Do tej pory omówiliśmy subskrybowanie użytkownika i wysyłanie wiadomości push. Następnym krokiem jest odebranie tej wiadomości push na urządzeniu użytkownika i wyświetlenie powiadomienia (oraz wykonanie innych czynności, które chcemy przeprowadzić).
Zdarzenie push
Po otrzymaniu wiadomości w skrypcie service worker zostanie wysłane zdarzenie push.
Kod do skonfigurowania detektora zdarzeń push powinien być bardzo podobny do każdego innego detektora zdarzeń, który można napisać w języku JavaScript:
self.addEventListener('push', function(event) {
if (event.data) {
console.log('This push event has data: ', event.data.text());
} else {
console.log('This push event has no data.');
}
});
Dla większości programistów, którzy dopiero zaczynają pracę z skryptami service worker, najdziwniejszym elementem tego kodu jest zmienna self. self jest często używane w skryptach web worker, którymi są skrypty service worker. self odnosi się do zakresu globalnego, podobnie jak window na stronie internetowej. Jednak w przypadku skryptów web worker i service worker self odnosi się do samej instancji roboczej.
W przykładzie powyżej self.addEventListener() można traktować jako dodanie detektora zdarzeń do samego skryptu service worker.
W przykładzie zdarzenia push sprawdzamy, czy są jakieś dane, i wyświetlamy coś w konsoli.
Dane ze zdarzenia push możesz też analizować na inne sposoby:
// Returns string
event.data.text()
// Parses data as JSON string and returns an Object
event.data.json()
// Returns blob of data
event.data.blob()
// Returns an arrayBuffer
event.data.arrayBuffer()
Większość osób używa json() lub text() w zależności od tego, czego oczekują od aplikacji.
Ten przykład pokazuje, jak dodać detektor zdarzeń push i jak uzyskać dostęp do danych, ale brakuje w nim 2 bardzo ważnych funkcji. Nie wyświetla powiadomienia i nie korzysta z event.waitUntil().
Zaczekaj do
Jedną z rzeczy, które należy zrozumieć w przypadku skryptów service worker, jest to, że masz niewielką kontrolę nad tym, kiedy kod skryptu service worker zostanie uruchomiony. Przeglądarka decyduje, kiedy go wybudzić, a kiedy zakończyć. Jedynym sposobem, aby poinformować przeglądarkę, że jesteś bardzo zajęty wykonywaniem ważnych zadań, jest przekazanie obietnicy do metody event.waitUntil(). Dzięki temu przeglądarka będzie utrzymywać działanie skryptu service worker, dopóki przekazana obietnica nie zostanie spełniona.
W przypadku zdarzeń push obowiązuje dodatkowy wymóg: musisz wyświetlić powiadomienie, zanim obietnica, którą przekazujesz, zostanie rozliczona.
Oto podstawowy przykład wyświetlania powiadomienia:
self.addEventListener('push', function(event) {
const promiseChain = self.registration.showNotification('Hello, World.');
event.waitUntil(promiseChain);
});
Wywołanie metody self.registration.showNotification() powoduje wyświetlenie powiadomienia użytkownikowi i zwraca obietnicę, która zostanie spełniona po wyświetleniu powiadomienia.
Aby ten przykład był jak najbardziej przejrzysty, przypisałem tę obietnicę do zmiennej o nazwie promiseChain. Następnie jest on przekazywany do event.waitUntil(). Wiem, że to bardzo szczegółowe, ale widziałem wiele problemów, które powstały w wyniku nieporozumienia dotyczącego tego, co powinno być przekazywane do waitUntil(), lub w wyniku przerwanych łańcuchów obietnic.
Bardziej skomplikowany przykład z żądaniem sieciowym dotyczącym danych i śledzeniem zdarzenia push za pomocą Analytics może wyglądać tak:
self.addEventListener('push', function(event) {
const analyticsPromise = pushReceivedTracking();
const pushInfoPromise = fetch('/api/get-more-data')
.then(function(response) {
return response.json();
})
.then(function(response) {
const title = response.data.userName + ' says...';
const message = response.data.message;
return self.registration.showNotification(title, {
body: message
});
});
const promiseChain = Promise.all([
analyticsPromise,
pushInfoPromise
]);
event.waitUntil(promiseChain);
});
W tym miejscu wywołujemy funkcję, która zwraca obietnicę pushReceivedTracking(). Na potrzeby tego przykładu możemy założyć, że wyśle ona żądanie sieciowe do naszego dostawcy usług analitycznych. Wysyłamy też żądanie sieciowe, otrzymujemy odpowiedź i wyświetlamy powiadomienie, używając danych z odpowiedzi jako tytułu i treści powiadomienia.
Możemy zapewnić, że skrypt service worker będzie aktywny podczas wykonywania obu tych zadań, łącząc te obietnice za pomocą Promise.all(). Wynikowa obietnica jest przekazywana do event.waitUntil(), co oznacza, że przeglądarka poczeka, aż obie obietnice zostaną spełnione, zanim sprawdzi, czy powiadomienie zostało wyświetlone, i zakończy działanie skryptu service worker.
Powodem, dla którego powinniśmy się martwić o waitUntil() i sposób jego użycia, jest to, że jednym z najczęstszych problemów, z jakimi borykają się deweloperzy, jest to, że gdy łańcuch obietnic jest nieprawidłowy lub uszkodzony, Chrome wyświetla to „domyślne” powiadomienie:
Chrome wyświetli powiadomienie „Ta strona została zaktualizowana w tle” tylko wtedy, gdy otrzyma wiadomość push, a zdarzenie push w skrypcie service worker nie wyświetli powiadomienia po zakończeniu obietnicy przekazanej do event.waitUntil().
Głównym powodem, dla którego programiści mają z tym problem, jest to, że ich kod często wywołuje funkcję self.registration.showNotification(), ale nie robią nic z obietnicą, którą zwraca. Powoduje to, że od czasu do czasu wyświetlane jest domyślne powiadomienie. Możemy na przykład usunąć instrukcję return dla self.registration.showNotification() w powyższym przykładzie i ryzykować, że zobaczymy to powiadomienie.
self.addEventListener('push', function(event) {
const analyticsPromise = pushReceivedTracking();
const pushInfoPromise = fetch('/api/get-more-data')
.then(function(response) {
return response.json();
})
.then(function(response) {
const title = response.data.userName + ' says...';
const message = response.data.message;
self.registration.showNotification(title, {
body: message
});
});
const promiseChain = Promise.all([
analyticsPromise,
pushInfoPromise
]);
event.waitUntil(promiseChain);
});
Łatwo to przeoczyć.
Pamiętaj, że jeśli zobaczysz to powiadomienie, sprawdź łańcuchy obietnic i event.waitUntil().
W następnej sekcji przyjrzymy się, co możemy zrobić, aby dostosować styl powiadomień i jakie treści możemy wyświetlać.
Co dalej
- Internetowe powiadomienia push – omówienie
- Jak działa Push
- Subskrybowanie użytkownika
- Interfejs uprawnień
- Wysyłanie wiadomości za pomocą bibliotek Web Push
- Protokół Web Push
- Obsługa zdarzeń push
- Wyświetlanie powiadomienia
- Zachowanie powiadomień
- Typowe wzorce powiadomień
- Najczęstsze pytania dotyczące powiadomień push
- Typowe problemy i zgłaszanie błędów