenle, bu değişiklikten büyük ölçüde etkilenmedi. Burada yaptığımız değişiklik algısal bir değişikliktir. Hatta bazıları buna el çabukluğu bile diyebilir. Oyunun ara görselini oluşturarak algılanan yükleme performansını daha iyi hale getiriyoruz.
Satır içi ekleme
Hem Geliştirici Araçları'nın hem de WebPageTest'in bize sunduğu bir diğer metrik de Time To First Byte (TTFB)'tır. Bu, isteğin ilk baytının gönderilmesinden yanıtın ilk baytının alınmasına kadar geçen süredir. Bu süre genellikle gidiş dönüş süresi (RTT) olarak da adlandırılır ancak teknik olarak bu iki sayı arasında bir fark vardır: RTT, isteğin sunucu tarafındaki işleme süresini içermez. DevTools ve WebPageTest, istek/yanıt bloğunda TTFB'yi açık bir renkle görselleştirir.
Şelale grafiğimize baktığımızda, tüm isteklerin zamanlarının büyük bir kısmını yanıtın ilk baytının gelmesini bekleyerek geçirdiğini görebiliriz.
HTTP/2 Push, başlangıçta bu sorunu çözmek için tasarlanmıştı. Uygulama geliştirici, belirli kaynakların gerekli olduğunu bilir ve bunları kablo üzerinden gönderebilir. İstemci ek kaynaklar getirmesi gerektiğini fark ettiğinde, bunlar zaten tarayıcının önbelleğindedir. HTTP/2 Push'un doğru şekilde uygulanmasının çok zor olduğu anlaşıldı ve artık önerilmiyor. Bu sorun alanı, HTTP/3'ün standardizasyonu sırasında yeniden ele alınacaktır. Şu an için en kolay çözüm, önbelleğe alma verimliliğinden ödün vererek tüm kritik kaynakları satır içine almak.
Kritik CSS'miz, CSS Modülleri ve Puppeteer tabanlı önceden oluşturucumuz sayesinde zaten satır içi olarak eklenmiş durumda. JavaScript için kritik modüllerimizi ve bunların bağımlılıklarını satır içi yapmamız gerekir. Bu görevin zorluk derecesi, kullandığınız paketleyiciye göre değişir.
Bu sayede TTI'mız 1 saniye kısaldı. Artık index.html öğemizin ilk oluşturma ve etkileşimli hale gelme için gereken her şeyi içerdiği noktaya ulaştık. HTML, indirilmeye devam ederken oluşturulabilir ve FMP'mizi oluşturur. HTML'nin ayrıştırılması ve yürütülmesi tamamlandığı anda uygulama etkileşimli hale gelir.
Agresif kod bölme
Evet, index.html etkileşimli hale gelmek için gereken her şeyi içeriyor. Ancak daha yakından incelendiğinde, her şeyi içerdiği anlaşılır. index.html yaklaşık 43 KB'tır. Bunu, kullanıcının başlangıçta etkileşim kurabileceği öğelerle ilişkilendirelim: Oyunu yapılandırmak için birkaç bileşen içeren bir formumuz, bir başlat düğmemiz ve muhtemelen kullanıcı ayarlarını kalıcı hale getirip yüklemek için bazı kodlarımız var. Hepsi bu kadar. 43 KB çok fazla görünüyor.
Paket boyutumuzun nereden geldiğini anlamak için kaynak haritası gezgini veya benzer bir araç kullanarak paketin nelerden oluştuğunu inceleyebiliriz. Tahmin edildiği gibi paketimiz oyun mantığını, oluşturma motorunu, kazanma ekranını, kaybetme ekranını ve bir dizi yardımcı programı içerir. Açılış sayfası için bu modüllerin yalnızca küçük bir alt kümesi gerekir. Etkileşim için kesinlikle gerekli olmayan her şeyi geç yüklenen bir modüle taşımak, TTI'yı önemli ölçüde azaltır.
Bunun için kod bölme işlemi yapmamız gerekir. Kod bölme, monolitik paketinizi seç-izle olarak geç yüklenebilecek daha küçük parçalara ayırır. Webpack, Rollup ve Parcel gibi popüler paketleyiciler, dinamik import() kullanarak kod bölmeyi destekler. Paketleyici, kodunuzu analiz eder ve statik olarak içe aktarılan tüm modülleri satır içine alır. Dinamik olarak içe aktardığınız her şey kendi dosyasına yerleştirilir ve yalnızca import() çağrısı yürütüldükten sonra ağdan getirilir. Elbette ağa erişmenin bir maliyeti vardır ve bu işlem yalnızca zamanınız varsa yapılmalıdır. Buradaki temel kural, yükleme sırasında kritik olarak ihtiyaç duyulan modülleri statik olarak içe aktarmak ve diğer her şeyi dinamik olarak yüklemektir. Ancak kesinlikle kullanılacak modülleri geç yüklemek için son ana kadar beklememelisiniz. Phil Walton'un Idle Until Urgent (Acil Olana Kadar Boşta) modeli, geç yükleme ile istekli yükleme arasında sağlıklı bir orta yol bulmak için mükemmel bir modeldir.
PROXX'te, ihtiyacımız olmayan her şeyi statik olarak içe aktaran bir lazy.js dosyası oluşturduk. Ardından ana dosyamızda lazy.js dosyasını dinamik olarak içe aktarabiliriz. Ancak Preact bileşenlerimizden bazıları lazy.js içinde yer aldı. Preact, geç yüklenen bileşenleri kullanıma hazır olarak işleyemediği için bu durum biraz karmaşık bir hal aldı. Bu nedenle, gerçek bileşen yüklenene kadar bir yer tutucu oluşturmamıza olanak tanıyan küçük bir deferred bileşen sarmalayıcı yazdık.
export default function deferred(componentPromise) {
return class Deferred extends Component {
constructor(props) {
super(props);
this.state = {
LoadedComponent: undefined
};
componentPromise.then(component => {
this.setState({ LoadedComponent: component });
});
}
render({ loaded, loading }, { LoadedComponent }) {
if (LoadedComponent) {
return loaded(LoadedComponent);
}
return loading();
}
};
}
Bu sayede, render() işlevlerimizde bir bileşenin Promise'ini kullanabiliriz. Örneğin, animasyonlu arka plan resmini oluşturan <Nebula> bileşeni, bileşen yüklenirken boş bir <div> ile değiştirilir. Bileşen yüklendikten ve kullanıma hazır hale geldikten sonra <div>, gerçek bileşenle değiştirilir.
const NebulaDeferred = deferred(
import("/components/nebula").then(m => m.default)
);
return (
// ...
<NebulaDeferred
loading={() => <div />}
loaded={Nebula => <Nebula />}
/>
);
Tüm bu önlemler sayesinde index.html boyutunu yalnızca 20 KB'a düşürdük. Bu, orijinal boyutun yarısından daha az. Bu durumun FMP ve TTI üzerindeki etkisi nedir? WebPageTest size söyleyecektir.
FMP ve TTI değerlerimiz arasında yalnızca 100 ms fark var. Bu fark, satır içi JavaScript'in ayrıştırılması ve yürütülmesinden kaynaklanıyor. 2G'de yalnızca 5, 4 saniye sonra uygulama tamamen etkileşimli hale gelir. Daha az önemli olan diğer tüm modüller arka planda yüklenir.
Diğer el çabukluğu gösterileri
Yukarıdaki kritik modüller listemize bakarsanız oluşturma motorunun kritik modüller arasında yer almadığını görürsünüz. Elbette oyunu oluşturacak oluşturma motorumuz olmadan oyun başlatılamaz. Oluşturma motorumuz oyunu başlatmaya hazır olana kadar "Başlat" düğmesini devre dışı bırakabiliriz ancak deneyimlerimize göre, kullanıcı genellikle oyun ayarlarını yapılandırırken yeterince zaman harcadığı için buna gerek kalmaz. Çoğu zaman, kullanıcı "Başlat" düğmesine bastığında oluşturma motoru ve diğer modüller yüklenmiş olur. Kullanıcının ağ bağlantısından daha hızlı olduğu nadir durumlarda, kalan modüllerin tamamlanmasını bekleyen basit bir yükleme ekranı gösteririz.
Sonuç
Ölçüm yapmak önemlidir. Gerçek olmayan sorunlarla zaman kaybetmemek için optimizasyonları uygulamadan önce her zaman ölçüm yapmanızı öneririz. Ayrıca ölçümler, 3G bağlantısı üzerinden gerçek cihazlarda veya gerçek cihaz yoksa WebPageTest'te yapılmalıdır.
Film şeridi, uygulamanızın yüklenmesinin kullanıcıya nasıl hissettirdiği hakkında fikir verebilir. Şelale, uzun yükleme sürelerine neden olabilecek kaynakları size gösterebilir. Yükleme performansını artırmak için yapabileceğiniz işlemlerin listesini aşağıda bulabilirsiniz:
- Tek bir bağlantı üzerinden mümkün olduğunca çok öğe yayınlayın.
- İlk oluşturma ve etkileşim için gerekli olan kaynakları önceden yükleyin, hatta satır içine alın.
- Algılanan yükleme performansını iyileştirmek için uygulamanızı önceden işleyin.
- Etkileşim için gereken kod miktarını azaltmak amacıyla agresif kod bölme işleminden yararlanın.
Çok kısıtlı cihazlarda çalışma zamanı performansını nasıl optimize edeceğimizi ele alacağımız 2. bölümü kaçırmayın.