روال‌های مطلوب فرم ورود به سیستم

از ویژگی‌های مرورگر چندسکویی برای ساختن فرم‌های ورود به سیستم استفاده کنید که ایمن، دردسترس، و آسان برای استفاده باشند.

اگر کاربران نیاز به ورود به سیستم سایت شما داشته باشند، طراحی خوب فرم ورود به سیستم بسیار مهم است. این امر به‌ویژه برای افرادی که اتصال ضعیف دارند، از تلفن همراه استفاده می‌کنند، عجله دارند، یا تحت استرس هستند صادق است. فرم‌های ورود به سیستم با طراحی ضعیف نرخ واگشت بالایی دارند. هر پرش می‌تواند به‌معنای ازدست رفتن و نارضایتی کاربر باشد—نه فقط ازدست رفتن فرصت ورود به سیستم.

در اینجا نمونه‌ای از فرم ورود به سیستم ساده‌ای آورده شده است که همه روال‌های مطلوب را نشان می‌دهد:

بازبینه

استفاده از HTML معنادار

از عناصری استفاده کنید که برای این کار ساخته شده‌اند: <form>، <label>، و <button>. این ویژگی‌ها عملکرد مرورگر داخلی را فعال می‌کنند، دسترس‌پذیری را بهبود می‌بخشند، و به نشان‌گذاری شما معنی اضافه می‌کنند.

استفاده از <form>

ممکن است وسوسه شوید که ورودی‌ها را در <div> قرار دهید و ارسال داده‌های ورودی را صرفاً با جاوا اسکریپت مدیریت کنید. به‌طور کلی بهتر است از عنصر ساده و قدیمی <form> استفاده کنید. این کار باعث می‌شود سایت شما برای صفحه‌خوان‌ها و سایر دستگاه‌های کمکی قابل‌دسترس باشد، طیفی از ویژگی‌های داخلی مرورگر را فعال می‌کند، ساخت ورود به سیستم کاربردی پایه را برای مرورگرهای قدیمی‌تر ساده‌تر می‌کند، و حتی اگر جاوا اسکریپت ازکار بیفتد، همچنان می‌تواند کار کند.

استفاده از <label>

برای برچسب‌گذاری ورودی، از <label> استفاده کنید!

<label for="e>mail&<quot;E>m<ail/label
input id>="email" …

دو دلیل:

  • ضربه زدن یا کلیک کردن روی برچسب، تمرکز را به ورودی آن منتقل می‌کند. بااستفاده از مشخصه for برچسب با name یا id ورودی، برچسبی را با ورودی مرتبط کنید.
  • وقتی برچسب یا ورودی برچسب در کانون توجه قرار می‌گیرد، صفحه‌خوان‌ها نوشتار برچسب را اعلام می‌کنند.

از جای‌بان‌ها به‌عنوان برچسب ورودی استفاده نکنید. افراد ممکن است پس‌از شروع وارد کردن نوشتار، فراموش کنند که ورودی برای چه بوده است، به‌ویژه اگر حواسشان پرت شود («آیا داشتم نشانی ایمیل، شماره تلفن، یا شناسه حساب وارد می‌کردم؟»). مشکلات بالقوه دیگری نیز دررابطه‌با جای‌بان‌ها وجود دارد: اگر متقاعد نشده‌اید، به از مشخصه جای‌بان استفاده نکنید و جای‌بان‌ها در فیلدهای فرم مضر هستند مراجعه کنید.

احتمالاً بهتر است برچسب‌هایتان را بالای ورودی‌هایتان قرار دهید. این کار باعث می‌شود طراحی در تلفن همراه و رایانه یکسان باشد و طبق تحقیقات هوش مصنوعی Google، کاربران می‌توانند سریع‌تر اسکن کنند. برچسب‌ها و ورودی‌های تمام‌عرض دریافت می‌کنید و نیازی نیست عرض برچسب و ورودی را برای جا شدن نوشتار برچسب تنظیم کنید.

نماگرفتی که مکان برچسب ورودی فرم را در تلفن همراه نشان می‌دهد: کنار ورودی و بالای ورودی.
وقتی برچسب و ورودی در یک خط باشند، عرض آن‌ها محدود می‌شود.

نمونه نمایشی label-position را در دستگاه همراه باز کنید تا خودتان ببینید.

استفاده از <button>

از <button> برای دکمه‌ها استفاده کنید! عناصر دکمه رفتار دسترس‌پذیر و عملکرد ارسال فرم داخلی ارائه می‌دهند و به‌راحتی می‌توان آن‌ها را سبک‌بندی کرد. استفاده از <div> یا عنصر دیگری که وانمود می‌کند دکمه است، فایده‌ای ندارد.

مطمئن شوید که دکمه ارسال کاری را که انجام می‌دهد بیان می‌کند. برای مثال، ایجاد حساب یا ورود به سیستم، نه ارسال یا شروع.

اطمینان از ارسال موفقیت‌آمیز فرم

به مدیران گذرواژه کمک کنید متوجه شوند فرمی ارسال شده است. دو روش برای انجام این کار وجود دارد:

  • به صفحه دیگری بروید.
  • پیمایش را با History.pushState() یا History.replaceState() شبیه‌سازی کنید، و فرم گذرواژه را بردارید.

با درخواست XMLHttpRequest یا fetch، مطمئن شوید که ورود موفقیت‌آمیز در پاسخ گزارش شده است و با خارج کردن فرم از DOM و همچنین نشان دادن موفقیت به کاربر، مدیریت می‌شود.

توصیه می‌شود دکمه ورود به سیستم را پس‌از اینکه کاربر روی آن تک‌ضرب زد یا کلیک کرد غیرفعال کنید. بسیاری از کاربران چندین بار روی دکمه‌ها کلیک می‌کنند حتی در سایت‌هایی که سریع و واکنش‌گرا هستند. این کار تعاملات را کند می‌کند و بار سرور را افزایش می‌دهد.

برعکس، ارسال فرم را درانتظار ورودی کاربر غیرفعال نکنید. برای مثال، اگر کاربران پین مشتری‌شان را وارد نکرده‌اند، دکمه ورود به سیستم را غیرفعال نکنید. ممکن است کاربران چیزی را در فرم جا بیندازند، سپس مکرراً روی دکمه (غیرفعال) ورود به سیستم تک‌ضرب بزنند و فکر کنند که کار نمی‌کند. حداقل اگر باید ارسال فرم را غیرفعال کنید، به کاربر توضیح دهید که وقتی روی دکمه غیرفعال کلیک می‌کند چه چیزی کم است.

ورودی‌ها را دوبرابر نکنید

برخی‌از سایت‌ها کاربران را مجبور می‌کنند ایمیل یا گذرواژه را دو بار وارد کنند. این کار ممکن است خطاها را برای چند کاربر کاهش دهد، اما باعث کار اضافی برای همه کاربران می‌شود و نرخ رها کردن را افزایش می‌دهد. همچنین در مواردی که مرورگرها نشانی‌های ایمیل را به‌طور خودکار تکمیل می‌کنند یا گذرواژه‌های قوی پیشنهاد می‌دهند، دوبار پرسیدن منطقی نیست. بهتر است به کاربران اجازه دهید نشانی ایمیلشان را تأیید کنند (به‌هرحال باید این کار را انجام دهید) و درصورت لزوم، بازنشانی گذرواژه را برایشان آسان کنید.

بیشترین بهره را از مشخصه‌های عنصر ببرید

اینجا جایی است که جادو واقعاً اتفاق می‌افتد! مرورگرها چندین ویژگی داخلی مفید دارند که از مشخصه‌های عنصر ورودی استفاده می‌کنند.

گذرواژه‌ها را خصوصی نگه دارید—اما به کاربران اجازه دهید درصورت تمایل آن‌ها را ببینند

ورودی‌های گذرواژه باید type="password" داشته باشند تا نوشتار گذرواژه پنهان شود و به مرورگر کمک کند متوجه شود که ورودی برای گذرواژه است. (توجه داشته باشید که مرورگرها از تکنیک‌های مختلفی برای درک نقش‌های ورودی استفاده می‌کنند و تصمیم می‌گیرند که آیا پیشنهاد ذخیره گذرواژه‌ها را ارائه دهند یا نه.)

باید کلید نمایش گذرواژه را اضافه کنید تا کاربران بتوانند نوشتاری را که وارد کرده‌اند بررسی کنند—و فراموش نکنید که پیوند گذرواژه را فراموش کرده‌اید را اضافه کنید. به فعال کردن نمایش گذرواژه مراجعه کنید.

فرم ورود به سیستم Google که نماد «نمایش گذرواژه» را نشان می‌دهد.
ورودی گذرواژه از فرم ورود به سیستم Google: با نماد نمایش گذرواژه و پیوند گذرواژه را فراموش کرده‌اید.

صفحه‌کلید مناسب را به کاربران تلفن همراه ارائه دهید

از <input type="email"> استفاده کنید تا صفحه‌کلید مناسبی به کاربران تلفن همراه ارائه دهید و اعتبارسنجی نشانی ایمیل داخلی پایه را توسط مرورگر فعال کنید… به جاوا اسکریپت نیازی نیست!

اگر لازم است به‌جای نشانی ایمیل از شماره تلفن استفاده کنید، <input type="tel"> صفحه‌کلید تلفن را در تلفن همراه فعال می‌کند. همچنین می‌توانید از مشخصه inputmode در جاهایی که لازم است استفاده کنید: inputmode="numeric" برای شماره‌های پین ایده‌آل است. Everything You Ever Wanted to Know About inputmode جزئیات بیشتری دارد.

جلوگیری از مسدود شدن دکمه ورود به سیستم توسط صفحه‌کلید تلفن همراه

متأسفانه اگر دقت نکنید، صفحه‌کلیدهای تلفن همراه ممکن است فرم شما را بپوشانند یا، بدتر از آن، تاحدی مانع از دیدن دکمه ورود به سیستم شوند. کاربران ممکن است قبل‌از اینکه متوجه شوند چه اتفاقی افتاده است، از ادامه کار منصرف شوند.

دو نماگرفت از فرم ورود به سیستم در تلفن Android: یکی نشان می‌دهد که چگونه دکمه «ارسال» توسط صفحه‌کلید تلفن پوشانده شده است.
دکمه ورود به سیستم: حالا آن را می‌بینید، حالا نمی‌بینید.

درصورت امکان، با نمایش دادن فقط ورودی‌های ایمیل (یا تلفن) و گذرواژه و دکمه ورود به سیستم در بالای صفحه ورود به سیستم، از این مشکل جلوگیری کنید. محتوای دیگر را در زیر آن قرار دهید.

فرم ورود به سیستم در تلفن Android: دکمه «ورود به سیستم» با صفحه‌کلید تلفن پوشانده نشده است.
صفحه‌کلید مانع دیدن دکمه ورود به سیستم نمی‌شود.

آزمایش در طیفی از دستگاه‌ها

باید برنامه را در طیفی از دستگاه‌های مخاطبان هدفتان آزمایش کنید و براساس آن تنظیمات را انجام دهید. BrowserStack آزمایش رایگان برای پروژه‌های متن‌باز را در طیفی از دستگاه‌ها و مرورگرهای واقعی امکان‌پذیر می‌کند.

نماگرفت‌های فرم ورود به سیستم در iPhone 7،‏ 8، و 11. در iPhone 7 و 8، دکمه «ورود به سیستم» با صفحه‌کلید تلفن پوشانده می‌شود، اما در iPhone 11 این‌طور نیست
دکمه ورود به سیستم: در iPhone 7 و 8 پنهان است، اما در iPhone 11 پنهان نیست.

استفاده از دو صفحه را درنظر بگیرید

برخی‌از سایت‌ها (ازجمله Amazon و eBay) با درخواست ایمیل (یا تلفن) و گذرواژه در دو صفحه، از این مشکل جلوگیری می‌کنند. این رویکرد همچنین تجربه را ساده می‌کند: کاربر در هر زمان فقط یک وظیفه دارد.

فرم ورود به سیستم در وب‌سایت Amazon: ایمیل/ تلفن و گذرواژه در دو «صفحه» جداگانه.
ورود به سیستم دو مرحله‌ای: ایمیل یا تلفن، سپس گذرواژه.

در حالت ایده‌آل، این کار باید با یک <form> اجرا شود. از جاوا اسکریپت استفاده کنید تا در ابتدا فقط ورودی ایمیل را نمایش دهد، سپس آن را پنهان کند و ورودی گذرواژه را نشان دهد. اگر باید کاربر را مجبور کنید که بین وارد کردن ایمیل و گذرواژه به صفحه جدیدی برود، فرم صفحه دوم باید عنصر ورودی پنهانی با مقدار ایمیل داشته باشد تا به مدیران گذرواژه کمک کند مقدار صحیح را ذخیره کنند. Password Form Styles that Chromium Understands نمونه کد ارائه می‌دهد.

کمک به کاربران برای جلوگیری از وارد کردن مجدد داده‌ها

می‌توانید به مرورگرها کمک کنید داده‌ها را به‌درستی ذخیره کنند و ورودی‌ها را به‌طور خودکار تکمیل کنند تا کاربران مجبور نباشند مقادیر ایمیل و گذرواژه را به‌خاطر بسپارند. این موضوع به‌ویژه در تلفن همراه مهم است و برای ورودی‌های ایمیل که نرخ رها کردن بالایی دارند حیاتی است.

این موضوع دو بخش دارد:

  1. مشخصه‌های autocomplete،‏ name،‏ id، و type به مرورگرها کمک می‌کنند نقش ورودی‌ها را برای ذخیره کردن داده‌هایی که بعداً می‌توانند برای تکمیل خودکار استفاده شوند درک کنند. برای اینکه داده‌ها بتوانند برای تکمیل خودکار ذخیره شوند، مرورگرهای مدرن همچنین نیاز دارند که ورودی‌ها مقدار name یا id پایداری داشته باشند (به‌طور تصادفی در هر بار بارگیری صفحه یا استقرار سایت تولید نشوند)، و در یک <form> با دکمه submit باشند.

  2. مشخصه autocomplete به مرورگرها کمک می‌کند ورودی‌ها را بااستفاده از داده‌های ذخیره‌شده به‌درستی تکمیل خودکار کنند.

برای ورودی‌های ایمیل از autocomplete="username" استفاده کنید، زیرا username توسط مدیران گذرواژه در مرورگرهای مدرن شناسایی می‌شود—هرچند باید از type="email" استفاده کنید و ممکن است بخواهید از id="email" و name="email" استفاده کنید.

برای ورودی‌های گذرواژه، از مقادیر مناسب autocomplete و id استفاده کنید تا به مرورگرها کمک کنید گذرواژه‌های جدید و فعلی را از هم تشخیص دهند.

از autocomplete="new-password" و id="new-password" برای گذرواژه جدید استفاده کنید

  • از autocomplete="new-password" و id="new-password" برای ورودی گذرواژه در فرم ثبت‌نام، یا گذرواژه جدید در فرم تغییر گذرواژه استفاده کنید.

استفاده از autocomplete="current-password" و id="current-password" برای گذرواژه موجود

  • از autocomplete="current-password" و id="current-password" برای ورودی گذرواژه در فرم ورود به سیستم، یا ورودی گذرواژه قدیمی کاربر در فرم تغییر گذرواژه استفاده کنید. این کار به مرورگر می‌گوید که می‌خواهید از گذرواژه فعلی که برای سایت ذخیره کرده است استفاده کند.

برای فرم ثبت‌نام:

<input type="password" autocomplete="new-password"> id="new-password" …

برای ورود به سیستم:

<input type="password" autocomplete="current-password" id=>&quot;current-password" …

پشتیبانی از مدیرهای گذرواژه

مرورگرهای مختلف تکمیل خودکار ایمیل و پیشنهاد گذرواژه را تاحدودی به‌طور متفاوت مدیریت می‌کنند، اما تأثیرات آن‌ها بسیار مشابه است. برای مثال، در Safari نسخه ۱۱ و جدیدتر در رایانه، مدیر گذرواژه نمایش داده می‌شود و سپس از اصالت‌سنجی زیست‌سنجشی (اثر انگشت یا تشخیص چهره) درصورت دردسترس بودن استفاده می‌شود.

نماگرفت‌هایی از سه مرحله فرایند ورود به سیستم در Safari در رایانه: مدیر گذرواژه، اصالت‌سنجی زیست‌سنجشی، تکمیل خودکار.
ورود به سیستم با تکمیل خودکار—نیازی به وارد کردن نوشتار نیست!

‫Chrome در رایانه پیشنهادهای ایمیل را نمایش می‌دهد، مدیر گذرواژه را نشان می‌دهد، و گذرواژه را به‌طور خودکار تکمیل می‌کند.

نماگرفت‌هایی از چهار مرحله فرایند ورود به سیستم در Chrome در رایانه: تکمیل ایمیل، پیشنهاد ایمیل، مدیر گذرواژه، تکمیل خودکار هنگام انتخاب.
جریان ورود به سیستم تکمیل خودکار در Chrome 84.

سیستم‌های تکمیل خودکار و گذرواژه مرورگر ساده نیستند. الگوریتم‌های حدس زدن، ذخیره کردن، و نمایش دادن مقادیر استاندارد نیستند و از پلاتفرمی به پلاتفرم دیگر متفاوت‌اند. برای مثال، همان‌طور که Hidde de Vries اشاره کرده است: «مدیر گذرواژه Firefox اکتشافات خود را با یک سیستم دستورالعمل تکمیل می‌کند.»

تکمیل خودکار: آنچه توسعه‌دهندگان وب باید بدانند، اما نمی‌دانند اطلاعات بسیار بیشتری درباره استفاده از name و autocomplete دارد. مشخصات HTML همه ۵۹ مقدار ممکن را فهرست می‌کند.

فعال کردن مرورگر برای پیشنهاد گذرواژه قوی

مرورگرهای مدرن از روش‌های اکتشافی برای تصمیم‌گیری درباره زمان نمایش میانای کاربری مدیر گذرواژه و پیشنهاد گذرواژه قوی استفاده می‌کنند.

در اینجا نحوه انجام این کار توسط Safari در رایانه را می‌بینید.

مدیر گذرواژه Firefox در رایانه.
جریان پیشنهاد گذرواژه در Safari.

(پیشنهاد گذرواژه قوی و متمایز از نسخه ۱۲.۰ در Safari دردسترس بوده است.)

وجود مولدهای گذرواژه داخلی در مرورگرها به این معنی است که کاربران و توسعه‌دهندگان نیازی ندارند بدانند «گذرواژه قوی» چیست. ازآنجایی‌که مرورگرها می‌توانند گذرواژه‌ها را به‌طور ایمن ذخیره کنند و درصورت لزوم آن‌ها را به‌طور خودکار تکمیل کنند، نیازی نیست کاربران گذرواژه‌ها را به‌خاطر بسپارند یا وارد کنند. تشویق کاربران به استفاده از تولیدکننده‌های گذرواژه داخلی مرورگر همچنین به این معنی است که احتمال بیشتری وجود دارد که از گذرواژه منحصربه‌فرد و قوی در سایت شما استفاده کنند و احتمال کمتری وجود دارد که از گذرواژه‌ای که ممکن است در جای دیگری لو رفته باشد دوباره استفاده کنند.

کمک به کاربران برای جلوگیری از جا انداختن تصادفی ورودی‌ها

مشخصه required را به هر دو فیلد ایمیل و گذرواژه اضافه کنید. مرورگرهای جدید به‌طور خودکار برای داده‌های مفقودشده پیام‌واره نشان می‌دهند و تمرکز را روی آن‌ها قرار می‌دهند. نیازی به جاوا اسکریپت نیست!

Firefox رایانه و Chrome ویژه Android که پیام‌واره «لطفاً این فیلد را پر کنید» را برای داده‌های مفقود نشان می‌دهد.
درخواست و تمرکز برای داده‌های مفقود در Firefox برای رایانه (نسخه ۷۶) و Chrome برای Android (نسخه ۸۳).

طراحی برای انگشتان و شست‌ها

اندازه پیش‌فرض مرورگر برای تقریباً هر چیزی که به عناصر ورودی و دکمه‌ها مربوط می‌شود، به‌ویژه در تلفن همراه، بسیار کوچک است. این موضوع ممکن است بدیهی به‌نظر برسد، اما مشکل رایجی در فرم‌های ورود به سیستم در بسیاری از سایت‌ها است.

مطمئن شوید ورودی‌ها و دکمه‌ها به‌اندازه کافی بزرگ باشند

اندازه و حاشیه پیش‌فرض برای ورودی‌ها و دکمه‌ها در رایانه بسیار کوچک است و در تلفن همراه حتی بدتر است.

فرم بدون سبک در Chrome برای رایانه و Chrome برای Android.

طبق راهنمای دسترس‌پذیری Android، اندازه هدف توصیه‌شده برای اشیای صفحه لمسی ۷ تا ۱۰ میلی‌متر است. دستورالعمل‌های رابط Apple اندازه ۴۸×۴۸ پیکسل را پیشنهاد می‌کند و W3C حداقل ۴۴×۴۴ پیکسل CSS را پیشنهاد می‌کند. بر این اساس، حدود ۱۵ پیکسل (حداقل) حاشیه داخلی به عناصر ورودی و دکمه‌ها برای تلفن همراه و حدود ۱۰ پیکسل برای رایانه اضافه کنید. این کار را با دستگاه همراه واقعی و انگشت یا شست واقعی امتحان کنید. باید بتوانید به‌راحتی روی هریک از ورودی‌ها و دکمه‌هایتان تک‌ضرب بزنید.

اندازه هدف‌های ضربه زدن مناسب نیست ممیزی Lighthouse می‌تواند به شما کمک کند فرایند شناسایی عناصر ورودی بسیار کوچک را خودکار کنید.

طراحی برای انگشت شست

هدف لمس را جستجو کنید و تصاویر زیادی از انگشت اشاره خواهید دید. اما در دنیای واقعی، بسیاری از افراد از انگشت شست خود برای تعامل با تلفن استفاده می‌کنند. انگشت شست بزرگ‌تر از انگشت اشاره است و کنترل آن دقت کمتری دارد. این دلیل دیگری برای داشتن هدف‌های لمسی با اندازه مناسب است.

نوشتار را به‌اندازه کافی بزرگ کنید

As with size and padding, the default browser font size for input elements and buttons is too small, particularly on mobile.

فرم بدون سبک در Chrome در رایانه و Android.
سبک پیش‌فرض در رایانه و تلفن همراه: نوشتار ورودی برای بسیاری از کاربران خیلی کوچک است و خوانا نیست.

مرورگرها در پلاتفرم‌های مختلف اندازه قلم‌ها را به‌طور متفاوتی تعیین می‌کنند، بنابراین دشوار است اندازه قلم خاصی را مشخص کرد که در همه‌جا به‌خوبی کار کند. بررسی سریع وب‌سایت‌های محبوب نشان می‌دهد که اندازه قلم در رایانه ۱۳ تا ۱۶ پیکسل است: مطابقت با این اندازه فیزیکی حداقل اندازه مناسب برای نوشتار در تلفن همراه است.

این یعنی باید از اندازه پیکسل بزرگ‌تری در تلفن همراه استفاده کنید: 16px در Chrome برای رایانه کاملاً خوانا است، اما حتی با بینایی خوب هم خواندن نوشتار 16px در Chrome برای Android دشوار است. می‌توانید بااستفاده از پرس‌وجوهای رسانه، اندازه‌های پیکسل قلم متفاوتی را برای اندازه‌های مختلف نمای هدف تنظیم کنید. 20px برای تلفن همراه مناسب است—اما باید این را با دوستان یا همکارانی که کم‌بینا هستند آزمایش کنید.

سند از اندازه قلم خوانا استفاده نمی‌کند ممیزی Lighthouse می‌تواند به شما کمک کند فرایند تشخیص نوشتار خیلی کوچک را خودکار کنید.

فاصله کافی بین ورودی‌ها ایجاد کنید

حاشیه کافی اضافه کنید تا ورودی‌ها به‌عنوان هدف‌های لمسی به‌خوبی کار کنند. به عبارت دیگر، حاشیه را به اندازه پهنای یک انگشت درنظر بگیرید.

مطمئن شوید ورودی‌هایتان کاملاً رؤیت‌پذیر باشد

سبک حاشیه پیش‌فرض برای ورودی‌ها باعث می‌شود دیدن آن‌ها دشوار باشد. این نشانگرها در برخی پلاتفرم‌ها مثل Chrome ویژه Android تقریباً نامرئی هستند.

علاوه‌بر حاشیه داخلی، حاشیه خارجی هم اضافه کنید: در پس‌زمینه سفید، یک قانون کلی خوب این است که از #ccc یا تیره‌تر استفاده کنید.

فرم سبک‌دار در Chrome در Android.
نوشتار خوانا، حاشیه‌های ورودی قابل‌مشاهده، حاشیه‌های داخلی و خارجی کافی.

استفاده از ویژگی‌های توکار مرورگر برای هشدار دادن درباره مقادیر ورودی نامعتبر

مرورگرها ویژگی‌های داخلی برای انجام اعتبارسنجی فرم پایه برای ورودی‌های دارای مشخصه type دارند. مرورگرها وقتی فرمی را با مقدار نامعتبر ارسال می‌کنید هشدار می‌دهند، و روی ورودی مشکل‌دار تمرکز می‌کنند.

فرم ورود به سیستم در Chrome در رایانه که پیام‌واره مرورگر و تمرکز را برای مقدار ایمیل نامعتبر نشان می‌دهد.
اعتبارسنجی داخلی پایه توسط مرورگر.

می‌توانید از گزینشگر CSS :invalid برای برجسته کردن داده‌های نامعتبر استفاده کنید. از :not(:placeholder-shown) استفاده کنید تا ورودی‌های بدون محتوا انتخاب نشوند.

input[type=email]:not(:placeholder-shown):invalid {
  color: red;
  outline-color: red;
}

روش‌های مختلف برجسته کردن ورودی‌های دارای مقادیر نامعتبر را امتحان کنید.

درصورت لزوم از جاوا اسکریپت استفاده کنید

تغییر وضعیت نمایش گذرواژه

باید کلید نمایش گذرواژه را اضافه کنید تا کاربران بتوانند نوشتاری را که وارد کرده‌اند بررسی کنند. وقتی کاربران نتوانند نوشتاری را که وارد کرده‌اند ببینند، قابلیت استفاده کاهش می‌یابد. درحال‌حاضر روشی داخلی برای انجام این کار وجود ندارد، هرچند برنامه‌هایی برای پیاده‌سازی آن وجود دارد. باید از جاوا اسکریپت استفاده کنید.

فرم ورود به سیستم Google که کلید «نمایش گذرواژه» و پیوند «گذرواژه را فراموش کرده‌اید» را نشان می‌دهد.
فرم ورود به سیستم Google: با کلید روشن/خاموش نمایش گذرواژه و پیوند گذرواژه را فراموش کرده‌اید.

کد زیر از دکمه نوشتاری برای افزودن عملکرد نمایش گذرواژه استفاده می‌کند.

HTML:

<section>
  <label for="pass>word&quo<t;Pass>wor<d/label
  button id="toggle-password" type="button" aria-label="Show password as plain text. Warning: this will di>splay your pa<ssword >on <the screen."Show password/button
  input id="password" name="password&qu>o<t; type=>&quot;password" autocomplete="current-password" required
/section

در اینجا CSS برای اینکه دکمه شبیه نوشتار ساده شود آورده شده است:

button#toggle-password {
  background: none;
  border: none;
  cursor: pointer;
  /* Media query isn't shown here. */
  font-size: var(--mobile-font-size);
  font-weight: 300;
  padding: 0;
  /* Display at the top right of the container */
  position: absolute;
  top: 0;
  right: 0;
}

و جاوا اسکریپت برای نمایش گذرواژه:

const passwordInput = document.getElementById('password');
const togglePasswordButton = document.getElementById('toggle-password');

togglePasswordButton.addEventListener('click', togglePassword);

function togglePassword() {
  if (passwordInput.type === 'password') {
    passwordInput.type = 'text';
    togglePasswordButton.textContent = 'Hide password';
    togglePasswordButton.setAttribute('aria-label',
      'Hide password.');
  } else {
    passwordInput.type = 'password';
    togglePasswordButton.textContent = 'Show password';
    togglePasswordButton.setAttribute('aria-label',
      'Show password as plain text. ' +
      'Warning: this will display your password on the screen.');
  }
}

نتیجه نهایی این است:

نماگرفت‌های فرم ورود به سیستم با «دکمه» نوشتاری «نمایش گذرواژه»، در Safari در Mac و iPhone 7.
فرم ورود به سیستم با «دکمه» نوشتاری نمایش گذرواژه، در Safari در Mac و iPhone 7.

دسترس‌پذیر کردن ورودی‌های گذرواژه

از aria-describedby برای مشخص کردن قوانین گذرواژه با دادن شناسه عنصر توصیف‌کننده محدودیت‌ها به آن استفاده کنید. صفحه‌خوان‌ها متن برچسب، نوع ورودی (گذرواژه)، و سپس شرح را ارائه می‌دهند.

<input type="password" aria-describedby="password>-<constraints" …
div id=&q>uot;password-constraints"Eight or more characters with a mix of< let>ters, numbers and symbols./div

وقتی عملکرد نمایش گذرواژه را اضافه می‌کنید، حتماً aria-label را اضافه کنید تا هشدار دهد که گذرواژه نمایش داده خواهد شد. درغیراین‌صورت، ممکن است کاربران ناخواسته گذرواژه‌ها را آشکار کنند.

<button id="toggle-password"
        aria-label="Show password as plain text.
                    Warning: this will display your password >on the screen.&qu<ot;
  S>how password
/button

در نسخه نمایشی زیر می‌توانید هر دو ویژگی ARIA را در عمل ببینید:

ایجاد فرم‌های دسترس‌پذیر نکات بیشتری برای کمک به دسترس‌پذیر کردن فرم‌ها دارد.

اعتبارسنجی هم‌زمان و قبل‌از ارسال

HTML form elements and attributes have built-in features for basic validation, but you should also use JavaScript to do more robust validation while users are entering data and when they attempt to submit the form.

مرحله ۵ از فرم ورود به سیستم codelab از Constraint Validation API (که به‌طور گسترده پشتیبانی می‌شود) برای افزودن اعتبارسنجی سفارشی بااستفاده از میانای کاربر مرورگر داخلی برای تنظیم تمرکز و نمایش پیام‌واره‌ها استفاده می‌کند.

بیشتر بدانید: استفاده از جاوا اسکریپت برای اعتبارسنجی هم‌زمان پیچیده‌تر.

Analytics و RUM

«چیزی را که نمی‌توانید اندازه‌گیری کنید، نمی‌توانید بهبود دهید» به‌ویژه برای فرم‌های ثبت‌نام و ورود به سیستم صادق است. باید هدف تعیین کنید، موفقیت را بسنجید، سایتتان را بهبود دهید—و تکرار کنید.

آزمایش قابلیت استفاده با تخفیف می‌تواند برای امتحان کردن تغییرات مفید باشد، اما برای درک واقعی نحوه تجربه کاربران از فرم‌های ثبت‌نام و ورود به سیستم، به داده‌های دنیای واقعی نیاز دارید:

  • تجزیه‌وتحلیل صفحه: بازدیدهای صفحه ثبت‌نام و ورود به سیستم، نرخ‌های واگشت، و خروج‌ها.
  • تجزیه‌وتحلیل تعامل: قیف‌های هدف (کاربران در کجا جریان ورود به سیستم یا ثبت‌نام شما را رها می‌کنند؟) و رویدادها (کاربران هنگام تعامل با فرم‌های شما چه اقداماتی انجام می‌دهند؟)
  • عملکرد وب‌سایت: سنجه‌های کاربرمحور (آیا فرم‌های ثبت‌نام و ورود به سیستم شما به دلیلی کند هستند و اگر چنین است، علت آن چیست؟).

همچنین می‌توانید اجرای آزمایش A/B را برای امتحان کردن رویکردهای مختلف برای ثبت‌نام و ورود به سیستم و عرضه گام‌به‌گام برای اعتبارسنجی تغییرات در زیرمجموعه‌ای از کاربران قبل‌از انتشار تغییرات برای همه کاربران درنظر بگیرید.

دستورالعمل‌های کلی

واسط کاربر و تجربه کاربری خوب طراحی‌شده می‌تواند رها کردن فرم ورود به سیستم را کاهش دهد:

  • کاربران را مجبور نکنید برای ورود به سیستم جستجو کنند! پیوند فرم ورود به سیستم را در بالای صفحه قرار دهید و از عبارات قابل‌فهمی مثل ورود به سیستم، ایجاد حساب، یا ثبت‌نام استفاده کنید.
  • تمرکزتان را حفظ کنید! فرم‌های ثبت‌نام جای مناسبی برای پرت کردن حواس افراد با پیشنهادها و دیگر ویژگی‌های سایت نیست.
  • پیچیدگی ثبت‌نام را به حداقل برسانید. سایر داده‌های کاربر (مانند نشانی‌ها یا جزئیات کارت اعتباری) را فقط زمانی جمع‌آوری کنید که کاربران مزیت واضحی از ارائه آن داده‌ها ببینند.
  • قبل‌از اینکه کاربران فرم ثبت‌نام شما را شروع کنند، مشخص کنید که گزاره ارزش چیست. آن‌ها چه سودی از ورود به سیستم می‌برند؟ مشوق‌های واقعی به کاربران بدهید تا ثبت‌نام را تکمیل کنند.
  • درصورت امکان، به کاربران اجازه دهید به‌جای نشانی ایمیل، با شماره تلفن همراه هویت خود را تأیید کنند، زیرا ممکن است برخی کاربران از ایمیل استفاده نکنند.
  • بازنشانی گذرواژه را برای کاربران آسان کنید و پیوند گذرواژه‌تان را فراموش کرده‌اید؟ را به‌طور واضح نمایش دهید.
  • پیوند به اسناد شرایط خدمات و خط‌مشی رازداری: از همان ابتدا برای کاربران روشن کنید که چگونه از داده‌هایشان محافظت می‌کنید.
  • نشان‌واره و نام شرکت یا سازمانتان را در صفحه‌های ثبت‌نام و ورود به سیستم اضافه کنید و مطمئن شوید که زبان، قلم‌ها، و سبک‌ها با بقیه سایتتان مطابقت داشته باشد. برخی‌از فرم‌ها به‌نظر نمی‌رسد که به همان سایت محتوای دیگر تعلق داشته باشند، به‌ویژه اگر نشانی وب آن‌ها تفاوت قابل‌توجهی داشته باشد.

ادامه دادن یادگیری