İlgili kaynak istekleri ile sitelerinizde geçiş anahtarının yeniden kullanılmasına izin verin

Geçiş anahtarları belirli bir web sitesine bağlıdır ve yalnızca oluşturuldukları web sitesinde oturum açmak için kullanılabilir.

Bu, bağlı taraf kimliğinde (RP ID) belirtilir. example.com alan adı için oluşturulan geçiş anahtarlarında bu kimlik www.example.com veya example.com olabilir.

Geçiş anahtarı kimlikleri, geçiş anahtarlarının her yerde kimlik doğrulama için tek bir kimlik bilgisi olarak kullanılmasını engeller ancak aşağıdakilerle ilgili sorunlara neden olur:

  • Birden fazla alan adı olan siteler: Kullanıcılar, aynı şirket tarafından yönetilen farklı ülkelere özgü alan adlarında (ör. example.com ve example.co.uk) oturum açmak için aynı geçiş anahtarını kullanamaz.
  • Markalı alanlar: Kullanıcılar, tek bir marka tarafından kullanılan farklı alanlarda (ör. acme.com ve acmerewards.com) aynı kimlik bilgilerini kullanamaz.
  • Mobil uygulamalar: Mobil uygulamaların genellikle kendi alanları yoktur. Bu durum, kimlik bilgisi yönetimini zorlaştırır.

Kimlik federasyonuna ve iFrame'lere dayalı geçici çözümler vardır ancak bunlar bazı durumlarda kullanışlı değildir. İlgili kaynak istekleri bir çözüm sunar.

Çözüm

İlgili Kaynak İstekleri ile bir web sitesi, RP kimliğini kullanmasına izin verilen kaynakları belirtebilir.

Bu sayede kullanıcılar, işlettiğiniz birden fazla sitede aynı geçiş anahtarını kullanabilir.

İlgili Kaynak İstekleri'ni kullanmak için belirli bir URL'de https://{RP ID}/.well-known/webauthn özel bir JSON dosyası sunmanız gerekir. example.com, ek kaynakların bunu RP kimliği olarak kullanmasına izin vermek istiyorsa https://example.com/.well-known/webauthn: adresinde aşağıdaki dosyayı sunmalıdır.

{
  "origins": [
    "https://example.co.uk",
    "https://example.de",
    "https://example-rewards.com"
  ]
}

Bu sitelerden herhangi biri, RP kimliği olarak example.com kullanan bir geçiş anahtarı oluşturma (navigator.credentials.create) veya kimlik doğrulama (navigator.credentials.get) çağrısı yaptığında tarayıcı, istekte bulunan kaynakla eşleşmeyen bir RP kimliği olduğunu fark eder. Tarayıcı, İlgili Kaynak İstekleri'ni destekliyorsa önce https://{RP ID}/.well-known/webauthn adresinde bir webauthn dosyası arar. Dosya mevcutsa tarayıcı, isteği gönderen kaynağın allowlist üzerinde olup olmadığını kontrol eder. Evet ise geçiş anahtarı oluşturma veya kimlik doğrulama adımlarına geçer.

Tarayıcı, İlişkili Kaynak İstekleri'ni desteklemiyorsa SecurityError hatası verir.

Tarayıcı desteği

İlgili kaynak istekleri Chrome ve Safari'de desteklenir. Ocak 2026 itibarıyla Firefox bu özelliği hâlâ değerlendirmektedir. Durumunu Mozilla standartları konum sorunundan takip edebilirsiniz.

Aşağıdaki demoda iki site (https://ror-1.glitch.me ve https://ror-2.glitch.me) kullanılmaktadır. Kullanıcıların her iki sitede de aynı geçiş anahtarıyla oturum açabilmesi için Related Origin Requests'i kullanarak ror-2.glitch.me sitesinin, ror-1.glitch.me sitesini bağlı taraf kimliği olarak kullanmasına izin verir.

Demo

https://ror-2.glitch.me, ror-1.glitch.me'yi RP kimliği olarak kullanmak için İlgili Kaynak İstekleri'ni uygular. Böylece hem ror-1 hem de ror-2, geçiş anahtarı oluştururken veya geçiş anahtarıyla kimlik doğrulaması yaparken RP kimliği olarak ror-1.glitch.me'yi kullanır. Ayrıca bu sitelerde paylaşılan bir geçiş anahtarı veritabanı uyguladık.

Aşağıdaki kullanıcı deneyimini inceleyin:

  • ror-2 alanında başarılı bir şekilde geçiş anahtarı oluşturabilir ve bu anahtarla kimlik doğrulaması yapabilirsiniz. Bu alanın RP kimliği ror-1 (ror-2 değil) olsa bile bu işlemi yapabilirsiniz.
  • ror-1 veya ror-2 üzerinde geçiş anahtarı oluşturduktan sonra hem ror-1 hem de ror-2 üzerinde bu anahtarla kimlik doğrulaması yapabilirsiniz. ror-2, RP kimliği olarak ror-1 değerini belirttiğinden bu sitelerin herhangi birinden geçiş anahtarı oluşturma veya kimlik doğrulama isteği göndermek, ror-1'de istek göndermekle aynıdır. RP kimliği, bir isteği kaynağa bağlayan tek şeydir.
  • ror-1 veya ror-2 cihazda oluşturduğunuz geçiş anahtarı, Chrome tarafından hem ror-1 hem de ror-2 cihazda otomatik olarak doldurulabilir.
  • Bu sitelerden herhangi birinde oluşturulan kimlik bilgilerinin bağlı taraf kimliği ror-1 olur.
Chrome her iki sitede de otomatik doldurma yapar.
İlgili kaynak istekleri sayesinde kullanıcılar ror-1 ve ror-2'de aynı geçiş anahtarı kimlik bilgilerini kullanabilir. Chrome, kimlik bilgilerini de otomatik olarak doldurur.

Kodu göster:

1. adım: Paylaşılan hesap veritabanı uygulayın

Kullanıcılarınızın site-1 ve site-2 sitelerinde aynı geçiş anahtarıyla oturum açabilmesini istiyorsanız bu iki site arasında paylaşılan bir hesap veritabanı uygulayın.

2. adım: site-1'de .well-known/webauthn JSON dosyanızı oluşturun

Öncelikle site-1.com alanını, site-2.com tarafından bağlı taraf kimliği olarak kullanılabilecek şekilde yapılandırın. Bunu yapmak için webauthn JSON dosyanızı oluşturun:

{
    "origins": [
        "https://site-2.com"
    ]
}

JSON nesnesi, değeri web kaynaklarını içeren bir veya daha fazla dizeden oluşan bir dizi olan "origins" adlı anahtarı içermelidir.

Önemli sınırlama: En fazla 5 etiket

Bu listenin her bir öğesi, eTLD + 1 etiketini ayıklamak için işlenir. Örneğin, example.co.uk ve example.de için eTLD + 1 etiketleri example şeklindedir. Ancak example-rewards.com için eTLD + 1 etiketi example-rewards. Chrome'da maksimum etiket sayısı 5'tir.

3. adım: .well-known/webauthn JSON dosyanızı site-1'de yayınlayın

Ardından, JSON dosyanızı site-1.com/.well-known/webauthn altında yayınlayın.

Örneğin, ekspres kargoda:

app.get("/.well-known/webauthn", (req, res) => {
  const origins = {
    origins: ["https://site-2.com"],
  };
  return res.json(origins);
});

Burada, doğru content-type ('application/json') değerini zaten ayarlayan ekspres res.json kullanıyoruz;

4. adım: Site-2'de RP kimliğini belirtin

site-2 kod tabanınızda, gereken her yerde RP kimliği olarak site-1.com değerini ayarlayın:

  • Kimlik bilgisi oluşturulduktan sonra:
    • Kimlik bilgisi oluşturma işleminde RP kimliği olarak site-1.com değerini ayarlayın. options Bu değerler, navigator.credentials.create ön uç çağrısına iletilir ve genellikle sunucu tarafında oluşturulur.
    • Kimlik bilgilerini veritabanınıza kaydetmeden önce kimlik bilgisi doğrulamaları çalıştırdığınız için site-1.com değerini beklenen RP kimliği olarak ayarlayın.
  • Kimlik doğrulama işleminden sonra:
    • Kimlik doğrulama options için RP kimliği olarak site-1.com değerini ayarlayın. Bu değerler, navigator.credentials.get ön uç çağrısına iletilir ve genellikle sunucu tarafında oluşturulur.
    • Kullanıcının kimliğini doğrulamadan önce kimlik bilgisi doğrulamaları çalıştırdığınız için site-1.com değerini sunucuda doğrulanacak beklenen RP kimliği olarak ayarlayın.

Sorun giderme

Chrome'da hata mesajı pop-up'ı.
Kimlik bilgisi oluşturulduktan sonra Chrome'da gösterilen hata mesajı. Bu hata, `.well-known/webauthn` dosyanız `https://{RP ID}/.well-known/webauthn` adresinde bulunamazsa gösterilir.
Chrome'da hata mesajı pop-up'ı.
Kimlik bilgisi oluşturulduktan sonra Chrome'da gösterilen hata mesajı. Bu hata, `.well-known/webauthn` dosyanız bulunabiliyor ancak kimlik bilgisi oluşturmaya çalıştığınız kaynak listelenmiyorsa gösterilir.

Dikkat edilmesi gereken diğer noktalar

Geçiş anahtarlarını siteler ve mobil uygulamalar arasında paylaşma

İlgili kaynak istekleri, kullanıcılarınızın bir geçiş anahtarını birden fazla sitede yeniden kullanmasına olanak tanır. Kullanıcılarınızın bir geçiş anahtarını hem web sitesinde hem de mobil uygulamada kullanmasına izin vermek için aşağıdaki teknikleri uygulayın:

Şifreleri siteler arasında paylaşma

İlgili kaynak istekleri, kullanıcılarınızın siteler arasında geçiş anahtarı kullanmasına olanak tanır. Siteler arasında şifre paylaşma çözümleri, şifre yöneticilerine göre değişiklik gösterir. Google Şifre Yöneticisi için Digital Asset Links 'i kullanın. Safari'nin farklı bir sistemi vardır.

Kimlik bilgisi yöneticilerinin ve kullanıcı aracılarının rolü

Bu, site geliştiricisi olarak kapsamınızın dışındadır ancak uzun vadede RP kimliğinin, kullanıcı aracısında veya kullanıcılarınızın kullandığı kimlik bilgisi yöneticisinde kullanıcı tarafından görülebilen bir kavram olmaması gerektiğini unutmayın. Bunun yerine, kullanıcı aracıları ve kimlik bilgisi yöneticileri, kullanıcılara kimlik bilgilerinin nerede kullanıldığını göstermelidir. Bu değişikliğin uygulanması zaman alacaktır. Geçici bir çözüm olarak hem mevcut web sitesini hem de orijinal kayıt sitesini gösterebilirsiniz.