Krótki opis nagłówków zabezpieczeń

Dowiedz się więcej o nagłówkach, które mogą zapewnić bezpieczeństwo Twojej witryny, i szybko sprawdzaj najważniejsze informacje.

W tym artykule znajdziesz listę najważniejszych nagłówków zabezpieczeń, których możesz używać do ochrony witryny. Możesz go użyć, aby poznać funkcje zabezpieczeń w internecie i dowiedzieć się, jak je wdrożyć w swojej witrynie. Możesz też do niego zajrzeć, gdy będziesz potrzebować przypomnienia.

Nagłówki zabezpieczeń zalecane w przypadku witryn, które przetwarzają dane wrażliwe użytkowników:
Content Security Policy (CSP)
Trusted Types
Nagłówki zabezpieczeń zalecane w przypadku wszystkich witryn:
X-Content-Type-Options
X-Frame-Options
Cross-Origin Resource Policy (CORP)
Cross-Origin Opener Policy (COOP)
HTTP Strict Transport Security (HSTS)
Nagłówki zabezpieczeń witryn z zaawansowanymi funkcjami:
Współdzielenie zasobów pomiędzy serwerami z różnych domen (CORS)
Zasady umieszczania zasobów z innych domen (COEP)
Znane zagrożenia w internecie
Zanim przejdziemy do nagłówków zabezpieczeń, dowiedz się, jakie są znane zagrożenia w internecie i dlaczego warto używać tych nagłówków.

Zanim przejdziemy do nagłówków zabezpieczeń, dowiedz się, jakie są znane zagrożenia w internecie i dlaczego warto używać tych nagłówków.

Ochrona witryny przed lukami w zabezpieczeniach związanymi z wstrzykiwaniem kodu

Luki w zabezpieczeniach związane z wstrzykiwaniem kodu powstają, gdy niezaufane dane przetwarzane przez aplikację mogą wpływać na jej działanie i zwykle prowadzą do wykonywania skryptów kontrolowanych przez osobę przeprowadzającą atak. Najczęstszą luką w zabezpieczeniach spowodowaną przez błędy wstrzykiwania jest cross-site scripting (XSS) w różnych formach, m.in. odbity XSS, przechowywany XSS, XSS oparty na DOM i inne warianty.

Luka XSS może zwykle dać atakującemu pełny dostęp do danych użytkownika przetwarzanych przez aplikację i wszelkich innych informacji hostowanych w tym samym origin strony.

Tradycyjne metody ochrony przed wstrzykiwaniem obejmują konsekwentne stosowanie systemów szablonów HTML z automatycznym uciekaniem, unikanie korzystania z niebezpiecznych interfejsów API JavaScriptu oraz prawidłowe przetwarzanie danych użytkownika przez hostowanie przesyłanych plików w osobnej domenie i oczyszczanie kodu HTML kontrolowanego przez użytkownika.

  • Używaj standardu Content Security Policy (CSP), aby kontrolować, które skrypty mogą być wykonywane przez aplikację, i w ten sposób ograniczać ryzyko wstrzyknięć.
  • Używaj typów zaufanych, aby wymusić oczyszczanie danych przekazywanych do niebezpiecznych interfejsów API JavaScriptu.
  • Użyj X-Content-Type-Options, aby zapobiec błędnej interpretacji typów MIME zasobów witryny przez przeglądarkę, co może prowadzić do wykonania skryptu.

Izolowanie witryny od innych witryn

Otwartość sieci umożliwia witrynom interakcję ze sobą w sposób, który może naruszać oczekiwania dotyczące bezpieczeństwa aplikacji. Obejmuje to nieoczekiwane wysyłanie uwierzytelnionych żądań lub umieszczanie danych z innej aplikacji w dokumencie atakującego, co umożliwia mu modyfikowanie lub odczytywanie danych aplikacji.

Typowe luki w zabezpieczeniach, które osłabiają izolację sieci, to m.in. clickjacking, fałszowanie żądań z innych witryn (CSRF), ataki typu cross-site script inclusion (XSSI) i różne wycieki danych z innych witryn.

Jeśli interesują Cię te nagłówki, przeczytaj artykuł Post-Spectre Web Development.

Bezpieczne tworzenie zaawansowanej witryny

Spectre sprawia, że wszystkie dane wczytane do tej samej grupy kontekstu przeglądania mogą być odczytywane pomimo zasady tego samego pochodzenia. Przeglądarki ograniczają funkcje, które mogą wykorzystywać lukę w zabezpieczeniach w specjalnym środowisku nazywanym „izolacją od zasobów z innych domen”. Dzięki izolacji od zasobów z innych domen możesz korzystać z zaawansowanych funkcji, takich jak SharedArrayBuffer.

Szyfrowanie ruchu w witrynie

Problemy z szyfrowaniem pojawiają się, gdy aplikacja nie szyfruje w pełni danych w ruchu, co umożliwia hakerom podsłuchiwanie interakcji użytkownika z aplikacją.

Niewystarczające szyfrowanie może wystąpić w tych przypadkach: nieużywanie HTTPS, treści mieszane, ustawianie plików cookie bez atrybutu Secure (lub prefiksu __Secure) lub nieprecyzyjna logika sprawdzania poprawności CORS.

Content Security Policy (CSP)

Cross-site scripting (XSS) to atak, w którym luka w zabezpieczeniach witryny umożliwia wstrzyknięcie i wykonanie złośliwego skryptu.

Content-Security-Policy zapewnia dodatkową warstwę ochrony przed atakami XSS, ograniczając skrypty, które mogą być wykonywane przez stronę.

Zalecamy włączenie rygorystycznych zasad CSP za pomocą jednej z tych metod:

  • Jeśli renderujesz strony HTML na serwerze, użyj ścisłych zasad CSP opartych na liczbie jednorazowej.
  • Jeśli kod HTML musi być udostępniany statycznie lub przechowywany w pamięci podręcznej, na przykład jeśli jest to aplikacja jednostronicowa, użyj ścisłych zasad CSP opartych na skrótach.

Przykładowe zastosowanie: standard CSP oparty na liczbie jednorazowej

Content-Security-Policy:
  script-src 'nonce-{RANDOM1}' 'strict-dynamic' https: 'unsafe-inline';
  object-src 'none';
  base-uri 'none';
Jak korzystać ze standardu CSP

1. Używanie ścisłego standardu CSP opartego na liczbie jednorazowej {: #nonce-based-csp}

Jeśli renderujesz strony HTML na serwerze, użyj ścisłych zasad CSP opartych na liczbie jednorazowej.

Wygeneruj nową wartość liczby jednorazowej skryptu dla każdego żądania po stronie serwera i ustaw ten nagłówek:

plik konfiguracji serwera

Content-Security-Policy:
  script-src 'nonce-{RANDOM1}' 'strict-dynamic' https: 'unsafe-inline';
  object-src 'none';
  base-uri 'none';

Aby wczytać skrypty w kodzie HTML, ustaw atrybut nonce wszystkich tagów <script> na ten sam ciąg znaków {RANDOM1}.

index.html

<script nonce="{RANDOM1}" src="https://example.com/script1.js"></script>
<script nonce="{RANDOM1}">
  // Inline scripts can be used with the <code>nonce</code> attribute.
</script>

Dobrym przykładem ścisłej polityki CSP opartej na liczbie jednorazowej są Zdjęcia Google. Użyj Narzędzi deweloperskich, aby zobaczyć, jak jest używany.

2. Używanie rygorystycznych zasad CSP opartych na haszach {: #hash-based-csp}

Jeśli kod HTML musi być udostępniany statycznie lub przechowywany w pamięci podręcznej, na przykład gdy tworzysz aplikację jednostronicową, użyj ścisłych zasad CSP opartych na skrótach.

plik konfiguracji serwera

Content-Security-Policy:
  script-src 'sha256-{HASH1}' 'sha256-{HASH2}' 'strict-dynamic' https: 'unsafe-inline';
  object-src 'none';
  base-uri 'none';

W HTML musisz umieścić skrypty w kodzie, aby zastosować zasadę opartą na hashu, ponieważ większość przeglądarek nie obsługuje hashowania skryptów zewnętrznych.

index.html

<script>
...// your script1, inlined
</script>
<script>
...// your script2, inlined
</script>

Aby wczytać skrypty zewnętrzne, przeczytaj sekcję „Dynamiczne wczytywanie skryptów źródłowych” w części Opcja B: nagłówek odpowiedzi CSP oparty na hashu.

CSP Evaluator to dobre narzędzie do oceny CSP, a jednocześnie dobry przykład rygorystycznej polityki CSP opartej na liczbie jednorazowej. Użyj Narzędzi deweloperskich, aby zobaczyć, jak jest używany.

Obsługiwane przeglądarki

Inne kwestie dotyczące CSP

Więcej informacji

Trusted Types

Atak XSS oparty na modelu DOM polega na przekazaniu szkodliwych danych do ujścia, które obsługuje dynamiczne wykonywanie kodu, takiego jak eval() lub .innerHTML.

Dyrektywa Trusted Types udostępnia narzędzia do pisania, sprawdzania pod kątem bezpieczeństwa i utrzymywania aplikacji wolnych od ataków DOM XSS. Można je włączyć za pomocą CSP, aby domyślnie zabezpieczyć kod JavaScript przez ograniczenie niebezpiecznych interfejsów API sieci, tak aby akceptowały tylko specjalny obiekt – typ zaufany.

Aby utworzyć te obiekty, możesz zdefiniować zasady zabezpieczeń, które zapewnią spójne stosowanie reguł zabezpieczeń (takich jak unikanie lub oczyszczanie danych) przed zapisaniem danych w DOM. Te zasady są jedynymi miejscami w kodzie, które mogą potencjalnie wprowadzić DOM XSS.

Przykłady użycia

Content-Security-Policy: require-trusted-types-for 'script'
// Feature detection
if (window.trustedTypes && trustedTypes.createPolicy) {
  // Name and create a policy
  const policy = trustedTypes.createPolicy('escapePolicy', {
    createHTML: str => {
      return str.replace(/\</g, '&lt;').replace(/>/g, '&gt;');
    }
  });
}

// Assignment of raw strings is blocked by Trusted Types.
el.innerHTML = &#39;some string&#39;; // This throws an exception.

// Assignment of Trusted Types is accepted safely.
const escaped = policy.createHTML(&#39;&lt;img src=x onerror=alert(1)&gt;&#39;);
el.innerHTML = escaped;  // &#39;&amp;lt;img src=x onerror=alert(1)&amp;gt;&#39;

Jak używać typów zaufanych

  1. Wymuszanie dyrektywy Trusted Types w przypadku niebezpiecznych ujść DOM Nagłówek CSP i Trusted Types:

    Content-Security-Policy: require-trusted-types-for 'script'

    Obecnie jedyną akceptowalną wartością dyrektywy require-trusted-types-for jest 'script'.

    Oczywiście możesz łączyć zaufane typy z innymi dyrektywami CSP:

Scalanie zasad CSP opartych na liczbie jednorazowej z dyrektywą Trusted Types:

Content-Security-Policy:
  script-src &#39;nonce-{RANDOM1}&#39; &#39;strict-dynamic&#39; https: &#39;unsafe-inline&#39;;
  object-src &#39;none&#39;;
  base-uri &#39;none&#39;;
  require-trusted-types-for &#39;script&#39;;

<aside class="note"><b>Uwaga: </b> możesz ograniczyć dozwolone nazwy zasad Trusted Types, ustawiając dodatkową dyrektywę <code>trusted-types</code> (np. <code>trusted-types myPolicy</code>). Nie jest to jednak wymagane. </aside>

  1. Definiowanie zasady

    Zasady:

    // Feature detection
    if (window.trustedTypes && trustedTypes.createPolicy) {
      // Name and create a policy
      const policy = trustedTypes.createPolicy('escapePolicy', {
        createHTML: str => {
          return str.replace(/\/g, '>');
        }
      });
    }
  2. Zastosuj zasadę

    Używaj zasady podczas zapisywania danych w DOM:

    // Assignment of raw strings are blocked by Trusted Types.
    el.innerHTML = &#39;some string&#39;; // This throws an exception.</p>
    
    <p>// Assignment of Trusted Types is accepted safely.
    const escaped = policy.createHTML(&#39;<img src="x" onerror="alert(1)">&#39;);
    el.innerHTML = escaped;  // &#39;&lt;img src=x onerror=alert(1)&gt;&#39;

    W przypadku require-trusted-types-for 'script' użycie typu zaufanego jest wymagane. Użycie dowolnego niebezpiecznego interfejsu DOM API z ciągiem znaków spowoduje błąd.

Obsługiwane przeglądarki

Więcej informacji

X-Content-Type-Options

Gdy z Twojej domeny jest wyświetlany szkodliwy dokument HTML (np. jeśli obraz przesłany do usługi fotograficznej zawiera prawidłowe znaczniki HTML), niektóre przeglądarki traktują go jako aktywny dokument i zezwalają na wykonywanie skryptów w kontekście aplikacji, co prowadzi do błędu typu cross-site scripting.

X-Content-Type-Options: nosniff zapobiega temu, informując przeglądarkę, że typ MIME ustawiony w nagłówku Content-Type dla danej odpowiedzi jest prawidłowy. Ten nagłówek jest zalecany w przypadku wszystkich zasobów.

Przykładowe zastosowanie

X-Content-Type-Options: nosniff
Jak używać nagłówka X-Content-Type-Options

Zalecamy używanie X-Content-Type-Options: nosniff w przypadku wszystkich zasobów udostępnianych z Twojego serwera wraz z prawidłowym nagłówkiem Content-Type.

X-Content-Type-Options: nosniff

Przykładowe nagłówki wysyłane z dokumentem HTML

X-Content-Type-Options: nosniff
Content-Type: text/html; charset=utf-8

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 64.
  • Edge: 12.
  • Firefox: 50.
  • Safari: 11.

Source

Więcej informacji

X-Frame-Options

Jeśli szkodliwa witryna może umieścić Twoją witrynę w elemencie iframe, może to umożliwić hakerom wywoływanie niezamierzonych działań użytkownika za pomocą clickjackingu. W niektórych przypadkach ataki typu Spectre dają szkodliwym witrynom możliwość poznania zawartości umieszczonego dokumentu.

X-Frame-Options wskazuje, czy przeglądarka powinna mieć możliwość renderowania strony w elementach <frame>, <iframe>, <embed> lub <object>. Zalecamy, aby wszystkie dokumenty wysyłały ten nagłówek, aby wskazać, czy zezwalają na osadzanie w innych dokumentach.

Przykładowe zastosowanie

X-Frame-Options: DENY
Jak używać X-Frame-Options

Wszystkie dokumenty, które nie są przeznaczone do umieszczania, powinny używać nagłówka X-Frame-Options.

Chroni witrynę przed umieszczeniem w innych witrynach.

Zablokuj osadzanie przez inne dokumenty.

X-Frame-Options: DENY
X-Frame-Options: DENY

Chroni witrynę przed umieszczaniem jej na stronach z innych domen.

Zezwalaj na umieszczanie tylko przez dokumenty z tego samego źródła.

X-Frame-Options: SAMEORIGIN

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 4.
  • Edge: 12.
  • Firefox: 4.
  • Safari: 4.

Source

Więcej informacji

Zasady dotyczące współdzielenia zasobów z innych domen (CORP)

Atakujący może umieścić zasoby z innego źródła, na przykład z Twojej witryny, aby uzyskać o nich informacje, wykorzystując internetowe wycieki między witrynami.

Cross-Origin-Resource-Policy zmniejsza to ryzyko, wskazując zestaw witryn, w których można go wczytać. Nagłówek może mieć jedną z 3 wartości: same-origin, same-site lub cross-origin. Zalecamy, aby wszystkie zasoby wysyłały ten nagłówek, aby wskazać, czy zezwalają na wczytywanie przez inne witryny.

Przykładowe zastosowanie

Cross-Origin-Resource-Policy: same-origin
Jak używać CORP

Zalecamy, aby wszystkie zasoby były udostępniane z jednym z tych 3 nagłówków.

Zezwalaj na ładowanie zasobów cross-origin

Zalecamy, aby usługi podobne do CDN stosowały do zasobów nagłówek cross-origin (ponieważ są one zwykle wczytywane przez strony współdzielenia), chyba że są już udostępniane przez CORS, co daje podobny efekt.

Cross-Origin-Resource-Policy: cross-origin
Cross-Origin-Resource-Policy: cross-origin

Ogranicz zasoby, które mają być wczytywane z same-origin

Atrybut same-origin należy stosować do zasobów, które mają być wczytywane tylko przez strony z tego samego źródła. Należy zastosować tę zasadę do zasobów, które zawierają informacje poufne o użytkowniku, lub odpowiedzi interfejsu API, który ma być wywoływany tylko z tego samego źródła.

Pamiętaj, że zasoby z tym nagłówkiem nadal można wczytywać bezpośrednio, np. przez przejście do adresu URL w nowym oknie przeglądarki. Zasada Cross-Origin Resource Policy chroni zasób tylko przed umieszczeniem go w innych witrynach.

Cross-Origin-Resource-Policy: same-origin
Cross-Origin-Resource-Policy: same-origin

Ogranicz zasoby, które mają być wczytywane z same-site

Zalecamy stosowanie same-site do zasobów podobnych do powyższych, ale przeznaczonych do wczytywania przez inne subdomeny Twojej witryny.

Cross-Origin-Resource-Policy: same-site
Cross-Origin-Resource-Policy: same-site

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 73.
  • Edge: 79.
  • Firefox: 74.
  • Safari: 12.

Source

Więcej informacji

Zasady dotyczące otwierającego z innej domeny (COOP)

Witryna atakującego może otworzyć inną witrynę w wyskakującym okienku, aby uzyskać o niej informacje, wykorzystując wycieki między witrynami w internecie. W niektórych przypadkach może to też umożliwić wykorzystanie ataków typu side-channel opartych na luce Spectre.

Nagłówek Cross-Origin-Opener-Policy umożliwia odizolowanie dokumentu od okien ze współdzieleniem otwartych za pomocą window.open() lub linku z target="_blank" bez rel="noopener". W rezultacie żaden element otwierający dokument z innej domeny nie będzie miał do niego odniesienia i nie będzie mógł z nim wchodzić w interakcje.

Przykładowe zastosowanie

Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin-allow-popups
Jak korzystać z COOP

Izolowanie dokumentu od okien z innych źródeł

Ustawienie same-origin powoduje, że dokument jest izolowany od okien dokumentów z innych domen.

Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin
Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin

Izolowanie dokumentu od okien z innych domen, ale zezwalanie na wyskakujące okienka

Ustawienie same-origin-allow-popups pozwala dokumentowi zachować odniesienie do wyskakujących okienek, chyba że ustawią one COOP na same-origin lub same-origin-allow-popups. Oznacza to, że same-origin-allow-popups może nadal chronić dokument przed odwołaniem, gdy jest on otwierany jako wyskakujące okienko, ale zezwala mu na komunikację z własnymi wyskakującymi okienkami.

Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin-allow-popups
Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin-allow-popups

Zezwalaj na odwoływanie się do dokumentu przez okna współdzielenia

unsafe-none to wartość domyślna, ale możesz wyraźnie wskazać, że ten dokument może zostać otwarty przez okno ze współdzieleniem i zachować wzajemny dostęp.

Cross-Origin-Opener-Policy: unsafe-none
Cross-Origin-Opener-Policy: unsafe-none

Wzorce raportów niezgodne z COOP

Możesz otrzymywać raporty, gdy COOP uniemożliwia interakcje między oknami za pomocą interfejsu Reporting API.

Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin; report-to="coop"

COOP obsługuje też tryb tylko do raportowania, dzięki czemu możesz otrzymywać raporty bez blokowania komunikacji między dokumentami ze współdzieleniem.

Cross-Origin-Opener-Policy-Report-Only: same-origin; report-to="coop"

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 83.
  • Edge: 83.
  • Firefox: 79.
  • Safari: 15.2.

Source

Więcej informacji

Współdzielenie zasobów pomiędzy serwerami z różnych domen (CORS)

W przeciwieństwie do innych elementów opisanych w tym artykule współdzielenie zasobów pomiędzy serwerami z różnych domen (CORS) nie jest nagłówkiem, ale mechanizmem przeglądarki, który żąda dostępu do zasobów z różnych domen i na niego zezwala.

Domyślnie przeglądarki egzekwują zasadę takiego samego pochodzenia, aby uniemożliwić stronie internetowej dostęp do zasobów współdzielenia. Na przykład gdy wczytywany jest obraz ze współdzieleniem, mimo że jest on wyświetlany na stronie internetowej, kod JavaScript na stronie nie ma dostępu do danych obrazu. Dostawca zasobów może złagodzić ograniczenia i zezwolić innym witrynom na odczytywanie zasobów, akceptując CORS.

Przykładowe zastosowanie

Access-Control-Allow-Origin: https://example.com
Access-Control-Allow-Credentials: true
Jak korzystać z mechanizmu CORS

Zanim dowiesz się, jak skonfigurować CORS, warto poznać różnice między typami żądań. W zależności od szczegółów żądania zostanie ono sklasyfikowane jako żądanie proste lub żądanie wstępne.

Kryteria prostego żądania:

  • Metoda to GET, HEAD lub POST.
  • Niestandardowe nagłówki obejmują tylko Accept, Accept-Language, Content-Language i Content-Type.
  • Content-Type to application/x-www-form-urlencoded, multipart/form-data lub text/plain.

Wszystkie inne żądania są klasyfikowane jako żądania wstępne. Więcej informacji znajdziesz w artykule Współdzielenie zasobów pomiędzy serwerami z różnych domen (CORS) – HTTP | MDN.

Proste żądanie

Gdy żądanie spełnia kryteria prostego żądania, przeglądarka wysyła żądanie z innej domeny z nagłówkiem Origin, który wskazuje źródło żądania.

Przykładowy nagłówek żądania

Get / HTTP/1.1
Origin: https://example.com

Przykładowy nagłówek odpowiedzi

Access-Control-Allow-Origin: https://example.com
Access-Control-Allow-Credentials: true
  • Access-Control-Allow-Origin: https://example.com wskazuje, że https://example.com może uzyskać dostęp do zawartości odpowiedzi. Zasoby, które mają być odczytywane przez dowolną witrynę, mogą mieć ustawiony ten nagłówek na *. W takim przypadku przeglądarka będzie wymagać tylko wysłania żądania bez danych logowania.
  • Access-Control-Allow-Credentials: true wskazuje, że żądania zawierające dane logowania (pliki cookie) mogą wczytywać zasób. W przeciwnym razie uwierzytelnione żądania będą odrzucane, nawet jeśli źródło żądania jest obecne w nagłówku Access-Control-Allow-Origin.

Żądania procesu wstępnego

Żądanie wstępne jest poprzedzone żądaniem OPTIONS, aby sprawdzić, czy można wysłać kolejne żądanie.

Przykładowy nagłówek żądania

OPTIONS / HTTP/1.1
Origin: https://example.com
Access-Control-Request-Method: POST
Access-Control-Request-Headers: X-PINGOTHER, Content-Type
  • Access-Control-Request-Method: POST umożliwia wysłanie tego żądania za pomocą metody POST.
  • Access-Control-Request-Headers: X-PINGOTHER, Content-Type umożliwia żądającemu ustawienie nagłówków HTTP X-PINGOTHER i Content-Type w kolejnym żądaniu.

Przykładowe nagłówki odpowiedzi

Access-Control-Allow-Origin: https://example.com
Access-Control-Allow-Credentials: true
Access-Control-Allow-Methods: POST, GET, OPTIONS
Access-Control-Allow-Headers: X-PINGOTHER, Content-Type
Access-Control-Max-Age: 86400
  • Access-Control-Allow-Methods: POST, GET, OPTIONS wskazuje, że kolejne żądania można wysyłać za pomocą metod POST, GET i OPTIONS.
  • Access-Control-Allow-Headers: X-PINGOTHER, Content-Type wskazuje, że kolejne żądania mogą zawierać nagłówki X-PINGOTHER i Content-Type.
  • Access-Control-Max-Age: 86400 wskazuje, że wynik żądania wstępnego może być przechowywany w pamięci podręcznej przez 86 400 sekund.

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 4.
  • Edge: 12.
  • Firefox: 3.5.
  • Safari: 4.

Source

Więcej informacji

Zasady umieszczania zasobów z innych domen (COEP)

Aby ograniczyć możliwość kradzieży zasobów współdzielenia przez ataki Spectre, funkcje takie jak SharedArrayBuffer czy performance.measureUserAgentSpecificMemory() są domyślnie wyłączone.

Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp uniemożliwia dokumentom i skryptom worker wczytywanie zasobów współdzielonych, takich jak obrazy, skrypty, arkusze stylów, elementy iframe i inne, chyba że te zasoby wyraźnie zezwalają na wczytywanie za pomocą nagłówków CORS lub CORP. COEP można połączyć z Cross-Origin-Opener-Policy, aby dokument był izolowany od zasobów z innych domen.

Użyj Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp, gdy chcesz włączyć izolację od zasobów z innych domen w przypadku dokumentu.

Przykładowe zastosowanie

Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp
Jak używać COEP

Przykłady użycia

COEP przyjmuje jedną wartość: require-corp. Wysyłając ten nagłówek, możesz poinstruować przeglądarkę, aby blokowała ładowanie zasobów, które nie zostały zaakceptowane przez CORS lub CORP.

Jak działa COEP

Włączanie izolacji od zasobów z innych domen

Włącz izolację od zasobów z innych domen, wysyłając Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp wraz z Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin.

Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp
Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin

Zgłaszanie zasobów niezgodnych z COEP

Raporty o zasobach zablokowanych przez COEP możesz otrzymywać za pomocą interfejsu Reporting API.

Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp; report-to="coep"

COEP obsługuje też tryb tylko raportowania, dzięki czemu możesz otrzymywać raporty bez blokowania ładowania zasobów.

Cross-Origin-Embedder-Policy-Report-Only: require-corp; report-to="coep"

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 83.
  • Edge: 83.
  • Firefox: 79.
  • Safari: 15.2.

Source

Więcej informacji

HTTP Strict Transport Security (HSTS)

Komunikacja przez zwykłe połączenie HTTP nie jest szyfrowana, co umożliwia podsłuchiwanie przesyłanych danych na poziomie sieci.

Nagłówek Strict-Transport-Security informuje przeglądarkę, że nigdy nie powinna wczytywać witryny przy użyciu protokołu HTTP, lecz zawsze używać HTTPS. Po ustawieniu tej opcji przeglądarka będzie używać protokołu HTTPS zamiast HTTP, aby uzyskać dostęp do domeny bez przekierowania przez czas określony w nagłówku.

Przykładowe zastosowanie

Strict-Transport-Security: max-age=31536000
Jak korzystać z HSTS

Wszystkie witryny, które przechodzą z HTTP na HTTPS, powinny odpowiadać nagłówkiem Strict-Transport-Security, gdy otrzymają żądanie HTTP.

Strict-Transport-Security: max-age=31536000

Obsługiwane przeglądarki

Browser Support

  • Chrome: 4.
  • Edge: 12.
  • Firefox: 4.
  • Safari: 7.

Source

Więcej informacji

Więcej informacji